“Σκότωσαν τον άνθρωπο, γιατί δεν μπόρεσαν να σκοτώσουν το γαρύφαλλο”, διάβασα, κάπου στο διαδίκτυο
Ήταν τότε, που το κόκκινο γαρύφαλλο μεθούσε με τη μυρωδιά του τους απανταχού καταφρονεμένους και κατατρεγμένους, όπου γης.
Ήταν τότε, που τα σφιχτοδεμένα και απαλά σαν χάδι πέταλά του ήταν το όραμα για τους από κάτω.
Ήταν τότε, χαράματα Κυριακής, 30 Μάρτη 1952, που άνοιξε η πόρτα του κελιού και οι άνθρωποι Νίκος Μπελογιάννης, Νίκος Καλούμενος, Δημήτρης Μπάτσης, Ηλίας Αργυριάδης “βγήκαν να πάρουν καθαρό αέρα”, όπως περήφανα είπε ο Μπελογιαννης, και οδηγήθηκαν στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Έζησαν αγωνιστές, κομμουνιστές
Καταδικάσθηκαν ως “κατάσκοποι”..
Τους σκότωσε η κεντροαριστερή κυβέρνηση, γιατί ήταν κομμουνιστές.
Θα είναι πάντα στο μυαλό και στη καρδιά μας οι άνθρωποι.
Το κόκκινο γαρύφαλλο, ποτέ δεν το βρήκαμε, το ψάχνουμε ακόμα…



0 Comments