Γράφει ο mitsos175

Στρατιωτικοί αναλυτές υποστηρίζουν πως τα όσα λέγονται για απόβαση των αμερικάνων πεζοναυτών στα νησιά του Περσικού είναι αποπροσανατολισμός και ότι η πραγματική απόβαση είναι λογικό να γίνει στο Βελουχιστάν! Γιατί εκεί; Ο πληθυσμός του Βελουχιστάν δεν είναι Ιρανοί. Επιπλέον είναι Σουνίτες Μουσουλμάνοι, που στο παρελθόν έκαναν πολλές εξεγέρσεις εναντίον του Πακιστάν και του Ιράν. Η απόβαση εκεί θα αιφνιδιάσει το Ιράν, μακροπρόθεσμα ίσως οδηγήσει δε διαμελισμό, ενώ τα πλοία των ΗΠΑ δε θα είναι τόσο εκτεθειμένα, όσο θα ήταν, αν έμπαιναν μέσα στον Περσικό Κόλπο. Ο Τραμπ θα μπορούσε να δείξει μια νίκη στους ψηφοφόρους του.

Αυτό το σενάριο έχει ορισμένα άλλα μειονεκτήματα. Πρώτο και κύριο δεν ανοίγει τα στενά του Ορμούζ. Ακόμα και να πετύχει η απόβαση, οι Ιρανοί δε θα κάνουν πίσω. Έπειτα είναι το λεπτό ζήτημα του Πακιστάν. Θα δεχτεί κράτος που θα έχει βλέψεις και στα δικά του εδάφη; Οι Τούρκοι πάντως δε δέχτηκαν Κουρδικό κράτος. Οι ίδιες οι ΗΠΑ θεωρούν τρομοκράτες τους αντάρτες του Βελουχιστάν, αλλά αυτό δε σημαίνει τίποτα, όπως έδειξαν στη Συρία. Ακόμη όμως κι αν πετύχει στρατιωτικά η απόβαση, οι ΗΠΑ μπορεί να χάσουν το Πακιστάν, πράγμα που θα αλλάξει εις βάρος τους την ισορροπία στην περιοχή.

Οι στρατιωτικοί αναλυτές, που υποστηρίζουν το παραπάνω σενάριο, έχουν δίκιο, γιατί πιστεύουν πως μια επιχείρηση εναντίον οποιουδήποτε Ιρανικού νησιού θα είναι αυτοκτονία ακόμη και με την απόλυτη αεροπορική υπεροχή των ΗΠΑ.

Όλα τα νησιά στον Περσικό βρίσκονται κοντά στις ακτές του Ιράν. Είναι κοντά στα drones, στους πυραύλους και είναι σχεδόν επίπεδα. Μάλιστα το νησί στα στενά του Ομάν κατοικείται από 150.000 Ιρανούς που σίγουρα δε θα δουν με καλό μάτι τους εισβολείς. Το Ιράν αμέσως θα επιχειρήσει ναρκοθέτηση του Περσικού. Με ανεφοδιασμό μόνο από αέρος – τα μεταγωγικά και τα ελικόπτερα είναι ευκολότερος στόχος από τα μαχητικά – και χωρίς να μπορούν να προχωρήσουν, οι πεζοναύτες δε θα έχουν πετύχει ουσιαστικά τίποτα! Αντίθετα οι απώλειές τους θα αυξάνονται δραματικά, όσο καιρό παραμένουν εγκλωβισμένοι εκεί. Αν μάλιστα πλησιάσουν τα μεγάλα πλοία, τότε η καταστροφή για τις ΗΠΑ είναι σχεδόν σίγουρη.

Ο Τραμπ είναι πανικόβλητος, απελπισμένος και αλαζόνας. Νομίζω πως θα υπάρξει κάποιος συνδυασμός των παραπάνω σεναρίων, μια απόπειρα για να απασχοληθούν οι δυνάμεις του Ιράν αλλού, ώστε να μπορέσει να δείξει έστω και προσωρινά μια νίκη. Η επιχείρηση δεν θα εξυπηρετεί καθαρά στρατιωτικούς στόχους, αλλιώς η απόβαση στο Βελουχιστάν θα ήταν η πιθανότερη.

Ό,τι και να γίνει όμως, οι ΗΠΑ φαίνεται πως θα χάσουν. Όχι γιατί δεν έχουν δύναμη, είναι το πιο δυνατό κράτος στρατιωτικά (χώρια οι υποτακτικοί), αλλά γιατί ο αντίπαλος τους είναι αποφασισμένος και ξέρει να πολεμά. Σκοπός τους ήταν η αλλαγή ηγεσίας ώστε να ελέγξουν τα πετρέλαια του Ιράν. Αυτό δεν έγινε, κι από ότι φαίνεται δεν πρόκειται να γίνει. Μάλιστα όσο περισσότερο βομβαρδίζουν, τόσο ο κόσμος οργίζεται εναντίον τους.

Μην ξεχνάμε και τη μεγάλη εικόνα. Οι ΗΠΑ τα κάνουν αυτά για να χτυπήσουν Ρωσία και Κίνα. Οι δυο χώρες θα επέμβουν, θα αναγκαστούν να το κάνουν αργά ή γρήγορα. Τότε ο Τραμπ θα βρεθεί αντιμέτωπος με το χειρότερο εφιάλτη του. Να υποχωρήσει όσο είναι καιρός και να χάσει την εξουσία ή να ρισκάρει ένα πόλεμο και με τις δυο χώρες; Αν αποφασίσει το δεύτερο, τι θα κάνουν άραγε οι Αμερικάνοι; Θα αφήσουν να γίνει η χώρα τους κι ο πλανήτης στάχτη; Τον Μπάϊντεν τον έδιωξαν όπως – όπως. Τον Τραμπ μπορεί να τον βάλουν φυλακή.