Γράφει ο Συνεργάτης

Καθώς η σύγκρουση ΗΠΑ–Ισραήλ–Ιράν εισέρχεται στην 28η ημέρα της, το Ιράν συνεχίζει να εμφανίζει σαφές στρατηγικό πλεονέκτημα, αξιοποιώντας ασύμμετρες τακτικές που ανατρέπουν τα δεδομένα ενός συμβατικού πολέμου.

Σύμφωνα με αναλύσεις που επικαλείται και το CNN, η χρήση φθηνών drones, θαλάσσιων ναρκών και –κυρίως– η γεωγραφική θέση της Τεχεράνης καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη οποιαδήποτε επιχείρηση ασφαλούς διέλευσης πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ, τον κρίσιμο «λαιμό» της παγκόσμιας πετρελαϊκής ροής.

Παράλληλα, το Ιράν μετατρέπει την κρίση σε εργαλείο οικονομικής πίεσης. Ιρανοί αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι θα συνεχίσουν να επιβάλλουν «τέλη ασφαλείας» σε δεξαμενόπλοια που επιδιώκουν να διέλθουν από την περιοχή. Σύμφωνα με έκθεση της Lloyd’s List Intelligence, τουλάχιστον δύο πλοία έχουν ήδη καταβάλει σημαντικά ποσά – ένα εξ αυτών περίπου 2 εκατομμύρια δολάρια – για να περάσουν από τον αποκαλούμενο «Tehran Toll Booth», εντός των ιρανικών χωρικών υδάτων μεταξύ Qeshm και Larak.

Οι Φρουροί της Επανάστασης (IRGC) διατηρούν υψηλή επιχειρησιακή δραστηριότητα, εξαπολύοντας επανειλημμένες επιθέσεις με πυραύλους και drones τόσο κατά στρατιωτικών και ενεργειακών στόχων στο Ισραήλ όσο και εναντίον αμερικανικών βάσεων στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ, το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν. Οι επιθέσεις αυτές συνεχίζονται παρά την ένταση των ισραηλινών βομβαρδισμών.

Την ίδια στιγμή, ο Ντόναλντ Τραμπ προχωρά σε προσωρινό «πάγωμα» των επιθέσεων κατά ιρανικών ενεργειακών υποδομών. Σε σχετική του ανάρτηση ανακοίνωσε παράταση της παύσης για 10 ημέρες – έως τις 6 Απριλίου – «κατόπιν αιτήματος της ιρανικής κυβέρνησης», υποστηρίζοντας ότι οι συνομιλίες εξελίσσονται θετικά. Παράλληλα, η Ουάσινγκτον εξετάζει την αποστολή επιπλέον 10.000 στρατιωτών στην περιοχή, ενώ οι αμερικανοϊσραηλινές επιχειρήσεις συνεχίζονται σε άλλους στόχους.

Το Ισραήλ, από την πλευρά του, εντείνει τις επιθέσεις σε Τεχεράνη και Λίβανο, στοχεύοντας κυρίως τη Χεζμπολάχ. Ο ισραηλινός στρατός (IDF) πραγματοποιεί κύμα εκτεταμένων πληγμάτων σε ιρανικές υποδομές, εν μέσω ανησυχιών για ενδεχόμενη κατάπαυση του πυρός. Ωστόσο, οι ιρανικές αντεπιθέσεις παραμένουν συνεχείς: πύραυλοι πλήττουν το κεντρικό Ισραήλ προκαλώντας ζημιές και τραυματισμούς, ενώ οι επιθέσεις από τον Λίβανο δεν έχουν ανακοπεί.

Συμπέρασμα

Παρά την τεχνολογική και αριθμητική υπεροχή της συμμαχίας ΗΠΑ–Ισραήλ, το Ιράν αποδεικνύει στην πράξη ότι η ασύμμετρη στρατηγική του, ο έλεγχος των Στενών του Ορμούζ και η ικανότητά του να επιχειρεί σε πολλαπλά μέτωπα καθιστούν ανέφικτη μια γρήγορη στρατιωτική επικράτηση των αντιπάλων του.

Ενώ ο Τραμπ μιλά για «παραγωγικές συνομιλίες», η πραγματικότητα στο πεδίο δείχνει κάτι διαφορετικό: τα πλοία πληρώνουν διόδια στην Τεχεράνη, οι Φρουροί της Επανάστασης συνεχίζουν τα πλήγματα σε αμερικανικές βάσεις και το Ισραήλ σφυροκοπά χωρίς να καταφέρνει να κάμψει την ιρανική αντίσταση.

Ο πόλεμος συνεχίζεται. Και η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στην περιοχή καταδεικνύει ότι το Ιράν δεν αποτελεί απλώς έναν αντίπαλο, αλλά έναν καθοριστικό παίκτη που επηρεάζει τους κανόνες του παιχνιδιού στα Στενά του Ορμούζ και στον Περσικό Κόλπο.