Υπάρχουν στιγμές που η πολιτική πραγματικότητα ξεπερνά ακόμα και την πιο τολμηρή πολιτική σάτιρα. Μία από αυτές φαίνεται πως ζούμε σήμερα, με πρωταγωνιστή τον Ταλ Ντίλιαν, τον άνθρωπο που συνδέθηκε όσο κανείς άλλος με το σκάνδαλο των υποκλοπών και το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator.

Η παρέμβασή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» δεν μοιάζει με μια συνηθισμένη συνέντευξη. Θυμίζει περισσότερο δημόσια προειδοποίηση προς όσους φρόντισαν να θαφτεί η υπόθεση πίσω από εξεταστικές παρωδίες, απορρήτα και δικαστικές ακροβασίες. Γι’ αυτό και η εκτίμηση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη ότι «παρακολουθούμε live τον εκβιασμό Μητσοτάκη από τον Ταλ Ντίλιαν» δεν ακούγεται καθόλου υπερβολική.

Ας σταθούμε σε ένα σημείο ιδιαίτερης σημασίας. Ο Ντίλιαν επαναλαμβάνει ότι η Intellexa δεν λειτουργεί το Predator. Το πουλάει. Και, σύμφωνα με τον ίδιο, πελάτες της είναι κυβερνήσεις και κρατικές μυστικές υπηρεσίες. Αν ισχύει αυτό, τότε το ερώτημα που πλανάται από την πρώτη στιγμή πάνω από το σκάνδαλο παραμένει αναπάντητο: ποιος το χρησιμοποιούσε στην Ελλάδα και για λογαριασμό ποιου;

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει δώσει κατά καιρούς δεκάδες αντικρουόμενες απαντήσεις. Άλλοτε δήλωνε άγνοια, άλλοτε υποστήριζε ότι δεν υπάρχει καμία σύνδεση με το κράτος, άλλοτε επικαλούνταν το απόρρητο. Εκείνο όμως που δεν έκανε ποτέ ήταν να επιτρέψει μια ουσιαστική και σε βάθος διερεύνηση της υπόθεσης.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η πολιτική ουσία της υπόθεσης. Αν ο ιδιοκτήτης της Intellexa δηλώνει δημόσια ότι θα κατέθετε σε εξεταστική επιτροπή και η κυβέρνηση φρόντισε να μην υπάρξει ποτέ μια τέτοια διαδικασία, τότε εύλογα γεννώνται ερωτήματα. Τι φοβήθηκαν; Τι δεν έπρεπε να ακουστεί; Ποιες σχέσεις, ποια συμβόλαια, ποιες συναλλαγές και ποιες υπογραφές δεν έπρεπε να βγουν στο φως;

Είναι χαρακτηριστικό ότι, τρία χρόνια μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου, η δημόσια συζήτηση δεν περιστρέφεται γύρω από το αν έγιναν παρακολουθήσεις – αυτό έχει πλέον αποδειχθεί. Η συζήτηση αφορά το ποιος έδωσε τις εντολές, ποιος επωφελήθηκε πολιτικά και ποιος φρόντισε να πέσει πέπλο συγκάλυψης πάνω από μια υπόθεση που αγγίζει τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας.

Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, είναι κάτι άλλο. Ένας άνθρωπος που γνωρίζει εκ των έσω τις διαδρομές του Predator εμφανίζεται να αφήνει ανοιχτά υπονοούμενα ότι διαθέτει στοιχεία και πληροφορίες που δεν έχουν δει το φως της δημοσιότητας. Και αντί η κυβέρνηση να επιδιώκει την πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, δείχνει να ελπίζει ότι ο χρόνος θα σβήσει τις μνήμες.

Μόνο που υπάρχουν σκάνδαλα που δεν παραγράφονται πολιτικά. Και το Predator είναι ένα από αυτά.

Γιατί όταν μια κυβέρνηση κατηγορείται ότι παρακολουθούσε πολιτικούς αντιπάλους, δημοσιογράφους, επιχειρηματίες και στρατιωτικούς, το ζήτημα δεν είναι απλώς ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικής αντιπαράθεσης. Είναι ζήτημα δημοκρατίας.

Και όσο οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης μιλούν, ενώ οι αρμόδιοι σιωπούν, τόσο ενισχύεται η υποψία ότι το πραγματικό σκάνδαλο δεν είναι μόνο οι υποκλοπές. Είναι η συστηματική προσπάθεια να μη μάθουμε ποτέ ποιος βρισκόταν πίσω από αυτές.

Η ανάρτηση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη:

«Βρισκόμαστε στην πρωτοφανή συνθήκη, να παρακολουθούμε σε live μετάδοση τον εκβιασμό του Πρωθυπουργού της χώρας, Κ. Μητσοτάκη και της ελληνικής κυβέρνησης από τον Ταλ Ντίλιαν, ιδιοκτήτη της Intellexa και καταδικασμένο πρωτόδικα σε 126 χρόνια φυλάκισης για το σκάνδαλο των υποκλοπών.

Με δήλωση του στην σημερινή “Η Εφημερίδα των Συντακτών”, ο πρώην αξιωματικός του ισραηλινού στρατού, επιβεβαιώνει ότι η Intellexa πουλάει το Predator μόνο σε κυβερνήσεις και μυστικές υπηρεσίες κρατών και ότι δεν είναι αυτοί που λειτουργούν το spyware. Το λειτουργούν αυτοί που το αγοράζουν. Δηλαδή οι κυβερνήσεις και οι μυστικές υπηρεσίες.

Την ίδια στιγμή δηλώνει ότι αν είχε εγκριθεί η σύσταση εξεταστικής επιτροπής από τη Βουλή θα ερχόταν να καταθέσει.
Προφανώς αυτό ήταν που φοβόταν ο Κ. Μητσοτάκης και για αυτό με χρήση αστείων προφάσεων η κυβερνητική πλειοψηφία απέρριψε την σύσταση εξεταστικής επιτροπής.

Η κυβέρνηση τρέμει μπροστά στο ενδεχόμενο να λάμψει η αλήθεια και να φανούν οι πραγματικοί εντολείς και πελάτες της Intellexa.
Γιατί σε αυτή την περίπτωση, θα αποκαλυπτόταν ότι το μεγαλύτερο σκάνδαλο από την μεταπολίτευση έχει ως ηθικό αυτουργό τον ίδιο τον Πρωθυπουργό».