Γράφει ο Συνεργάτης

Η μητρόπολη του καπιταλισμού δείχνει για άλλη μια φορά το πραγματικό της πρόσωπο. Στην καρδιά του πιο ισχυρού καπιταλιστικού κράτους του πλανήτη, ενώ ρέει άφθονο δημόσιο χρήμα προς τα μονοπώλια και το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, εκατομμύρια εργαζόμενοι και λαϊκά στρώματα αναγκάζονται να κάνουν σκληρές, ακόμη και εξευτελιστικές, θυσίες για να καλύψουν βασικές ανάγκες υγείας.

Η εικόνα αυτή δεν προκύπτει από κάποια πολιτική καταγγελία, αλλά από τα ίδια τα στοιχεία των αμερικανικών ερευνών.

Σύμφωνα με έρευνα του West Health-Gallup Center (διεξήχθη Ιούνης-Αύγουστος 2025 και δημοσιεύθηκε στις 12 Μάρτη 2026), ένας στους τρεις Αμερικανούς – πάνω από 82 εκατομμύρια άνθρωποι – αναγκάστηκε να κάνει τουλάχιστον μία σοβαρή «θυσία» στην καθημερινότητά του για να πληρώσει ιατρικά έξοδα.

Οι θυσίες αυτές δεν είναι αφηρημένες έννοιες. Μεταφράζονται σε σκληρές επιλογές επιβίωσης:

• παράλειψη γευμάτων για να εξοικονομηθούν χρήματα

• μείωση κατανάλωσης ηλεκτρικού ρεύματος

• περιορισμός μετακινήσεων για οικονομία καυσίμων

• παράταση της χρήσης φαρμάκων για να μην αγοραστούν νέα

• δανεισμός χρημάτων για ιατρικές ανάγκες

• αναβολή μεγάλων αποφάσεων ζωής, όπως αγορά κατοικίας, συνταξιοδότηση ή απόκτηση παιδιών.

Ακόμη πιο αποκαλυπτικό είναι ότι το πρόβλημα δεν περιορίζεται στα χαμηλά εισοδήματα. Ακόμα και σε νοικοκυριά με εισόδημα πάνω από 240.000 δολάρια τον χρόνο, το 11% δηλώνει ότι αναγκάζεται σε τέτοιες περικοπές για να καλύψει ιατρικά έξοδα.

Σε ξεχωριστή έρευνα του ίδιου κέντρου (Οκτώβρης-Δεκέμβρης 2025) καταγράφεται μια ακόμη πιο ζοφερή πραγματικότητα: εκατομμύρια Αμερικανοί αναβάλλουν χειρουργικές επεμβάσεις, θεραπείες ή βασικές ιατρικές εξετάσεις λόγω κόστους, ενώ το 26% του πληθυσμού δηλώνει ότι έχει αναβάλει κάποια απαραίτητη ιατρική παρέμβαση τα τελευταία χρόνια.

Με άλλα λόγια, στο πιο πλούσιο κράτος του κόσμου, η υγεία μετατρέπεται σε προνόμιο όσων μπορούν να πληρώσουν.

Δισεκατομμύρια για όπλα – «οικονομία» για την υγεία

Την ίδια στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να κόβουν από το φαγητό ή το ρεύμα για να πληρώσουν έναν γιατρό, το αμερικανικό κράτος διοχετεύει αμύθητα ποσά στην πολεμική βιομηχανία.

Τον Γενάρη του 2026 η L3Harris Technologies εξασφάλισε επένδυση 1 δισεκατομμυρίου δολαρίων από το Πεντάγωνο για να αυξήσει την παραγωγή κινητήρων πυραύλων. Πρόκειται για συστήματα που χρησιμοποιούνται στους πυραύλους Tomahawk – οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά του Ιράν – και στους Patriot, βασικό στοιχείο των πολεμικών επιχειρήσεων στην Ουκρανία.

Η αιτιολογία; Η αμερικανική κυβέρνηση διαπίστωσε ότι η παραγωγή όπλων ήταν… «αργή».

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με ενημέρωση του Πενταγώνου προς το Κογκρέσο τον Μάρτιο του 2026, ο πόλεμος στο Ιράν κόστισε πάνω από 11,3 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο την πρώτη εβδομάδα – χωρίς καν να υπολογίζονται οι δαπάνες προετοιμασίας.

Η πραγματική εικόνα του συστήματος

Η αντίθεση είναι κραυγαλέα.

Από τη μια πλευρά, ένας λαός που καλείται να επιλέξει ανάμεσα στο φαγητό, το ρεύμα και τα φάρμακα.
Από την άλλη, ένα κράτος που ανοίγει χωρίς δισταγμό τα ταμεία για πυραύλους, πολεμικές βιομηχανίες και στρατιωτικές επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο.

Αυτή είναι η πραγματική εικόνα του σύγχρονου καπιταλισμού:πλούτος για τα μονοπώλια και τα όπλα, λιτότητα και ανασφάλεια για τους πολλούς.

Η υγεία μετατρέπεται σε εμπόρευμα και πολυτέλεια. Ο πόλεμος, αντίθετα, χρηματοδοτείται χωρίς όρια.

Και έτσι η περιβόητη «γη της ευκαιρίας» αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο ως γη εκμετάλλευσης, όπου η κοινωνική κρίση βαθαίνει και οι αντιθέσεις του συστήματος γίνονται ολοένα πιο ορατές.

Η κοινωνική πραγματικότητα πίσω από τον «αμερικανικό παράδεισο»

Για να γίνει ακόμη πιο καθαρή η εικόνα της κοινωνικής πραγματικότητας στις ΗΠΑ, αξίζει να προστεθούν ορισμένα στοιχεία που φωτίζουν την κατάσταση που βιώνουν εκατομμύρια άνθρωποι στη «μητρόπολη του καπιταλισμού».

Σύμφωνα με στοιχεία οργανώσεων επισιτιστικής βοήθειας, πάνω από 50 εκατομμύρια Αμερικανοί καταφεύγουν κάθε χρόνο σε τράπεζες τροφίμων και συσσίτια για να καλύψουν βασικές διατροφικές ανάγκες. Πρόκειται για περίπου έναν στους επτά κατοίκους της χώρας, ανάμεσά τους εκατομμύρια παιδιά και εργαζόμενοι φτωχοί.

Την ίδια στιγμή, η ανεργία στις ΗΠΑ αντιστοιχεί σε περίπου 7–8 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ η επισφαλής εργασία, τα προσωρινά συμβόλαια και οι χαμηλόμισθες δουλειές αποτελούν καθημερινότητα για τεράστια τμήματα της εργατικής τάξης.

Ακόμη πιο δραματική είναι η εικόνα στο ζήτημα της στέγασης. Οι επίσημες καταγραφές δείχνουν ότι περίπου 770.000 άνθρωποι είναι άστεγοι σε μια δεδομένη νύχτα καταγραφής, αριθμός που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ των τελευταίων δεκαετιών. Στην πραγματικότητα, σε ετήσια βάση οι άνθρωποι που περνούν από την εμπειρία της αστεγίας είναι πολύ περισσότεροι.

Έτσι, πίσω από τον μύθο της «αμερικανικής ευημερίας», αποκαλύπτεται μια κοινωνία όπου εκατομμύρια άνθρωποι ζουν με επισιτιστική ανασφάλεια, αδυνατούν να πληρώσουν ιατρική περίθαλψη και κινδυνεύουν να χάσουν ακόμη και το σπίτι τους — την ίδια στιγμή που δισεκατομμύρια δολάρια διοχετεύονται χωρίς φραγμούς στην πολεμική βιομηχανία και στους στρατιωτικούς σχεδιασμούς.