Θυμάστε το προηγούμενο κείμενό μας, όπου επισημαίναμε ότι η ιρανική πυραυλική επίθεση στη Ντιέγκο Γκαρσία αλλάζει ριζικά τους υπολογισμούς των ιμπεριαλιστικών κέντρων; Τότε αναδείξαμε πως η Τεχεράνη, με πλήγματα άνω των 4.000 χιλιομέτρων, απέδειξε ότι ακόμη και μια «άτρωτη» βάση στον Ινδικό Ωκεανό δεν είναι πλέον ασφαλής. Ταυτόχρονα, έστειλε σαφές μήνυμα ότι ολόκληρη η Ευρώπη – από το Λονδίνο έως το Βερολίνο – μπορεί να βρεθεί εντός εμβέλειας. Δεν επρόκειτο για μια συμβολική ενέργεια, αλλά για μια καμπή: ο ιμπεριαλισμός δεν μπορεί πια να πολεμά εξ αποστάσεως χωρίς κόστος.

Σήμερα, νέες αποκαλύψεις επιβεβαιώνουν αυτή την πραγματικότητα. Το BBC, επικαλούμενο ανάλυση του Center for Strategic & International Studies (CSIS), φέρνει στο φως στοιχεία που αποτυπώνουν το πραγματικό μέγεθος των απωλειών: οι ιρανικές αντεπιθέσεις σε βάσεις που χρησιμοποιούν οι ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή προκάλεσαν ζημιές ύψους περίπου 800 εκατομμυρίων δολαρίων μέσα μόλις στις δύο πρώτες εβδομάδες του πολέμου. Πρόκειται για ποσό πολύ μεγαλύτερο από ό,τι είχε αρχικά δημοσιοποιηθεί.

Οι μεγαλύτερες καταστροφές σημειώθηκαν αμέσως μετά την έναρξη των αμερικανο-ισραηλινών βομβαρδισμών, με το Ιράν να απαντά στοχεύοντας κρίσιμες υποδομές: ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, συστήματα αεράμυνας και στρατιωτικές εγκαταστάσεις σε Ιορδανία, ΗΑΕ, Κατάρ, Μπαχρέιν και αλλού. Ενδεικτικά, ένα και μόνο ραντάρ τύπου AN/TPY-2, αξίας 485 εκατομμυρίων δολαρίων, καταστράφηκε, ενώ επιπλέον 310 εκατομμύρια δολάρια αντιστοιχούν σε ζημιές σε κτίρια και λοιπές υποδομές.

Τα στοιχεία αυτά έρχονται να διαψεύσουν την εικόνα της «γρήγορης νίκης» που προωθούσε η αμερικανική ηγεσία. Η Ντιέγκο Γκαρσία παρουσιαζόταν ως ασφαλές, μακρινό προγεφύρωμα· όμως σήμερα αποδεικνύεται ότι ακόμη και οι πιο κοντινές βάσεις στη Μέση Ανατολή βρίσκονται υπό διαρκή απειλή. Ο άξονας της Αντίστασης δείχνει ότι μπορεί να πλήξει καίρια σημεία, επιφέροντας σοβαρό πλήγμα τόσο στην επιχειρησιακή ισχύ όσο και στα οικονομικά του Πενταγώνου.

Κι ενώ οι ζημιές πολλαπλασιάζονται, το Πεντάγωνο ζητά επιπλέον 200 δισεκατομμύρια δολάρια για να συνεχίσει τον πόλεμο. Ο υπουργός Άμυνας Pete Hegseth το διατύπωσε ωμά: «It takes money to kill bad guys». Δηλαδή, απαιτούνται τεράστια κονδύλια για να συνεχιστεί η πολεμική μηχανή. Πρόκειται για πόρους που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν στην κάλυψη βασικών κοινωνικών αναγκών, φτωχών Αμερικανών πολιτών,  – υγεία, στέγαση, αντιμετώπιση της φτώχειας – αλλά αντ’ αυτού διοχετεύονται σε εξοπλισμούς, επισκευές και νέες στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Οι πρώτες εβδομάδες του πολέμου έχουν ήδη κοστίσει δισεκατομμύρια, με ανθρώπινες απώλειες και χιλιάδες τραυματίες. Την ίδια στιγμή, η Τεχεράνη αποδεικνύει ότι η αντίσταση δεν περιορίζεται σε πολιτικό επίπεδο: έχει και υλική διάσταση. Με στοχευμένα πλήγματα, καταστρέφει ακριβό εξοπλισμό και υποχρεώνει τον αντίπαλο να δαπανά τεράστια ποσά για να διατηρήσει την ισχύ του.

Η Ευρώπη παρακολουθεί με ανησυχία, ιδιαίτερα μετά την επίθεση στη Ντιέγκο Γκαρσία που κατέδειξε την επέκταση του βεληνεκούς των πυραυλικών δυνατοτήτων. Παράλληλα, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους βλέπουν το οικονομικό και στρατιωτικό κόστος να εκτοξεύεται.

Για την Ελλάδα, τα συμπεράσματα είναι κρίσιμα. Η παραχώρηση βάσεων και διευκολύνσεων εμπλέκει τη χώρα πιο βαθιά σε μια σύγκρουση με σοβαρές συνέπειες. Ο πόλεμος δεν είναι μια μακρινή υπόθεση: οι επιπτώσεις του γίνονται ήδη αισθητές μέσα από την ενεργειακή κρίση, την ακρίβεια και τις μεταναστευτικές ροές.

Απέναντι σε αυτή την κατάσταση, η ανάγκη ενίσχυσης του αντιπολεμικού κινήματος γίνεται πιο επιτακτική. Καμία ανοχή στη διεύρυνση των στρατιωτικών επιχειρήσεων, καμία αποδοχή της μετατροπής των κοινωνικών πόρων σε πολεμικές δαπάνες. Η διεθνής αλληλεγγύη προς τους λαούς που πλήττονται από τις συγκρούσεις αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια διαφορετική προοπτική.

Η επίθεση στη Ντιέγκο Γκαρσία ήταν η αρχή. Οι ζημιές των 800 εκατομμυρίων είναι η συνέχεια. Οι εξελίξεις δείχνουν ότι το κόστος του πολέμου αυξάνεται – και μαζί του οι αντιφάσεις ενός συστήματος που βασίζεται στη σύγκρουση.