Γράφει ο mitsos175

Έχουμε γράψει πολλές φορές για τη Συμφωνία του Μονάχου. Σήμερα θα πούμε τι θα γίνονταν αν άκουγαν τη Σοβιετική Ένωση.

Η Συμφωνία υπογράφτηκε το 1398 στις 29 Σεπτεμβρίου. Οι Γερμανοί είχαν τότε συνολικά 79 μεραρχίες όχι όμως πλήρως εξοπλισμένες. Οι Τσεχοσλοβάκοι 35, οι Γάλλοι κάπου 40, αλλά καλύτερα εξοπλισμένες κι από τους Γερμανούς, οι Άγγλοι είχαν το ναυτικό και οι Σοβιετικοί πάνω από 1.300.000 άνδρες. Οι Σοβιετικοί έπρεπε να περάσουν μέσα από την Πολωνία για να βοηθήσουν τους Τσέχους, παρόλα αυτά η αριθμητική υπεροχή ήταν με το μέρος των Συμμάχων. Ο Ιταλικός στρατός ήταν ανέτοιμος για πόλεμο, όπως έδειξαν οι μάχες στην Αλβανία.

Στην αρχή του Β’ Παγκοσμίου οι Γερμανοί είχαν πάνω από 85 μεραρχίες πολύ καλύτερα εξοπλισμένες από αυτές του 1938, επιτεθήκαν στην Πολωνία με πάνω από 1.800.000 στρατιώτες, ενώ το 1941 κατά την εισβολή στην ΕΣΣΔ, με 3.500.000 στρατό, είχαν πάνω από 200! Οπότε πόλεμος το 1938 σήμαινε πολύ λιγότερες δυνάμεις για τον Άξονα.

Ουσιαστικά οι Σοβιετικοί πρότειναν στους Άγγλους και τους Γάλλους συμμαχία. Η Γερμανία θα βρίσκονταν ανάμεσα σε δυο μέτωπα. Ας πούμε λοιπόν πως ο Χίτλερ εξαπολύει πόλεμο την 1η Οκτωβρίου του 1938, 11 περίπου μήνες πριν την πραγματική κήρυξή του. Δεν αιφνιδιάζει κανένα. Η αεροπορία του θέλει ακόμα αρκετά αεροσκάφη για να πετύχει αυτό που έκανε τα πρώτα χρόνια του πολέμου. Διαθέτει 3.300 αεροσκάφη έναντι 4.200 το 1939 και 2.400 ελαφρά άρματα (έναντι 3.000 τον επόμενο χρόνο).

Το μεγάλο πλεονέκτημα των Συμμάχων όμως ήταν οι οχυρώσεις της Τσεχοσλοβακίας. Οι Τσέχοι είχαν οργανώσει πολύ καλά την άμυνα τους, αλλά με τη Συμφωνία παρέδωσαν τις οχυρές θέσεις και ουσιαστικά τη χώρα τους. Ο Χίτλερ σε καμία περίπτωση δε θα έκανε τον περίπατο που έκανε στην Πολωνία. Μήνες μετά, κι αφού μάτωνε αρκετά, ίσως νικούσε (αν και πολύ αμφίβολο), οπότε θα στρέφονταν έπειτα κατά της Πολωνίας. Αυτή τη φορά όμως οι Ρώσοι θα μάχονταν μαζί με τους Πολωνούς. Το Σύμφωνο μη Επίθεσης μεταξύ Γερμανών και Σοβιετικών δε θα υπογράφονταν ποτέ.

Στο μεταξύ ο Ιταλικός στρατός απασχολημένος με τη Γαλλία θα άφηνε ήσυχη την Ελλάδα. Ο Β’ Παγκόσμιος δε θα γίνονταν, ούτε η Κατοχή. Η Γερμανία θα ηττούνταν πολύ γρηγορότερα με πολύ λιγότερες απώλειες.

Ακόμη κι αν ο Χίτλερ επιτίθονταν το 1939, για να είναι καλύτερα προετοιμασμένος, η Σοβιετική Ένωση δε θα αιφνιδιάζονταν, αφού θα ήταν σε πόλεμο από το 1398, κι αυτό θα σήμαινε πάλι συντόμευση του Πολέμου και λιγότερους νεκρούς, καθώς θα σήμαινε πολύ περισσότερα όπλα για τον Κόκκινο Στρατό, αφού τα εργοστάσια θα άρχιζαν τη μαζική παραγωγή τρία χρόνια νωρίτερα. Το 1943 πχ ούτε δύο χρόνια μετά την εισβολή, οι Σοβιετικοί είχαν απόλυτη υπεροχή. Αντί για 2.700.000 Σοβιετικούς το 1941 οι 3.500.000 στρατιώτες του Άξονα θα αντιμετώπιζαν 6.100.000!

Η κουτοπονηριά των Άγγλων όμως που ήθελαν τους ναζί κατά των Κομμουνιστών, ενίσχυσε το Χίτλερ και τον έκανε να ξεσαλώσει. Πιθανή αποτυχία της Βέρμαχτ στην Τσεχοσλοβακία θα οδηγούσε το πολιτικό τέλος του Χίτλερ και στην αποφυγή μιας τεράστιας σφαγής.

Οι Σοβιετικοί υπέγραψαν το Σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ ακριβώς εξ’ αιτίας της Συμφωνίας του Μονάχου. Μετά το Μόναχο ο κόσμος βάδιζε ολοταχώς προς τον πόλεμο. Μόνο ηλίθιοι σαν τον Εγγλέζο πρωθυπουργό Τσάμπερλεν πανηγύριζαν για μια ειρήνη, της οποίας η Συμφωνία του Μονάχου ήταν η θανατική της καταδίκη.