Γράφει ο Συνεργάτης

Η κατάσταση στο πολεμικό μέτωπο ΗΠΑ–Ισραήλ εναντίον Ιράν παραμένει εξαιρετικά τεταμένη, με την Τεχεράνη να αποδεικνύει για ακόμη μια φορά ότι δεν υποχωρεί απέναντι στην επιθετικότητα της Δύσης. Τα γεγονότα των τελευταίων ωρών έρχονται να υπενθυμίσουν πως ο αγώνας του ιρανικού λαού ενάντια στον ιμπεριαλισμό συνεχίζεται αδιάκοπα και με αμείωτη ένταση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, drone του λεγόμενου «άξονα της αντίστασης» έπληξε πετρελαϊκή εγκατάσταση στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, προκαλώντας εκτεταμένη πυρκαγιά. Τα ΗΑΕ, σταθεροί σύμμαχοι των ΗΠΑ και του σιωνιστικού καθεστώτος, φαίνεται να πληρώνουν το τίμημα της εμπλοκής τους στην αντιπαράθεση με το Ιράν. Το χτύπημα στις ενεργειακές υποδομές δεν μπορεί να θεωρηθεί τυχαίο· αποτελεί σαφές μήνυμα προς όσους στηρίζουν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις που αιματοκυλούν τη Μέση Ανατολή.

Την ίδια ώρα, στα Στενά του Ορμούζ, η ένταση κορυφώνεται. Η ιρανική πλευρά προχώρησε, σύμφωνα με αναφορές, σε προειδοποιητικά πυρά κατά αμερικανικών αντιτορπιλικών που επιχείρησαν να παραβιάσουν την περιοχή. Το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης υποστηρίζει ότι τα αμερικανικά πλοία αγνόησαν τις προειδοποιήσεις και δέχθηκαν πλήγματα. Από την πλευρά τους, οι ΗΠΑ διαψεύδουν, κάνοντας λόγο για «αναληθείς ισχυρισμούς» — μια στάση που, για πολλούς, εντάσσεται στη διαχρονική πρακτική της παραπληροφόρησης.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να έδωσε εντολή στο αμερικανικό ναυτικό να εντείνει τη δράση του, καταδεικνύοντας ότι η Ουάσινγκτον δεν επιδιώκει αποκλιμάκωση αλλά διατήρηση της πίεσης στον Περσικό Κόλπο. Η αποστολή «καθοδήγησης» πλοίων παρουσιάζεται ως μέτρο ασφάλειας, όμως για την Τεχεράνη συνιστά ευθεία πρόκληση και προσπάθεια ελέγχου κρίσιμων ενεργειακών διαύλων με παγκόσμιες συνέπειες.

Το Ιράν, από την πλευρά του, διαμηνύει ξεκάθαρα ότι κάθε παραβίαση των Στενών του Ορμούζ θα θεωρηθεί εχθρική ενέργεια. Οι Φρουροί της Επανάστασης βρίσκονται σε πλήρη ετοιμότητα, επισημαίνοντας ότι διαθέτουν την ικανότητα να πλήξουν στόχους σε ολόκληρη την περιοχή.

Σε αυτό το πλαίσιο, η σύγκρουση δεν παρουσιάζεται απλώς ως αντιπαράθεση δύο πλευρών, αλλά ως συνέχεια μιας ευρύτερης γεωπολιτικής σύγκρουσης, όπου η ιμπεριαλιστική πίεση συγκρούεται με την επιδίωξη εθνικής κυριαρχίας. Το Ιράν προβάλλεται ως δύναμη που αντιστέκεται, όχι μόνο για τα δικά του συμφέροντα, αλλά και ως σύμβολο αντίστασης απέναντι σε έναν κόσμο που, σύμφωνα με αυτή την οπτική, καθορίζεται από την κυριαρχία ισχυρών κέντρων εξουσίας.

Η εκεχειρία, όπου υπάρχει, παραμένει εύθραυστη. Και όλα δείχνουν πως η επόμενη κίνηση μπορεί να οδηγήσει σε νέα, επικίνδυνη κλιμάκωση.