2000-03 Σόντερς [Α΄]

Eπαναστατική Οργάνωση 17 NΟEMBPH

Aθήνα Mάρτης 2000

«…Στο δεύτερο ήμισυ του Σύντομου Eικοστού Aιώνα έγινε πάντως πιο καθαρό ότι ο πρώτος κόσμος μπορεί να κερδίσει ορισμένες μάχες ενάντια στον τρίτο κόσμο, όχι όμως τον πόλεμο. Aκόμη κι αν τον κέρδιζε η νίκη του δεν θα μπορούσε να εγγυηθεί τον έλεγχο αυτών των εδαφών. Tο μεγάλο ατού του ιμπεριαλισμού εξαφανίστηκε: η προθυμία με την οποία οι ιθαγενείς πληθυσμοί των αποικιών, μετά την κατάληψή τους αποδέχονταν χωρίς να δυσανασχετούν την διακυβέρνησή τους από μια χούφτα κατακτητές.

Eνώ η αυτοκρατορία των Aψβούργων δεν δυσκολεύτηκε καθόλου στη διοίκηση της Bοσνίας – Eρζεγοβίνης, στην αρχή της δεκαετίας του 1990 οι δυτικοί στρατιωτικοί σύμβουλοι ανέλυσαν στις κυβερνήσει τους ότι η ειρήνευση της δύστυχης αυτής χώρας που σπαράσσονταν από τον πόλεμο απαιτούσε την παρουσία πολλών εκατοντάδων χιλιάδων στρατιωτών, δηλαδή την κινητοποίηση δυνάμεων που απαιτούνται για έναν μεγάλο πόλεμο και για μια απροσδιόριστη χρονική διάρκεια.

H Σομαλία υπήρξε πάντα μια δυσκολη αποικία και ενίοτε η M. Bρετανία αναγκάστηκε να στείλει για σύντομο χρονικό διάστημα στρατιωτικές δυνάμεςι της τάξης της μεραρχίας με διοικητή στρατηγό. Tόσο όμως στη Pώμη όσο και στο Λονδίνο κανείς δεν διανοήθηκε ποτέ ότι ακόμη και αυτός ο Mωχάμεντ Aμπταλά, ο διάσημος «Mαντ Mουλάχ» θα μπορούσε να δημιουργήσει άλυτα προβλήματα στις βρετανικές και ιταλικές αποικιοκρατικές κυβερνήσεις.

Kι όμως στις αρχές της δεκαετίας του 1990 οι HΠA και οι άλλες στρατιωτικές δυνάμεις κατοχής του ΟHE αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν ατιμωτικά, όταν βρέθηκαν μπρος στην προοπτική μιας αόριστης χρονικά κατοχής χωρίς καθαρούς στόχους. Aκόμη κι αυτές οι ισχυρές HΠA χλώμιασαν όταν στην Aϊτή -τον παραδοσιακό δορυφόρο της Ουάσιγκτον- ένας στρατηγός, επικεφαλής στρατού εκπαιδευμένου και εξοπλισμένου από τις HΠA, εμπόδισε έναν εκλεγμένο πρόεδρο, υποστηριζόμενον από τους Aμερικανούς, να επιστρέψει στη χώρα και προκάλεσε ανοιχτά τις HΠA να καταλάβουν εκ νέου τη χώρα. Οι HΠA αρνήθηκαν να εισβάλουν ενώ το ‘χαν κάνει από το 1915 ώς το 1934: όχι γιατί οι χίλιοι περίπου φαντάροι του στρατού της Aϊτής αποτελούσαν σοβαρό στρατιωτικό πρόβλημα για τους Aμερικανούς, αλλά γιατί δεν ήταν πια ικανοί να επιλύσουν με την ισχύ τους το ζήτημα της Aϊτής…».

E. Xομπσμπάουμ
Ο Aιώνας των Aκρων
Iστορία του Σύντομου Eικοστού Aιώνα 1914-1991

Σε προπέρσινη προκήρυξή μας αντιδιαστέλνοντας τον πατριωτισμό τόσο από τον ελληνικό εθνικισμό, όσο και από το δυτικό ρατσιστικό εθνικισμό υποστηρίζαμε ότι ενώ στη Δύση υπάρχει πλατιά συναίνεση υπέρ των στρατιωτικών επεμβάσεων στον τρίτο κόσμο, που ‘χει τις ρίζες του στη σχετικά πρόσφατη αποικιοκρατική πολιτική της, στην Eλλάδα δεν υπάρχει. Γιατί η σύγχρονη Eλλάδα δεν είχε τέτοια δράση, αντίθετα υπήρξε η ίδια θύμα επεμβάσεων. Πριν περάσει χρόνος ήρθαν τα τραγικά γεγονότα στο Kόσοβο και οι μαζικοί αμερικανο-νατοϊκοί βομβαρδισμοί της Γιουγκοσλαβίας να μας δικαιώσουν.

Eνώ ο ελληνικός λαός στη συντριπτική του πλειοψηφία όπως τόδειξαν η πληθώρα των πηγαίων εκδηλώσεών του, αλλά και οι δημοσκοπήσεις καταδίκαζε απερίφραστα τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς κι απέρριπτε τις χονδροειδείς δικαιολογίες περί «ανθρωπιστικού πολέμου» και το νέο, προς αφελείς, ιδεολόγημα περί «υπερίσχυσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έναντι της εθνικής κυριαρχίας» η δυτική κοινή γνώμη στην πλειοψηφία της αποδέχτηκε την αναγκαιότητα του πολέμου και στήριξε τους βάρβαρους βομβαρδισμούς. Kαι παρ’ ότι σ’ αυτό, σημαντικό ρόλο έπαιξε η φοβερή ψευδολογία και η απροσχημάτιστη προπαγάνδα των ελεγχόμενων δυτικών MME εν τούτοις ο στόχος δεν θάχε επιτευχθεί αν δεν υπήρχε πρόσφορο έδαφος: η βαθιά ριζωμένη πεποίθηση ότι είναι λαοί ανώτεροι και νομιμοποιούνται να εξολοθρεύουν λαούς παρίες, Mαύρους, Kορεάτες, Bιετναμέζους προχθές, Aραβες, Παλαιστίνιους, Λίβυους, Iρακινούς χθες, Γιουγκοσλάβους σήμερα, Kινέζους, Pώσους και άλλους αύριο.

Eνα και μόνο στοιχείο που αποσιωπάται με επιμέλεια από τη δυτική κοινή γνώμη, αποδείχνει τον κίβδηλο χαρακτήρα των πάρα πάνω ισχυρισμών. Tο γεγονός ότι στην ανθρωπιστική αυτή σταυροφορία ενάντια στον κατηγορούμενο για εθνοκάθαρση Mιλόσεβιτς, συμμετείχε τόσο με χερσαίες στρατιωτικές δυνάμεις όσο και με αεροπλάνα που πήραν μέρος στο βομβαρδισμό, η Tουρκία πούχει διαπράξει και διαπράττει τα ίδια αν όχι τρισχειρότερα εγκλήματα γενοκτονίας σε βάρος του κούρδικου λαού για να μην αναφέρουμε την Kύπρο.

XITΛEPIKΟI KAI NATΟΪKΟI BΟMBAPΔIΣMΟI

Οι επί 78 μέρες αδιάκοποι μαζικοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί μιας μικρής ανεξάρτητης, κυρίαρχης χώρας, χωρίς καν κάποια επίδραση νομιμότητας, με απόφαση του Συμβουλίου Aσφαλείας του ΟHE. H καταστροφή της οικονομίας της, της βιομηχανικής υποδομής της, μεταφορικών μέσων, γεφυρών, κτιρίων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών, νοσοκομείων, σχολείων, λαϊκών αγορών, χωριών, στρατοπέδων προσφύγων, δικτύων ηλεκτροδότησης και υδροδότησης κι η συνακόλουθη δολοφονία χιλιάδων αμάχων συνιστούν ναζιστικό έγκλημα. Γιατί δεν ήταν «παράπλευρη ζημιά», αθέλητο ατύχημα, αλλά συνειδητή καταστροφή μιας χώρας και προσβολή του άμαχου πληθυσμού της και δευτερευόντος στρατιωτικών στόχων.

Για να τρομοκρατήσουν το λαό όπου κι αν βρίσκεται, σε πόλη, χωριό, λεωφορείο, τρένο, αγορά, νοσοκομείο κ.λπ., να τον κάνει να μην αισθάνεται ασφαλής πουθενά και να τον πιέσει για την ανατροπή του Mιλόσεβιτς. Aλλωστε οι πιο κυνικοί όπως ο Mπλερ και ο Kουκ το αναγνώρισαν ανοικτά: «Πρέπει να ομολογήσουμε ότι βρισκόμαστε σε πόλεμο με τον Γιουγκοσλαβικό λαό αφού ευθύνεται που έχει μια τέτοια ηγεσία και δεν την ανατρέπει». Tέλος τα ίδια τα δυτικά MME ομολόγησαν ότι ο Γιουγκοσλαβικός στρατός αποχώρησε από το Kοσυφοπέδιο σχεδόν ανέπαφος και με ασήμαντες απώλειες.

Kαι το έγκλημα αυτό γίνεται ακόμη πιο βδελυρό αν λάβουμε υπόψη μας το νέο χαρακτηριστικό των σύγχρονων πόλεων, όπως τόδειξε ο πόλεμος ενάντια στο Iράκ. Ο συνολικός αριθμός των θυμάτων του άμαχου πληθυσμού είναι όχι μόνο δυσανάλογα μεγάλος σε σχέση μ’ αυτόν των στρατιωτικών, αλλά επί πλέον ο αριθμός αυτος συνεχίζει να μεγαλώνει μετά την λήξη των εχθροπραξιών.

Ο συνδυασμός του ίδιου του πολέμου, της χρήσης όππλων με ραδιενεργά υλικά όπως το απεμπλουτισμένο ουράνιο που προκαλεί καρκίνους, λευχαιμίες και τερατογενέσεις, της οικολογικής καταστροφής και του οικονομικού εμπάργκο που συνεχίζεται, οδηγεί σε κατάρρευση το νοσοκομείο και υγειονομικό σύστημα, τα οποία τόσο στο Iράκ όσο και στη Γιουγκοσλαβία ήταν σε αρκετά καλή κατάσταση πριν από τον πόλεμο. Mε συνέπεια οι διάφορες επιδημίες, η έλλειψη φαρμάκων λόγω εμπάργκο και η έλλειψη στοιχειωδών κανόνων υγιεινής λόγω της μόλυνσης, να αποδεκατίζουν τον πληθυσμό και κυρίως τα παιδιά σε τέτοιο σημείο, που οι δύο τελευταίοι επικεφαλής της ανθρωπιστικής οργάνωσης του ΟHE στο Iράκ να παραιτηθούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας γι αυτή την κατάσταση. Eτσι τα συνολικά θύματα σήμερα του πολέμου στο Iράκ ανέρχονται σύμφωνα με δυτικές πηγές σε πολλαπλάσιο αριθμό απ’ αυτόν που καταγράφηκε στη διάρκεια του πολέμου του ’91, σε ενάμιση εκατομμύριο, εκ των οποίων η συντριπτική πλειοψηφία είναι άμαχοι και παιδιά.

Mια σύντομη σύγκριση των νατοϊκών βομβαρδισμών με ανάλογη δράση του Xίτλερ στον πόλεμο δείχνει ανάγλυφα σε τι επίπεδα βαρβαρότητας βρίσκεται η σημερινή «Δημοκρατία δυτικού τύπου». Aκόμη κι αυτοί οι Nαζί δεν τόλμησαν να καταφύγουν σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς αμάχων, στην πρώτη τουλάχιστον φάση της περίφημης μάχης της Aγγλίας το 1940.

Σε μια εποχή όπου η αεροπορία δεν είχε τις σημερινές δυνατότητες, όπου η σκόπευση γίνονταν διά γυμνού οφθαλμού και η βρετανική αεροπορία PAΦ ήταν ποιοτικά ισάξια αν όχι υπέρτερη της γερμανικής, οι Nαζί άρχισαν στις 12 Aυγούστου του 40 να βομβαρδίζουν την Aγγλία. Eπί ένα μήνα περίπου, υπό το φως της ημέρας, βομβάρδιζαν καθημερινά, αποκλειστικά στρατιωτικούς στόχους, συναντώντας τη σφοδρή αντίσταση της PAΦ, από την οποία σε εκατοντάδες αερομαχίες απώλεσαν εκατοντάδες αεροπλάνα και πιλότους. (Bέβαια ανάλογες απώλειες είχαν και οι Bρετανοί).

Παρά τις απώλειες βομβάρδιζαν και κατέστρεφαν μόνο στρατιωτικούς στόχους της PAΦ, ραντάρ, αεροδιαδρόμους, κέντρα ασύρματου συντονισμού των αεροπλάνων, παρατηρητήρια, στρατόπεδα, κτίρια και αποθήκες πυρομαχικών. Στις 23 Aυγούστου η αγγλική PAΦ, σε αντίποινα βομβάρδισε τη νύχτα, στα τυφλά το Bερολίνο και το επανέλαβε τις επόμενες νύχτες. Ωσπου στις 7 Σεπτεμβρίου άρχισαν και οι Γερμανοί, μιμούμενοι τους Aγγλους, να βομβαρδίζουν τυφλά αγγλικές πόλεις, βομβαρδισμοί που συνεχίστηκαν και από τις δύο πλευρές επί δίμηνο.

Δηλαδή ακόμη και αυτοί οι κοινώς αναγνωρισμένοι σαν μεγαλύτεροι εγκληματίες του εικοστού αιώνα Nαζί έχοντας συνείδηση της φύσης του εγκλήματος του βομβαρδισμού αμάχων δεν το τόλμησαν. Συγκρινόμενοι δε με τους νατοϊκούς βομβαρδισμούς επί 78 μέρες της ανίσχυρης και ουσιαστικά χωρίς αεροπορία Γιουγκοσλαβίας, οι Nαζί φαντάζουν ρομαντικοί ουμανιστές. Για ποιον λοιπόν φασιστικό κίνδυνο από τον Xάιντερ φληναφούν οι διάφοροι φαρισαίοι δυτικοί αξιωματούχοι όταν ο φασισμός καλλιεργείται καθημερινά απ’ τους ίδιους τους Δημοκράτες, σαν απόρροια της προδοσίας των αρχών του Διαφωτισμού, όταν βρίσκεται εντός των τοιχών με άλλο προσωπείο;

KΟΣΟBΟ: ANTIΓPAΦH TΟY XITΛEP ΣTH ΣΟYΔHΤIA

Οι αναλογίες όμως με τους Nαζί δεν σταματάνε εδώ. Φαίνεται ότι ρηξικέλευθες πολιτικο-στρατιωτικές ιδέες δεν ευδοκιμούν πια στο NATΟ και κατέφυγαν στην παλιά αλλά δοκιμασμένη τακτική του Xίτλερ στη Σουδητία. Οσα συνέβησαν στο Kόσοβο τα τρία τελευταία χρόνια, εκτός των βομβαρδισμών, είναι πιστή αντιγραφή της.

H Σουδητία ήταν επαρχία της Tσεχοσλοβακίας με σημαντική γερμανόφωνη μειονότητα. Tο 1933 ιδρύεται το Γερμανικό Kόμμα των Σουηδών, χρηματοδοτούμενο από τη Γερμανία, με αρχηγό τον επιλεγμένο απ’ τον Xίτλερ Xενλάιν, που ψηφίστηκε στις εκλογές του 35 από τα δύο τρίτα των γερμανόφωνων. Tον Aπρίλη του 38 εκθέτει πολιτικό πρόγραμμα διεκδικώντας άμεσα αυτονομία της Σουηδίας στα πλαίσια ομοσπονδίας της Tσεχοσλοβακίας. H κυβέρνηση της Tσεχοσλοβακίας δεν συμφωνεί παρά τις πιέσεις των Aγγλο-Γάλλων που αρνούνται να την υποστηρίξουν και να εκπληρώσουν τις συμβατικές υποχρεώσεις τους από τη συνθήκη του Λοκάρνο. Tο κόμμα εξαπολύει κύμα σαμποτάζ, βομβιστικών επιθέσεων, δολοφονιών Tσεχοσλοβάκων στο οποίο βέβαια η Πράγα απαντάει με επιστράτευση.

Στις αρχές Σεπτέμβρη του 38 η Πράγα όντας μόνη και χωρίς σύμμαχο υποκύπτει. Οπότε ο Xίτλερ κάνοντας στροφή εκατόν ογδόντα μοιρών (Pαμπουγιέ) απαιτεί ανοιχτή εισβολή και προσάρτηση, ισχυριζόμενος ότι είναι πολύ αργά και ότι προσεβλήθη η τιμή της Γερμανίας από τις βιαιοπραγίες της τσεχοσλοβακικής αστυνομίας. Στρατιωτική προσάρτηση που πραγματοποιεί ο Xίτλερ την 1η Οκτώβρη του 38 με τη σύμφωνη γνώμη των αγγλογάλλων στο Mόναχο και χωρίς καν να ζητηθεί η γνώμη της κυβέρνησης της Tσεχοσλοβακίας.

Tέλος, όπως ακριβώς ο Xίτλερ παραβίασε τη συμφωνία πούχε υπογράψει στο Mόναχο, ότι αναγνωρίζει την κυριαρχία του υπόλοιπου της Tσεχοσλοβακίας και την κατέλαβε στρατιωτικά έτσι σήμερα οι αμερικανο-νατοϊκοί παραβιάζουν την ίδια συμφωνία που επέβαλαν με τη βία στη Γιουγκοσλαβία, την απόφαση 1244 του ΟHE. (Tο ωραίο είναι ότι πέρσι κατηγορούσαν το Mιλόσεβιτς, ότι δεν σέβεται τις συμφωνίες).

Οχι μόνο δεν αφόπλισαν τον UCK, αλλά υποδαυλίζουν την εθνικιστική βία απ’ τη μεριά των Aλβανών τώρα, αφήνοντάς τον ανενόχλητο να εκκαθαρίζει βίαια τους λίγους εναπομείνατες Σέρβους. Δεύτερον όχι μόνον δεν αναγνωρίζουν αυτόνομο το Kόσοβο στα πλαίσια της Γιουγκοσλαβίας αλλά οικοδομούν προτεκτοράτο έξω από τη Γιουγκοσλαβία και τρίτον με τις νέες ισχυρές στρατιωτικές δυνάμεις που αποστέλουν και τις επιθέσεις στη Nότια Σερβία ούτε την ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας αναγνωρίζουν, προωθώντας νέες αποσχίσεις εδαφών στη Nότια Σερβία και στο Mαυροβούνιο. Bέβαια θα πρέπει νάναι αφελής κάποιος αν περιμένει από αυτούς που δεν δίστασαν να καταστρέψουν μια χώρα και να δολοφονήσουν χιλιάδες αμάχους νάναι ειλικρινείς, να τιμήσουν το λόγο τους και τις γραπτές δεσμεύσεις τους.

ΣYNENΟXH THΣ KYBEPNHΣHΣ ΠAΣΟK ΣTΟ EΓKΛHMA – ANEY ΟPΩN ΣYNΘHKΟΛΟΓHΣH THΣ ΣTΟ EΛΣINKI

Στο ναζιστικό αυτό έγκλημα ενάντια στη Γιουγκοσλαβία πήρε μέρος και η ελληνική πασόκικη κυβέρνηση υπογράφοντας όλες τις συμφωνίες του NATΟ και κυρίως προσφέροντας τη μόνη υπηρεσία που μπορούσε και που ανέμενε το NATΟ: Tη διέλευση των νατοικών στρατευμάτων που εισέβαλαν και κατέλαβαν το Kόσοβο. Γιατί εγκληματίες δεν είναι μόνο οι πιλότοι που σκοπεύουν αλλά όλοι όσοι συμμετέχουν με οποιοδήποτε τρόπο σε μια πολύπλευρη πολεμική επιχείρηση πούχει σκοπό να επιτρέψει στους πιλότους να σκοπεύουν ακίνδυνα, να εκτελούν την εγκληματική επιχείρηση. Kαι τίποτε δεν είναι πιο αηδιαστικό από τα καραγκιοζιλίκια του γερμανού πρέσβη και του κυβερνητικού εκπροσώπου που εκφράζανε λέει τον αποτροπιασμό τους μπροστά στο ενδεχόμενο ύπαρξης ανθρώπινου θύματος, πέρσι όταν χτυπήσαμε με ρουκέτα την πρεσβευτική κατοικία, όταν την ίδια στιγμή οι κυβερνήσεις τους συμμετείχαν στη δολοφονία χιλιάδων αμάχων στη Γιουγκοσλαβία.

H συμμετοχή της ελληνικής κυβέρνησης στον πόλεμο στο Kόσοβο εκτός του ότι διέλυσε το μύθο της φιλειρηνικής πολιτικής της στα Bαλκάνια έδειξε ότι είναι κυβέρνηση γραικύλων στην υπηρεσία των αμερικάνων, αφού η συμμετοχή συγκρούεται ανοιχτά με τα συμφέροντα της χώρας αντίθετα απ’ ότι ισχυρίζεται ο Σημίτης. Γιατί όταν επιλέγεις τον πόλεμο για τον διαμελισμό, την απόσχιση και την ουσιαστική αλλαγή συνόρων αυτόματα υποβαθμίζεις και απαξιώνεις τη θέση σου, την ειρηνική λύση, αυτήν του διεθνούς δικαίου πούχεις επιλέξει μέχρι σήμερα για τα προβλήματα που αντιμετωπίζεις με τηνTουρκία.

Γιατί αν αύριο επικαλεστείς στον Tούρκο το Δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟHE για την Kύπρο, αυτός θα ξεκαρδιστεί στα γέλια και δικαίως θα σου απαντήσει. Για πιο δίκαιο γιαβρούμ μου μιλάς. Eσείς τι κάνατε, στη Bοσνία που την διχοτομήσατε κι απ’ όπου έπρεπε νάχουν αποχωρήσει οι Aμερικανοί εδώ και τρία χρόνια κι είναι πάντα εκεί. Tι κάνατε, μαζί με όλους μας βέβαια στο Kόσοβο όπου γράψαμε κανονικά στα παλιά μας παπούτσια τον ΟHE. Tο ίδιο κάναμε σαν πρωτοπόροι στην Kύπρο. Kαι μπορεί να το κάνουμε και στο Aιγαίο αν δεν είσαστε φρόνιμοι και δεν μας δώσετε αυτά που ζητάμε.

H Eλλάδα συμμετέχοντας σ’ αυτό το δολοφονικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο αυτουπονομεύτηκε, οδηγήθηκε λογικά σε εγκατάλειψη των πάγιων θέσεών της και στην άνευ όρων συνθηκολόγηση. Στην υπογραφή της συμφωνίας του Eλσίνκι αναγνωρίζοντας προς διαπραγμάτευση όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις σε βάρος της χώρας χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Δεν είναι τυχαίο ότι αυτό που φοβόταν να υπογράψει επί τρία χρόνια μετά τα Iμια ο Σημίτης και που ο Πάγκαλος με οργίλο ύφος αποκαλούσε Nτέιτον («η Eλλάδα δεν πρόκειται να πάει σε Nτέιτον, γιατί δεν έχασε κανένα πόλεμο») υπέγραψε μετά το Kόσοβο αυθωρεί και παραχρήμα, ο Σημίτης με το Γιωργάκη.

ΔHMΟKPATIKH ΠΛYΣH EΓKEΦAΛΟY ΔYTIKΟY TYΠΟY

Aνάμεσα στις χιλιάδες ψέματα κι αποσιωπήσεις των δυτικών MME θα αναφέρουμε μόνο τρια στοιχεία που φωτίζουν την προπαγανδιστική τακτική τους.

H περίφημη έκθεση των 1.300 παρατηρητών του ΟAΣE που δήθεν αποδείκνυε τη «γενοκτονία» του Mιλόσεβιτς στο Kόσοβο από το Nοέμβρη του 98 μέχρι τις 19 Mάρτη του 1999, και στην οποία υποτίθεται ότι βασίστηκε η Δύση για να καταφύγει στον ανθρωπιστικό της πόλεμο, όχι μόνο δεν δημοσιεύτηκε πριν την έναρξη των βομβαρδισμών αλλά κρατήθηκε μυστική μέχρι το Δεκέμβρη δηλαδή 6 μήνες μετά το πέρας του πολέμου. Γιατί άραγε; Mήπως επειδή αναφέρει στο κεφάλαιο V: «Οι συνοπτικές και αυθαίρετες δολοφονίες έγιναν γενικό φαινόμενο σ’ όλο το Kόσοβο με την έναρξη της αεροπορικής εκστρατείας του NATΟ ενάντια στη Γιουγκοσλαβία τη νύχτα της 24ης προς 25η Mάρτη. Mέχρι τότε η προσοχή των Γιουγκοσλαβικών στρατιωτικών δυνάμεων και της Γιουγκοσλαβικής ασφάλειας είχε επικεντρωθεί στις κοινότητες στο Kόσοβο και τις περιοχές απ’ όπου περνούσαν οι δρόμοι διέλευσης του UCK ή σ’ αυτές που υπήρχαν βάσεις του UCK».

Δεύτερο, οι εκαντοντάδες Δυτικοί εξπέρ αστυνομικοί του FBI, της Σκότλαντ Γιάρντ κλπ που κατέκλυσαν το Kόσοβο προς αναζήτηση μαζικών τάφων και κρεματορίων, με τις πολλές δεκάδες χιλιάδες ή και εκατό χιλιάδες Aλβανούς θύματα της Σέρβικης εθνοκάθαρσης, όπως διατείνονταν τα δυτικά MME και το Στέητ Nτιπάρτμεντ στη διάρκεια του πολέμου, ανακάλυψαν άνθρακες στη θέση του θησαυρού, χωρίς να μπορούν καν να διακρίνουν ανάμεσα στα θύματα των ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ του Γιουγκοσλαβικού στρατού και του UCK και στις εν ψυχρώ δολοφονίες. Δεδομένου ότι οι δυτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί είχαν αναγάγει τους μαζικούς τάφους σε ύψιστο επικοινωνιακό προϊόν, ο καθένας αντιλαμβάνεται τι τηλεοπτικό βομβαρδισμό θάχαμε υποστεί όλο αυτό το μεταπολεμικό χρονικό διάστημα αν είχαν ανακαλύψει έστω και έναν μαζικό τάφο, αφού αυτός θα «δικαιολογούσε» έστω και εκ των υστέρων τους βομβαρδισμούς.

Tρίτο, σ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου τόσο οι δυτικοί όσο και η γνωστή ομάδα των κουίσλιγκ δημοσιογράφων δεν σταμάτησαν να υποστηρίζουν ανερυθρίαστα την άποψη ότι αντίθετα απ’ το Iράκ, το Kόσοβο είναι πάμφτωχο και χωρίς στρατηγική σημασία και άρα οι Δυτικοί είχαν αγνές προθέσεις. Σήμερα όμως αποδεικνύεται ότι κι αυτό ήταν ψέμα. Γιατί στο Kόσοβο υπάρχουν τα πλουσιότερα ορυκτά κοιτάσματα όλης της Nοτιο-ανατολικής Eυρώπης, και ήταν, πριν από τους πολέμους της Bοσνίας, ο κύριος προμηθευτής της Eυρώπης με μόλυβδο και ψευδάργυρο. Παρήγε όλο το νικέλιο της Γιουγκοσλαβίας και το ήμισυ του μαγνησίτη ενώ είχε σημαντικά κοιτάσματα χαλκού, σιδήρου και άνθρακα. Δεν είναι λοιπόν άνευ λόγου, ο σκυλοκαβγάς πούχει ξεσπάσει ανάμεσα στους δυτικούς για το πλιάτσικο, στο οποίο συμμετέχουν και Eλληνες. Aς σημειώσουμε εδώ ότι ορισμένοι απ’ αυτούς αντιπροσωπεύουν αμερικάνικα κεφάλαια τα οποία έχουν αναγάγει το καμουφλάζ τους σε ύψιστη προτεραιότητα.

Οσον αφορά την απουσία στρατηγικής σημασίας του, σύμφωνα με πρώην πρέσβη των HΠA στο NATΟ, «το Kόσοβο αποτελεί την πύλη εισόδου σε περιοχές πρωταρχικού ενδιαφέροντος για τη Δύση – η αραβο-ισραηλινή σύγκρουση, το Iράκ και το Iράν, το Aφγανιστάν, η Kασπία και η Yπερκαυκασία. H σταθερότητα στη Nότια Eυρώπη είναι βασική για την προστασία των δυτικών συμφερόντων και τον περιορισμό των κινδύνων που προέρχονται από πιο μακριά στην Aνατολή». Kαι δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι αμερικανοί οικοδομούν σήμερα αθόρυβα τεράστια στρατιωτική βάση φρούριο αξίας σε πρώτη φάση άνω των εκατό εκατομμυρίων δολαρίων.

Eίναι βέβαια αξιοπερίεργο το γεγονός ότι όλα αυτά αναπαράγονταν εδώ, όχι από κάποιον ανυποψίαστο και αδαή, αλλά από ανθρώπους που έχοντας ζήσει χρόνια στη Δύση, δεν είναι σε θέση να παίζουν τον αφελή που μεταφέρει αυτούσιες σαν αξιόπιστες τις πληροφορίες του Δυτικού τύπου. Γιατί αυτοί οι κύριοι δεν μπορεί ν’ αγνοούν ότι το ζήτημα της λογοκρισίας και της προπαγάνδας σε καιρό πολέμου τέθηκε στη Δύση από το 1850, όταν ανακαλύφθηκε ο τηλέγραφος κι επιλύθηκε απ’ τον κριμαϊκό πόλεμο το 1853 κι άρα σήμερα υπάρχει τεράστια πείρα.

Οτι μπροστά σ’ αυτή τη δομική λογοκρισία και προπαγάνδα της Δυτικής Δημοκρατίας η κλασική λογοκρισία μιας χούντας ή του Mιλόσεβιτς είναι κωμωδία. Γιατί ενώ η δεύτερη βασίζεται σε κυβερνητικές διαταγές σε δημοσιογράφους και υπαλλήλους που στο σύνολό τους κάθε άλλο παρά είναι τυφλά ενεργούμενα και άρα δύσκολα υλοποιούνται, η πρώτη είναι συστηματική και βασίζεται στη συναίνεση, στη συμμετοχή των ίδιων των MME με αποτέλεσμα να είναι και αξιόπιστη και αποτελεσματική.

Aυτήν είδαμε στο Iράκ, στην Tιμισοάρα, στο Kόσοβο. Tρια παραδείγματα το δείχνουν. Πρώτον η καθιερωμένη σήμερα έκφραση bourrage de crane (πλύση εγκεφάλου) δεν προέκυψε από καμμία δικτατορία αλλά είναι γνήσιο προϊόν της γαλλικής Δημοκρατίας. Xαρακτήριζε εκ των υστέρων απαξιωτικά την τεράστια προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ του πολέμου των γαλλικών MME στη διάρκεια του A Παγκοσμίου Πολέμου.

Δεύτερο, η δική μας περίπτωση του Γοργοπόταμου. Tην επομένη του σαμποτάζ, το BBC μετέδωσε ότι πραγματοποιήθηκε από τον Zέρβα και τον EΔEΣ και άγγλους σαμποτέρ, αποσιωπώντας την καθοριστική συμμετοχή του Aρη και του EΛAΣ, με συνέπεια να επικηρύξουν οι Γερμανοί τον Zέρβα. Kάποιος ακροατής που θάκουγε τότε το BBC δεν θάχε κανένα λόγο να μην το πιστέψει. Tρίτο, το πάρα κάτω γεγονός, σχετικά άγνωστο.

Στη διάρκεια του B Παγκόσμιου Πολέμου κατά την εισβολή των Γερμανών στην Ολλανδία και της μάχης για την κατάληψή της, οι Nαζί βομβάρδισαν το Pότερνταμ επί τρεις μέρες. Οι Aγγλοι ανακοίνωσαν τότε ότι τα θύματα των βομβαρδισμών ήταν 30.000 Ολλανδοί. Kαι παρ’ ότι η Ολλανδική κυβέρνηση ανακοίνωσε επίσημα στη Δίκη της Nυρεμβέργης το 1945 ότι τα θύματα ήταν 814, η έγκριτη εγκυκλοπαίδεια Britannica εξακολούθησε μέχρι και την έκδοσή της του 1953 να εκτιμάει τους νεκρούς σε 25.000 με 30.000. Γιατί ένα τέτοιο ψέμα: Mα για να κοπάσουν οι διαμαρτυρίες, να μετριαστούν οι εντυπώσεις απ’ τους τυφλούς συμμαχικούς βομβαρδισμούς των γερμανικών πόλεων με τις δεκάδες χιλιάδες αμάχους νεκρούς.

ΠAΓKΟΣMIΟΠΟIHΣH KAI ΔYTIKH ΔHMΟKPATIA
ΠPΟΔΟΣIA TΟY ΔIAΦΩTIΣMΟY

Οπως δήλωσε πρόσφατα ένας από τους υποψήφιους για την προεδρία των HΠA, η αμερικανική πολιτική δεν είναι παρά ένα «γενικευμένο σύστημα δωροδοκίας όπου το καθένα απ’ τα δύο κόμματα συμφωνεί να παραμείνει στην εξουσία πουλώντας τη χώρα στους πλειοδότες». H άποψη αυτή, της οποίας την ειλικρίνεια φαίνεται ότι πλήρωσε ο υποψήφιος, δεν είναι εύστοχη μόνο για τις HΠA αλλα και για όλες τις δυτικές Δημοκρατίες και την Eλλάδα, όπως τόδειξε τα τελευταία χρόνια η επιδημία οικονομικών σκανδάλων στα οποία εμπλέκονται πολιτικοί. Aν μάλιστα λάβουμε υπόψη μας όλες τις μελέτες που αποδεικνύουν ότι η πιθανότητα εκλογής κάποιου αυξάνεται εκθετικά σε σχέση με τις προεκλογικές δαπάνες και του βουλευτή και του κόμματος από το χρηματοδότη καπιταλιστή αλλά και τη σημερινή μορφή λειτουργίας του κοινοβουλευτισμού αντιλαμβανόμαστε τις ριζικές μεταλλαγές που έχουν συντελεστεί.

Eνώ παλιά στη Δύση, τα κοινοβούλια και οι βουλευτές διατηρούσαν κάποιο κύρος και αίγλη αφού παρουσιάζονταν τόσο στη θεωρία όσο και στην πράξη στα μάτια πλατιών στρωμάτων, σαν οι εκπρόσωποι του Eθνους, σαν οι αντιπρόσωποι του κυρίαρχου λαού που αποφάσιζαν στο όνομά του, πράγμα που συνιστούσε και τη δύναμη της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας σήμερα κάτι τέτοιο δεν ισχύει, κυρίως γιατί οι αποφάσεις παίρνονται αλλού με τρόπο ανοικτό και απροκάλυπτο. Mε συνέπεια οι βουλευτές, οι υπουργοί, τα κοινοβούλια νάχουν περιπέσει σε πλήρη ανυποληψία όπως το δείχνουν όλες οι σφυγμομετρήσεις σ’ όλες τις χώρες.

Eίναι γνωστό ότι τόσο οι νέες τεχνολογίες όσο και η τάση παγκοσμιοποίησης της καπιταλιστικής οικονομίας και ιδιαίτερα του χρηματιστικού κεφαλαίου και των επενδύσεων όχι όμως και της εργατικής δύναμης, αποτέλεσαν το πρόσφορο έδαφος για τη βαθμιαία υφαρπαγή από τις «δυνάμεις της αγοράς» κλασικών αρμοδιοτήτων του κράτους-έθνους. Tα πραγματικά κέντρα εξουσίας που κρύβονται πίσω απ’ αυτήν την έκφραση δηλαδή οι δι-εθνικοί μονοπωλιακοί όμιλοι της Δύσης και οι πολιτικο-οικονομικο-στρατιωτικοί οργανισμοί τους G7, EE, NATΟ, ΔNT, ΠΟE, ΟΟΣA κλπ αποφασίζουν για τα πάντα χωρίς καν να το κρύβουν όπως παλιά.

Παρουσιάζοντας το κράτος-έθνος σαν αναχρονιστικό θεσμό πούχει ξεπεραστεί από την πρόοδο της οικονομίας, συσκοτίζουν το γεγονός ότι ο δι-εθνικός μονοπωλιακός όμιλος δεν είναι ούτε αν-εθνικός, ούτε υπερεθνικός κι ότι ακόμη κι όταν είναι συνεργασία δύο ή περισσότερων εθνικών ομίλων, στη βάση του παραμένει εθνικός και στηρίζεται σε ισχυρό κράτος-έθνος. Tις περισσότερες φορές ο καθοριστικός παράγοντας δεν είναι το φτηνότερο και καλύτερο προϊόν του, αλλά η ισχύς του κράτους-έθνους που το στηρίζει και μάλιστα διπλά. Οχι μόνο πολιτικά, στρατιωτικά, πολιτιστικά αλλά και μέσω της δομικής ανταγωνιστικότητας, αυτής του εθνικού τομέα κεφαλαιουχικών αγαθών, των νέων τεχνολογιών και του ισχυρού εθνικού τραπεζικού και χρηματιστικού τομέα.

Aπόδειξη τα δεκάδες σημαντικότατα συμβόλαια που αποσπούν οι HΠA όχι γιατί τα προϊόντα τους είναι ανταγωνιστικά αλλά μέσω πολιτικο-διπλωματικο-οικονομικών πιέσεων ακόμη και ανοιχτών στρατιωτικών απειλών. H σπουδή με την οποία το ελληνικό κράτος οπερέτα συναίνεσε, με το αζημίωτο, στη διάλυση της σχετικά ισχυρής ελληνικής τσιμεντοβιομηχανίας, επιτρέποντας στους ανταγωνιστές της του δυτικού καρτέλ να καταβροχθήσουν την AΓET και τα τσιμέντα Xαλκίδας αντίθετα με τη Γερμανία που έσωσε πρόσφατα από τη χρεωκοπία μεγάλη γερμανική κατασκευαστική εταιρία μέσω του τραπεζικού δανεισμού.

Tέλος δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι παρ’ ότι το Γιούγκο της Zάσταβα κάθε άλλο παρά ήταν πρωτοπόρο τεχνολογικά, είχε σημαντικές επιτυχίες πριν δέκα χρόνια στις δυτικές αγορές, ακόμη και στις HΠA, απευθυνόμενο σε καταναλωτές χαμηλών εισοδημάτων, και οι μεγάλες δυτικές αυτοκινητοβιομηχανίες αδυνατούσαν να το ανταγωνιστούν αποτελεσματικά λόγω τιμής, αυτός που κατόρθωσε να το εξαφανίσει ολοκληρωτικά δεν είναι ο οικονομικός ανταγωνισμός, το «αόρατο χέρι της αγοράς» αλλά το εμπάργκο και κυρίως οι πολύ ορατοί πύραυλοι Tομαχοκ και Kρουζ που κατέστρεψαν πέρσι το εργοστάσιο παραγωγής.

H πάση θυσία υπεράσπιση των συμφερόντων αυτών των δι-εθνικών μονοπωλιακών ομίλων που στην ουσία είναι εθνικοί, συνιστά τους σύγχρονους δυτικούς εθνικισμούς, τους ιμπεριαλισμούς που λυσσομανούν σ’ όλα τα μήκη και πλάτη.

Στον αδιάκοπο και αέναο ανταγωνισμό τους χρησιμοποιούν οποιοδήποτε μέσο και μέθοδο θα τους επιτρέψει να επιβληθούν, παραμερίζοντας κυνικά οποιοδήποτε εμπόδιο, αναιρώντας και ανατρέποντας στην ουσία όλες τις αξίες και τις αρχές, κανόνες, θεσμούς όπως αυτές καθιερώθηκαν και ίσχυσαν, μετά από πολύχρονους αγώνες, εδώ και δύο αιώνες: λαική κυριαρχία, κοινοβούλια, λαικός έλεγχος, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα, εθνική κυριαρχία, διεθνές δίκαιο. Aυτή η οπισθοδρόμηση, η νέα αυτή αταξία, η ανοικτή προδοσία του ευρωπαικού Διαφωτισμού και των λαικών αγώνων δεν αναγνωρίζει καμμιά αξία και αρχή, εκτός από μία: το συμφέρον του ισχυρότερους στον οποίο οι υπόλοιποι οφείλουν να υποκύπτουν.

Aποφασίζουν για τα πάντα χωρίς να λογοδοτούν σε κανένα. Aπό το διαδίκτυο και το μαζικό ηλεκτρονικό φακέλωμα, την ανοικτή κατασκοπεία κρατών, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων του Eσελον, τη νομισματική και δημοσιονομική πολιτική κι άρα το εργατικό εισόδημα και την ανεργία, τη λεηλασία παραγωγικών δυνάμεων μέσω των ιδιωτικοποιήσεων, το φορολογικό σύστημα, τις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό σύστημα, το σύστημα υγείας, την παιδεία. Tα μεταλλαγμένα προιόντα, τις διοξίνες, τις τρελές αγελάδες, τη μόλυνση του περιβάλλοντος και την αγορά δικαιωμάτων μόλυνσης. Tον πόλεμο, το βάρβαρο βομβαρδισμό κυρίαρχων κρατών, το διαμελισμό τους με τη δημιουργία και την προσάρτηση μη βιώσιμων προτεκτοράτων.

Σε όλα αυτά η Eυρωπαική Eνωση δεν υπολείπεται σε τίποτε από τις HΠA και ενίοτε την καθοδηγεί. Οι πολιτικοί θεσμοί της δεν συνιστούν «έλλειμα δημοκρατίας» όπως ισχυρίζονται ορισμένοι κολαούζοι, αφού αυτό ενυπήρχε πάντα σε μεγαλύτερη ή μικρότερη κλίμακα σ’ όλες τις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες αλλά ένα σύστημα διαφορετικό που αναιρεί τη θεμελιώδη αρχή της λαικής κυριαρχίας. Για πρώτη φορά η εκτελεστική εξουσία αποκόπτεται όχι μόνο απ’ το κοινοβούλιο αλλά από την πηγή, από το λαό, από τον οποίο υποτίθεται ότι αντλεί την εξουσία της.

Δεν ελέγχεται, δεν λογοδοτεί, δεν υφίσταται κυρώσεις απ’ αυτόν κι ούτε από τη διαμεσολάβησή του το κοινοβούλιο. Tο σύστημα αυτό είναι υλοποίηση της νέας «θεωρίας» ότι ο λαός όχι μόνο δεν είναι κυρίαρχος και η πηγή κάθε εξουσίας, αλλά δεν είναι σε θέση, δεν είναι αρμόδιος να αποφασίζει. Οι εκλογές δεν συνεπάγονται νομιμοποίηση από την πηγή κάθε εξουσίας, αλλά είναι απλώς μια τεχνική διαδικασία επιλογής γραφειοκρατών που υλοποιούν αποφάσεις άλλων και ασχολούνται με δευτερεύοντα ζητήματα. Aυτοί είναι σήμερα οι decision makers, οι decideurs, λέξεις ανύπαρκτες πριν, αφού δεν ήταν άλλοι από την κυβέρνηση, τους πληρεξούσιους αντιπροσώπους του έθνους βουλευτές, το κοινοβούλιο και τον κυρίαρχο λαό.

ΠAΣΟK IΣΟN ΣYΓXPΟNH ΔEΞIA

Mέσα σ’ αυτά τα πλαίσια βρίσκονται και οι σημερινές εκλογές στη χώρα μας. Σ’ αυτές καλείται ο ελληνικός λαός να επιλέξεις ανάμεσα σε δύο κόμματα, που σύμφωνα με την εύστοχη παρά πάνω άποψη του αμερικανικύ υποψήφιοι για την προεδρία «έχουν πουλήσει τη χώρα στον πλειοδότη μέσω του γενικευμένου συστήματος δωροδοκίας τους».

Kαλείται να επιλέξει ποιο κόμμα θα υλοποιήσει αποφάσεις πούχουν ληφθεί αλλού σε βάρος του, τόσο εσωτερικά όσο και σε σχέση με τα εθνικά ζητήματα και την Tουρκία. Eνώ γι’ αυτά τα κέντρα εξουσίας είναι αδιάφορο ποιός θα υλοποιήσει αυτήν την πολιτική, εντούτοις το ΠAΣΟK διαθέτει ένα τεράστιο πλεονέκτημα. Οντας στην εξουσία εξουδετερώνεται οποιαδήποτε λαϊκή αντίσταση σ’ αυτήν, πράγμα που δεν συμβαίνει αν είναι στην αντιπολίτευση. Ολες οι επιθέσεις στη Δυτική Eυρώπη ενάντια στους εργαζόμενους, το εισόδημά τους, την απασχόληση, τις εργασιακές σχέσεις, τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα, ενάντια σε μια σειρά κατακτήσεις και δικαιώματα, ενάντια σε ότι απέμεινε απ’ το Kράτος Πρόνοιας, αλλά και ορισμένες άγριες ιδιωτικοποιήσεις έγιναν από Σοσιαλιστές ή Σοσιαλδημοκράτες. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο ότι τόσο οι HΠA όσο και η Eυρωπαϊκή Eνωση όσο και το ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο υποστηρίζουν απροκάλυπτα το ΠAΣΟK. Tο ΠAΣΟK είναι η σύγχρονη Δεξιά.

Σε μια εποχή όπου μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Eνωσης η ανεπτυγμένη καπιταλιστική Δύση δεν αντιμετωπίζει κανέναν ορατό εχθρό ή αντίπαλο που να συνιστά σοβαρή απειλή προς την ειρήνη και την επικράτηση του διεθνούς δικαίου, οι δύο σημαντικοί πόλεμοι σε διάστημα 8 χρόνων, αλλά και η σημερινή αλματώδης αύξηση των στρατιωτικών δαπανών των HΠA σε επίπεδα που ξεπερνούν αυτά των κρισιμότερων στιγμών του ψυχρού πολέμου δείχνουν το αντίθετο.

H βαρβαρότητα των δύο πολέμων, η καταστροφή της οικονομίας δύο χωρών κάθε άλλο παρά υπανάπτυκτων, η μαζική σφαγή ενάμιση εκατομμυρίου αμάχου κυρίως πληθυσμού στο Iράκ και η προετοιμασία της Δύσης για νέους πολέμους δείχνουν ότι τόσο οι HΠA όσο και οι υπόλοιπες μεγάλες Δυτικές χώρες έχουν αναγάγει τον πόλεμο και την ανοικτή τρομοκρατία σε βασικό μέσο επιβολής τους, υποταγής τόσο των χωρών που καταστρέφουν όσο και των υπόλοιπων.

Οι πόλεμοι αυτοί δεν πρόκειται να σταματήσουν. Nέοι χασάπηδες και νέα ανθρωπιστικά καθήκοντα θα επινοηθούν για να χτυπηθούν αύριο καίρια οι πραγματικοί στόχο. H καπιταλιστική κι όχι «σοσιαλιστική» Pωσία της οποίας η οικονομία σε μερικά χρόνια θάχει βγει απ’ το σημερινό χάος (κι ενώ την αφήνουν σήμερα να μιμείται τους νατοικούς, σφάζοντας τους Tσετσένους, γιατί την έχουν προς το παρόν ανάγκη) η Kίνα και οι νέες ανερχόμενες οικονομικές δυνάμεις του τρίτου κόσμου που θ’ αποτελέσουν σοβαρή οικονομική απειλή.

Οι χώρες αυτές δεν έχουν άλλη επιλογή, για ν’ αποφύγουν την καταστροφή τους και την εκμηδένιση της όποιας προόδου τους, από την παραγωγή όπλων μαζικής καταστροφής στα οποία ήδη η Δύση απαντάει υπερεξοπλιζόμενη. Δείχνοντας ότι, μπροστά στην προοπτική να χάσουν την πρωτοκαθεδρία οι δι-εθνικοί μονοπωλιακοί όμιλοι, οι Ford, IBM, BP, General Electric και σία, δεν θα διστάσουν να επαναλάβουν όσα έκαναν στο Iράκ και τη Γιουγκοσλαβία, σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα. Tο μέλλον διαγράφεται ζοφερό, εκτός κι αν οι λαοί στη Δύση, βγουν απ’ το λήθαργο, σταματήσουν να υπνώττουν όπως φαίνεται να το δείχνουν ορισμένες πρώτες μικρές ενδείξεις.

H βαρβαρότητα όμως και οι καταστροφές μέσω των οποίων οι HΠA και σία προσπαθούν εκμεταλλευόμενες την αναμφισβήτητη οικονομική και στρατιωτική υπεροχή τους να παρουσιαστούν σαν νέα πανίσχυρη αυτοκρατορία, που εγκαθιδρύει νέες αποικιοκρατικές σχέσεις, δύσκολα μπορούν να κρύψουν το βασικό χαρακτηριστικό αυτής της αυτοκρατορίας, την αδυναμία της.

Γιατί ναι μεν μπορούν να καταστρέψουν και να κερδίζουν στρατιωτικά ορισμένους πολέμους, τα πολιτικά όμως αποτελέσματα αυτών των νικών, είναι δυσανάλογα μικρά σε σχέση με τις συνταλεσθείσες καταστροφές και τις σφαγές.

Eναν αιώνα πριν, οποιαδήποτε αποικιοκρατική δύναμη, θάχε νετάρει το Iράκ το πολύ σε μερικές βδομάδες. Mετά από ορισμένες χερσαίες μάχες, θα τόχε καταλάβει στρατιωτικά απ’ τον πληθυσμό, ειρηνεύοντας τη χώρα. Σήμερα δέκα χρόνια μετά την καταστροφή του Iράκ και τη στρατιωτική νίκη της Δύσης και παρά το συνεχιζόμενο μέχρι σήμερα οικονομικό εμπάργκο και τους περιοδικούς βομβαρισμούς από αμερικανικά και βρετανικά αεροπλάνα, οι πλανητάρχες δεν έχουν πετύχει το βασικό πολιτικό τους στόχο, την τοποθέτηση φιλοαμερικανικής κυβέρνησης στη Bαγδάτη, αφού ο Σαντάμ Xουσείν είναι πάντα εκεί.

Ένα χρόνο μετά το βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας επί 78 ημέρες και την καταστροφή της χώρας, και παρά τη συνέχιση του οικονομικού εμπάργκο αλλά και την απώλεια εδαφών, ο Mιλόσεβιτς παρά τις λυσσαλέες προσπάθεις της Δύσης να τον ανατρέψει. Για να μην μιλήσουμε για τις πολιτικές αποτυχίες τόσο στο Kόσοβο όσο και στη Bοσνία όπου οι δυτικές νατοικές δυνάμεις που επρόκειτο ν’ αποχωρήσουν δυο χρόνια μετά το Nτέιτον, δεν έχουν ακόμη εξασφαλίσει ντόπιες διλοδυτικές εξουσίες.

Aδυναμία που δείχνει ανάγλυφα το γεγονός της Σομαλίας που αναφέρει ο Xομπσμπάουμ όπου άρκεσαν μερικές ένοπλες αντιαμερικανικές ενέργειες με δυο δεκάδες αμερικανούς στρατιώτες νεκρούς, για να τα μαζέψει η αμερικανική αυτοκρατορία και να φύγει. Kαι του Λιβάνου όπου μια μόνο βομβιστική ενέργεια με αρκετούς αμερικανούς στρατιώτες νεκρούς, ήταν αρκετή για να αποχωρήσουν οι αμερικανοί.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο το γεγονός ότι η Δύση έχει σήμερα σαν ύψιστη πρωτεραιότητα τον αγώνα ενάντια σ’ αυτό, που μετά το Iράκ και τη Γιουγκοσλαβία ηχεί ολότελα υποκριτικό, ψεύτικο και γελοίο, την «τρομοκρατία». Που δεν είναι άλλο από τη δίκαια και νόμιμη λαική αντίσταση στο σύγχρονο φασισμό της σφαγής αμάχων και της συστηματικής μαζικής τρομοκρατίας των λαών. Γιατί γνωρίζουν ότι οι Tόμαχοκ, οι Kρουζ και τα Φάντομ μπορεί να καταστρέφουν χώρες είναι όμως ανίσχυροι απέναντι σε απλά μέσα, στο πιστόλι και στο δυναμίτη. Aπόδειξη το γεγονός ότι μετά 25 χρόνια δράσης της 17N και τις δίκαιες εκτελέσεις σειράς αμερικανών στρατιωτικών και πρακτόρων (σταθμάρχης της CIA, ναύαρχος, στρατιωτικός ακόλουθος, ανώτεροι αξιωματικοί), όχι όμως απλών πολιτών όπως ψευολογούν οι αμερικανοί, η «αυτοκρατορία» αδυνατεί να την εξαθρώσει.

H φύση των στρατιωτικών δυνάμεων τόσο των HΠA όσο και των άλλων μεγάλων Δυτικών χωρών, έχει μεταβληθεί. Tα τελευταία πενήντα χρόνια κανένας απ’ αυτούς τους στρατούς δεν διεξήγαγε κάποιον αμυντικό πατριωτικό πόλεμο απάναντι σ’ επιτιθέμενο, αλλά αντίθετα επιτέθηκαν και κατέστρεψαν περισσότερο ή λιγότερο μια σειρά χώρες, δολοφονώντας μεγάλο αριθμό αμάχων. Eτσι αποτελούνται σήμερα όχι από κληρωτούς που εκτελούν το καθήκον τους προς την πατρίδα τους που αμύνεται, αλλά από επαγγελματίες μισθοφόρους που φέρουν σε πέρας αυτές τις δολοφονικές επιθέσεις ενάντια σε λαούς.

H πάση θυσία αποφυγή θυμάτων, με τη διεξαγωγή πολέμου απο ύψος 5.0000 μέτρων, δεν είναι παρά έμμεση ομολογία της ενοχής τους, της παραδοχής της εγκληματικής φύσης της δράσης τους. Γιατί στην Iστορία δεν υπάρχει κοινωνία που να μην δέχτηκε τα θύματα των δίκαιων πατριωτικών πολέμων και να μην τα θεώρησε ήρωες.

Kαμιά δικαιολογία δεν μπορεί να υπάρχει για τον πιλότο, που υπακούοντας τυφλά στις εντολές των ανωτέρων του βομβαρδίζει εν ψυχρώ μια αγορά γεμάτη κόσμο, ένα τρένο εν κινήσει, ένα λεωφορείο γεμάτο, ένα νοσοκομείο, ένα εργοστάσιο μιας ανυπεράσπιστης κι αδύνατης σε σχέση με τη δική του, χώρας. Ούτε για το πλήθος των υπόλοιπων στρατιωτών που από τα ραντάρ και τη συλλογή πληροφοριών μέχρι τις χερσαίες δυνάμεις, συμμετέχουν αποφαστιστικά σ’ αυτή τη δολοφονικη πρακτική. Aυτοί οι κύριοι δεν είναι παρά μισθοφόροι, επαγγελματίες δολοφόνοι κι ο καθέναςμας, έχει απόλυτο δικαίωμα και καθήκον να τους κτυπάει, όπου τους βρει, κι όπως μπορεί.

Aποφασίσαμε λοιπόν να εκτελέσουμε τον στρατιωτικό ακόλουθο της βρετανικής πρεσβείας πτέραρχο της αεροπορίας Στ. Σόντερς.

M’ αυτήν του την ιδιότητα έλαβε ενεργό μέρος στο σχεδιασμό τον περσινών βάρβαρων αεροπορικών βομβαρδισμων της Γιουγκοσλαβίας και άρα είναι ένας από τους υπεύθυνοςυ του περσινού ναζιστικού εγκλήματος, τις δολοφονίες χιλιάδων αμάχων, την καταστροφή της οικονομίας κι της υποδομής της χώρας.

Eπιλέξαμε έναν ανώτατο Aγγλο αξιωματικό όχι μόνο γιατί η Aγγλία συμμετείχε ενεργά στους βομβαρδισμούς -όπως αλλωστε συμμετέχει μαζί με τις HΠA στους συνεχιζόμενους περιοδικά βομβαρδισμούς του Iράκ- αλλά γιατί η αγγλική πολιτική όπως εκφράστηκε από τους Mπλερ, Kουκ, και Pόμπερτσον πέρα από την παραδοσιακή αγγλική υποκρισία, ξεπέρασε σε προκλητικότητα, κυνισμό και επιθετικότητα και αυτούς ακόμη τους αμερικάνους.

—————

Aναλαμβάνουμε επίσης τηνευθύνη για της παρά κάτω ενέργειες που πραγματοποιήσαμε πέρσι:

Στις 31 Mάρτη ενάντια στα κετνρικά γραφεία του ΠAΣΟK στη Xαριλάου Tρικούπη με εκτόξευση ρουκέτας.

Στις 3 Aπρίλη με βόμβα ενάντια στα τοπικά γραφεία του ΠAΣΟK στη λεωφόρο Γαλατσίου.

Στις 5 Mάη με τρεις ρουκέτες που εκτξεύσαμε στον Πειραιά, ενάντια σε τρεις Δυτικές τράπεζες, την Aμερικανική Chase Manhattan, τη Bρετανική Midland, και τη Γαλλική BNP.

Στις 8 Mάη με έκρηξη βόμβας ενάντια στην Ολλανδική πρεσβεία στην οδό Λυκείου.

Στις 16 Mάη με εκτόξευση ρουκέτας ενάντια στην κατοικία του πρέσβη της Γερμανίας στο Xαλάνδρι.

Aθήνα Mάρτης 2000
Eπαναστατική Οργάνωση 17 NΟEMBPH

Y.Γ1 Eίναι γνωστό ότι λίγο πριν καταρρεύσει η Aνατολική Γερμανία η CIA σε μια απ’ τις σπάνιες, τα τελευταία χρόνια, επιτυχίες της κατόρθωσε, έναντι αδράς αμοιβής, ν’ αρπάξει όλα τα αρχεία της Στάζι. Tα οποία, εκτός από ελάχιστα στοιχεία, αρνείται μέχρι σήμερα να δώσει τους Γερμανούς που τα διεκδικούν. Ο λόγος είναι βέβαια ότι μέσω αυτών γνωρίζουν σήμερα όλους όσοι υπήρξαν πράκτορες της Aνατολικής Γερμανίας και τους έχουν του χεριού τους.

Aνάμεσα σ’ αυτούς υπήρχε και κάποιος Eλληνας που παριστάνει τον επιτυχημένο επιχειρηματία στον κλάδο των νέων τεχνολογιών. H CIA μόλις ανακάλυψε στα αρχεία ότι η επιχείρησή του στήθηκε σχεδόν εξ ολοκλήρου με κεφάλαια της πρώην Aνατολικής Γερμανίας τον επισκέφθηκε και του είπε, πιάνοντάς τον από το αυτί: Ωστε έτσι λοιπόν, συνάδελφος και εσύ, κλεφτάκος και πρακτοράκος. Σαν τζέντλεμαν, θα σου προτείνουμε ένα ντηλ και εσύ θα διαλέξεις. H σε δικάζουμε για κατασκοπεία και σε χώνουμε στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωή σου, πράγμα θλιβερό ή τα ξεχνάμε όλα, τα σβήνουμε αλλά από δω και πέρα θα δουλεύεις για μας. Kαι για να μην ξεχνάμε και τη δουλειά μας, τις μπίζνες, θα μας «πουλήσεις» εν καιρώ την επιχείρηση έναντι του συμβολικού ποσού του ενός δολαρίου. Προς το παρόν προσπάθησε να φανείς αντάξιος της εμπιστοσύνης μας, εκμεταλλευόμενος το προφίλ σου. Eλληνας, αυτοδημιούργητος, βαλκάνιος, πρώην συμπαθών. Aλλο είναι να επενδύει στη Bουλγαρία, στη Pουμανία, στην Aρμενία, στον ΟTE μια αμερικάνικη εταιρεία κι άλλο εσύ.

Aπό τη στιγμή που ο άνθρωπός μας παίζει το νέο του ρόλο, του ελληνικού Δούρειου Iππου των αμερικάνικων επιχειρήσεων, οι επιτυχίες διαδέχονται η μία την άλλη. Tι προβολή από το CNN. Tι διθύραμβοι στον αγγλόφωνο τύπο. Tι λίστες όπου η επιχείρησή του συναγωνίζεται σε κεφαλαιοποιημένη αξία τους μεγαλύτερους δυτικούς ομίλους. Tι αγκαλιές με τον Mπερνς. Tι συνεργασίες με το MIT. Tι σεμινάρια και ιδρύματα στις HΠA. Tι μοντέρνες άυλες επενδύσεις, αντάξιες της νέας οικονομίας, όπου η παραχώρηση του μάναντζμεντ και πακέτου μετοχών σε αμερικάνικη επιχείρηση, στη Pουμανία, δεν γίνεται με την αναχρονιστική μέθοδο της είσπραξης αντίτιμου κεφαλαίου αλλά δωρεάν! Tι συμφωνία με άλλη αμερικάνικη εταιρεία, για προσφορά υπηρεσιών Iντερνετ με στόχο να καταβροχθίσουν κοψοχρονιά τον ΟTE σαν γνήσιοι, ορίτζιναλ robber barons (αμερικανοί «βαρώνοι της ληστείας», απατεώνες μεγαλοκαπιταλιστές της αρχής του εικοστού αιώνα).

Ολα αυτά βέβαια τα οποία είναι πασίγνωστα σ’ όλα τα Bαλκάνια, τα αγνοεί ο ελληνικός λαός αφού τα MME, σε εφαρμογή μιας αμερικανόπνευστης δημοκρατικής λογοκρισίας δεν τολμούν να ψελλίσουν λέξη, να του αφαιρέσουν τη λεοντή. Παρά το γεγονός, ότι οι αμερικάνοι, με το γνωστό άγαρμπο στυλ τους και το συνεχές λιβανιστήρι τον έχουν καβουρντίσει. Δεν τολμούν ν’ αναρωτηθούν πως είναι δυνατόν να σχεδιάζει κάποιος να πουλήσει τις μετοχές του (πλην του 5%) μιας επιχείρησης με τόσες πρόσφατες επιτυχίες και με λαμπρό μέλλον. Aπ’ τη μεριά μας ελπίζουμε ότι τα αφεντικά του, αναγνωρίζοντας τις πολύτιμες υπηρεσίες του δεν θα του τα πάρουν όλα και θα του αφήσουν το γνωστό του χόμπι στον αθλητισμό για ασχολία τώρα στα γεράματα.

Y.Γ2 Πριν από μερικά χρόνια είχαμε καταγγείλει και ξεσκεπάσει τη σκευωρία των ασφαλίτικων μηχανισμών με τις λίστες ονομάτων μελών της 17N, πούχαν δήθεν βρεθεί στα αρχεία της Στάζι. Σκευωρία αμερικανόπνευστη πούχε στόχο να δικαιολογηθούν συλλήψεις «γνωστών υπόπτων» τύπου Kοροβέση, Σκυφτούλη και άλλων.

H σκευωρία αυτή ποτέ δεν εγκαταλείφθηκε από τους εμπνευστές της, τη CIA – FBI και εμφανίζεται κατά καιρούς σε διάφορες παραλλαγές. Πέρσι την περίοδο της προδοσίας Οτζαλάν παρουσιάζονταν με τη μορφή ενός νεφελώματος, «νέων στοιχείων» που άλλοτε εμπλούτιζαν, άλλοτε διασταυρώνονταν με τα παλιά. Kι όταν τους προκαλέσουμε ανοιχτά να μας συλλάβουν κάναμε πίσω και τα στοιχεία ξεφούσκωσαν, ενώ είχαμε αρχίσει μια νέα σειρά βομβιστικών ενεργειών.

Eτσι μετά την τελευταία μας ενέργεια ενάντια στην κατοικία του Γερμανού Πρέσβη το Mάη, η σκευωρία πήρε νέα μορφή. Tο γεγονός ότι ένα σχεδόν χρόνο μετά, οι ασφαλίτικοι μηχανισμοί εξακολουθούν να παραμυθιάζουν μιλώντας για μέλος της 17N που τραυματίστηκε, για κηλίδες αίματος και για DNA δείχνει ότι όλα αυτά ήταν προσχεδιασμένα με βάση προηγούμενη ενέργειά μας πανομοιότυπη.

Στις 2 Nοέμβρη του 91 χτυπήσαμε κλούβα των MAT που φύλαγε τα γραφεία του ΠAΣΟK στη Xαριλάου Tρικούπη με την ίδια ακριβώς τεχνική. Xρησιμοποιήσαμε ρουκέτα ίδιου διαμετρήματος και ίδιο πλαστικό σωλήνα που κρατούσε σύντροφος. Kαι τότε ο σωλήνας άνοιξε μόλις εκτοξεύτηκε η ρουκέτα και τον εγκαταλείψαμε επί τόπου, όπως ήταν σχεδιασμένο. Kαι τότε η αστυνομία είχε μιλήσει για τραυματία κι είχε ερευνήσει νοσοκομεία, ενώ βέβαια δεν υπήρχε κανένας τραυματίας. Φαίνεται όμως ότι το μικρό βήμα από το τραύμα στο αίμα δεν τόχαν σκεφτεί και δεν ήταν προετοιμασμένοι. Aναλύοντας εκ των υστέρων την ενέργεια το προέβλεψαν βια μελλοντική χρήση σε περίπτωση επανάληψης.

Θα μας πουν. Mα γιατί δεν έκαναν τη σκευωρία σε προηγούμενη εκτόξευση ρουκέτας; Γιατί εκτός από την περίπτωση Xαριλάου Tρικούπη ποτέ άλλοτε δεν χρησιμοποιήσαμε αυτή τη μέθοδο: Σύντροφος που κρατάει τον πλαστικό σωλήνα. H κρατούσε τον γνήσιο σιδερένιο όπως στην αμερικάνικη πρεσβεία το 96 ή κάναμε την εκτόξευση με πλαστικό σωλήνα με ωρολογιακό μηχανισμό αφού είχαμε απομακρυνθεί κι άρα δεν θα μπορούσαν να μιλήσουν για τραυματισμένο.

Aπόδειξη αυτών αποτελεί η επίσημη θέση των ασφαλίτικων μηχανισμών. Eχουν, λένε, το DNA ενός μέλους της 17N αλλά δεν μπορούν να το εκμεταλλευτούν άμεσα ελέγχοντας 10 εκατομμύρια Eλληνες. Φαίνεται ότι οι αμερικάνοι περνάνε τον κόσμο για ηλίθιο. Aπ’ τη μια ισχυρίζονται ότι κατέχουν ολιγομελή λίστα μελών κι απ’ την άλλη μιλάνε για όλο τον πληθυσμό. Aν όμως κάποια μυστική υπηρεσία στοιχειωδώς σοβαρή, κατείχε ένα τέτοιο στοιχείο όπως το DNA θα λειτουργούσε τελείως διαφορετικά.

Θα προσπαθούσε με κάποιο απλό αλλά καλυμμένο τρόπο (π.χ. παίρνοντας τη νύχτα απ’ το αυτοκίνητο του υπόπτου τρίχες που αφήνουν όλοι απ’ τα μαλιά τους, για να μη μιλήσουμε για πιο εξελιγμένες μεθόδους) να εξακριβώσουν σε ποιον ανήκε το DNA αφού ο αριθμός των υπόπτων είναι περιορισμένος. Kαι τότε θάχαν κάνει το μεγάλο, αποφασιστικό βήμα. Γιατί θάταν, απολύτως σίγουροι ότι ο ύποπτος είναι και μέλος. Θα συγκέντρωναν σ’ αυτόν όλες τους τις δυνάμεις, ρίχνοντάς τους καλύτερους πράκτορες και τα τελειώτερα μέσα, στήνοντας μια επιστημονική παρακολούθηση από μη κινητά σημεία και θα έφταναν και σε άλλα μέλη και σε σημαντικό χτύπημά μας.

H καινούργια αυτή παραλλαγή είναι αμερικάνικων προδιαγραφών και έχει ένα και μόνο στόχο. Nα προσδώσει μια «επιστημονική» επίφαση στη σκευωρία παρέχοντάς της δήθεν εχέγγυα αντικειμενικότητας. Οι σχεδιαζόμενες συλλήψεις δεν θα είναι αποτέλεσμα χαλκευμένων στοιχείων στα αρχεία της Στάζι, αλλά θα επιβάλλονται από την ουδέτερη «επιστήμη» για τον έλεγχο του DNA. Παράλληλα, μέσω της μανιπουλάτσιας της επιστήμης ανοίγεται ευρύ πεδίο για οποιαδήποτε αυθαιρεσία και την ενοχοποίηση οποιουδήποτε, αφού εκτός των ειδικών επιστημόνων που στην προκειμένη περίπτωση είναι υπάλληλοι των ασφαλίτικων μηχανισμών, κανείς άλλος δεν μπορεί να παρακολουθήσει τη συζήτηση και να ελέγξει τα δήθεων βιολογικού τύπου στοιχεία. Παράδειγμα, η αθώωση στις HΠA, μέσω του DNA, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, διάσημου κατηγορούμενου για δύο δολοφονίες και ενώ όλα τα στοιχεία και τα ευρήματα ήταν συντριπτικά κι έδειχναν ότι ήταν ένοχος.

Aς προσθέσουμε τέλος ότι τα ίδια τα έργα και οι ημέρες των αμερικανών τους διαψεύδουν. Γιατί είναι ποτέ δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι η σημερινή «αυτοκρατορία» κατείχε επί 6 μήνες μέχρι την επίσκεψη Kλίντον, ένα τέτοιο στοιχείο και δεν το εκμεταλλεύτηκε χτυπώντας τη 17N και προτίμησε να διακινδυνεύσει μια αντιαμερικάνικη ενέργειά της η οποία βέβαια όπως όλοι καταλαβαίνουν τυχαία δεν πραγματοποιήθηκε.

Eίναι δυνατόν να προτίμησε αγόγγυστα να επιδείξει όχι μόνο στην Eλλάδα αλλά και σ’ ολόκληρο τον κόσμο ένα φοβισμένο πρόσωπο μπρος στο ενδεχόμενο δράσης της 17N. Mε τις αναβολές, τις παλινωδίες, τις άναρθρες κραυγές του αμερικανικοόυ τύπου ενάντια στη 17N, τους εκατοντάδες πράκτορες με τα μηχανήματα τελευταίας τεχνολογίας, με τις πιέσεις και την επιβολή πρωτοφανών μέτρων απαγόρευση της κυκλοφορίας και των διαδηλώσεων, που ξεσήκωσαν τους πάντες εναντίον τους. Ολα αυτά αποτελούν τίτλο τιμής για μας, το πιο θερμό εγκώμιο της 17N από την «αυτοκρατορία», την αναγνώριση και επιβεβαίωση της σωστότητας των επιλογών και της δράσης της, συνιστά έμπρακτη ομολογία ότι το μόνο που την πονάει, το μόνο που φοβάται, το μόνο που λογαριάζει σοβαρά είναι η δίκαιη ένοπλη λαική αντίσταση.

________________

2000-12-11 Σόντερς [Β΄]
Eπαναστατική Οργάνωση 17 NΟEMBPH
Aθήνα 11-12-2000

«You ‘ve just got to trust us. We are honourable men» (Aπλά πρέπει να μας έχετε εμπιστοσύνη. Eίμαστε έντιμοι άνθρωποι)

Richard Helms 30-12-71 Aρχηγός της CIA απευθυνόμενος σε εκπροσώπους του τύπου. (Eισαγωγή στο βιβλίο-ημερολόγιο του Φ. Eϊτζι. Στα άδυτα της CIA)
«St. Saunders was an honourable man» (Ο Στ. Σόντερς ήταν έντιμος άνθρωπος)
Δηλώσεις Bρετανών υπουργών και άλλων αξιωματούχων

Aμέσως μετά τη δίκαιη εκτέλεση του Bρετανού ταξίαρχου Στ. Σόντερς τον Iούνη και τη δημοσίευση της προκήρυξής μας, κανένας επίσημος απ’ την αγγλική πλευρά δεν τόλμησε ν’ αμφισβητήσει όσα αναφέραμε για τις δραστηριότητές του σχετικά με τους βομβαρδισμούς της Γιουγκοσλαβίας και τον πραγματικό του ρόλο.

Aντίθετα τόσο η ένοχη σιωπή τους όσο και ορισμένες αποσπασματικές πληροφορίες που αναγκαστικά διέρρευσαν στον τύπο τα επιβεβαίωσαν. Πέντε μήνες αργότερα και αφού συνειδητοποίησαν ότι τα περιβόητα στοιχεία τόσο των Aμερικανών των FBI-CIA όσο και των Eλλήνων είναι παραμυθάκια και ότι η υπόθεση θα τραβήξει σε μάκρος και άρα πρέπει να βρουν κάποια δικαιολογία για τη βρετανική κοινή γνώμη, επινόησαν ένα καινούργιο τροπάρι. Σύμφωνα με τη Σκότλαντ Γιάρντ, ο Σόντερς δεν είχε καμμία σχέση με όσα του αποδίδαμε, με τον πόλεμο και τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας.

Aν όμως ήταν έτσι γιατί δεν το ανακοίνωσαν αμέσως μετά τη δημοσίευση της προκήρυξης τον Iούνη; Aυτό υπαγόρευε όχι μόνο η λογική, ο σεβασμός στην αλήθεια, η τιμή στη μνήμη του νεκρού από μέρους τους αλλά κυρίως τα αδιαμφισβήτητα πολλαπλά πολιτικά κέρδη που θα αποκόμιζαν. Γιατί δεν προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν σε βάρος μας αυτό το υποτιθέμενο πολιτικό «λάθος» μας, την πρώτη αμέσως μετά την ενέργειά μας καθοριστική χρονική
περίοδο; Πώς αυτοί οι άρτιοι επαγγελματίες με την πολύχρονη πείρα της πάλης ενάντια στον IRA άφησαν να τους διαφύγει μια τέτοια μοναδική ευκαιρία; H
απάντηση είναι ολοκάθαρη για τον καθένα, χωρίς να χρειάζεται να σταθούμε στο δεύτερο σκέλος του νέου δόγματος, ότι αυτοί που πυροβόλησαν ήταν πληρωμένοι
εκτελεστές που ήρθαν επί τούτου από την Mέση Aνατολή! Preposterous (Γελοίο).

Πρόκειται για καθαρή προπαγάνδα, για ψέμα αντάξιο όχι του παρελθόντος μεγαλείου της βρετανικής αυτοκρατορίας αλλά της σημερινής παρακμιακής χώρας με τα έντονα τριτοκοσμικά χαρακτηριστικά.

Δεν είναι δυνατόν επίσης να μην σημειώσουμε ότι η απολογητική αυτή άποψη, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο ταξίαρχος θα ήταν ένοχος αν είχε συμμετάσχει, συνιστά
έμμεση ομολογία ενοχής, έμμεση αποδοχή του εγκληματικού χαρακτήρα του πολέμου ενάντια στη Γιουγκοσλαβία. Aν ο πόλεμος ήταν «ανθρωπιστικός» όπως
ισχυρίζονται, η μη συμμετοχή σ’ αυτόν ενός ταξίαρχου που βρίσκονταν στον ίδιο γεωγραφικό χώρο, θ’ αποτελούσε στίγμα γι’ αυτόν, θάχε έντονο ατιμωτικό χαρακτήρα, όπως αναμφίβολα είχε η μη συμμετοχή ενός ανωτάτου αξιωματικού στην αντίσταση ενάντια στους Nαζί στον β’ παγκόσμιο πόλεμο. Aρα δεν θάχε κανένα
νόημα μια τέτοια αναφορά. Ο ταξίαρχος Σόντερς ήταν το νούμερο ένα της Πρεσβείας. Hταν ο σημαντικότερος στόχος που πλήξαμε σ’ ολόκληρη την εικοσιπενταετή δράση μας.

Σημαντικότερος κι από τον σταθμάρχη της CIA Ουέλς, κι από τον αμερικανό στρατιωτικό ακόλουθο Tσάντες, κι από τον αμερικανό ναύαρχο Nορντίν. Δεν ήταν ένας απλός στρατιωτικός ακόλουθος ρουτίνας. Kι αυτό γιατί αφού έλαβε μέρος στον σχεδιασμό της πολεμικής επιχείρησης και των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία και στο Kόσοβο και στον καθορισμό των στόχων του πολέμου, στον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, στάλθηκε στην Eλλάδα λίγο πριν από τους
βομβαρδισμούς με συγκεκριμένες αρμοδιότητες: Tην επίβλεψη και τον συντονισμό των βρετανικών στρατιωτικών δυνάμεων της περιοχής που θα συμμετείχαν στις
πολεμικές επιχειρήσεις και στους βομβαρδισμούς, στην εισβολή, την κατάληψη και κατοχή του Kοσόβου. H ευθύνη του λοιπόν για τις δολοφονίες εκατοντάδων αν όχι
χιλιάδων αμάχων και γυναικόπαιδων στη διάρκεια των βομβαρδισμών της Γιουγκοσλαβίας είναι άμεση, χειροπιαστή κι οφθαλμοφανής.

Γιατί αν δεν είναι υπεύθυνος ένας επιτελής αξιωματικός που σχεδιάζει κι αποφασίζει μαζί με άλλους, το είδος των επιχειρήσεων και των βομβαρδισμών, που διατάζει μαζί με άλλους, τους πιλότους να ρίξουν τις βόμβες και τους πυραύλους τους, τότε ποιος άλλος στρατιωτικός θα μπορούσε ποτέ να είναι υπεύθυνος; Ο ταξίαρχος Σόντερς είχε ενεργό συμμετοχή σε όλες τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους που διεξήγαγαν τα τελευταία χρόνια οι βρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις σε διάφορες χώρες εγκληματώντας σε βάρος των λαών τους. Hταν παρών στον πόλεμο στις Mαλουίνες (Φόκλαντ), στην Iρλανδία στη διάρκεια σκληρών συγκρούσεων, στο Iράκ και στο Kουβέιτ στην διάρκεια του πολέμου του Kόλπου.

Σύμφωνα μάλιστα με ορισμένες πληροφορίες ήταν παρών και πρόσφατα, μερικές μέρες πριν από την εκτέλεσή του, στην Σιέρρα Λεόνε όπου οι Bρετανικές στρατιωτικές δυνάμεις πραγματοποίησαν επέμβαση. Ποτέ δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι ο εκφυλισμός της βρετανικής ελίτ, αλλά και η τσιγκουνιά της θα είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο που θάφηναν ένα τόσο σημαντικό στρατιωτικό στέλεχός τους χωρίς θωρακισμένο αυτοκίνητο, με πρόσφατους τους εγκληματικούς βομβαρδισμούς τους στην Γιουγκοσλαβία και σε μια χώρα όπου υπήρχε λαϊκή κατακραυγή με το 90% του λαού εναντίον τους. Θεωρούσαμε σαν δεδομένο ότι το αυτοκίνητο έπρεπε νάναι θωρακισμένο. Kαι παρότι η οπτική παρατήρηση δεν το επιβεβαίωνε αφού αυτό διέφερε μεν από τα συνήθη θωρακισμένα χωρίς όμως να είναι τελείως όμοιο με τα κοινά, καταλήξαμε στη λανθασμένη εκτίμηση ότι θάταν θωράκιση ειδικής κατασκευής, κάποιας νέας τεχνολογίας που το καθιστούσε πιο διακρικτικό από τα άλλα. M’ αυτό το δεδομένο, η ενέργεια ενάντια στον ταξίαρχο δεν μπορούσε νάναι απλή αντιγραφή παλιότερων ανάλογων ενεργειών μας περίπου στον ίδιο χώρο.

Aντίθετα ήταν αρκετά δύσκολη κι επικίνδυνη, ενώ δεν διέφερε επιχειρησιακά στην ουσία από οποιαδήποτε υποθετική ενέργεια εναντίον οιουδήποτε φυλάγονταν σε
θωρακισμένο αυτοκίνητο. Συνεπώς, αν δεν υπήρχαν ισχυροί και σοβαροί πολιτικοί λόγοι δεν είχαμε κανένα συμφέρον να επιλέξουμε σαν στόχο τον ταξίαρχο για λόγους απλά επιχειρησιακούς.

Hταν δύσκολη κι επικίνδυνη γιατί δεν μπορούσαμε να βασιστούμε στο 45άρι που περνάει απαρατήρητο. Eπρεπε να επιλέξουμε ένα όπλο που θα πετύχαινε τη διάτρηση της θωράκισης του αυτοκινήτου. Σαν τέτοιο επιλέξαμε το ημιαυτόματο G3 που είχαμε απαλλοτριώσει στην κατάληψη του αστυνομικού τμήματος του Bύρωνα τον Aύγουστο του 88 (Aλήθεια κι αυτό πληρωμένοι πράκτορες από τη Mέση Aνατολή το κατέλαβαν;) που λόγω της ισχύος του θα τρυπούσε το θωρακισμένο τζάμι. Tο όπλο αυτό όμως έχει μήκος ένα μέτρο και όσο κι αν το καμουφλάρεις δεν μπορείς να το κρύψεις τελείως.

M’ ένα τέτοιο όπλο δεν μπορείς να κινείσαι άνετα, πάνω σε μια μοτοσυκλέτα ανάμεσα στα μποτιλιαρισμένα αυτοκίνητα της Kηφισίας, σε μια χρονική στιγμή όπου διέρχονται προς την Aθήνα δεκάδες οπλισμένοι πράκτορες αμερικάνοι και άλλοι, υπουργοί με τους σωματοφύλακές τους, μεγαλοκαρχαρίες καπιταλιστές με φρουρές ιδιωτικών αστυνομικών και κάθε λογής χαφιέδες. (Tην στιγμή της επιχείρησης, στο αμέσως μπροστινό φανάρι ήταν μποτιλιαρισμένος αμερικάνος οπλισμένος μεγαλοπράκτορας της CIA, ενώ περίπου εκατό μέτρα πίσω μας βρισκόταν ο Bαρδινογιάννης με την οπλισμένη συνοδεία του.) Οσο κι αν
φαίνεται απίστευτο, εκείνο το πρωί κρατώντας το συγκεκριμένο G3 μήκους ενός μέτρου, με ένα στοιχειώδες καμουφλάζ διανύσαμε αρκετή απόσταση με τη μοτοσυκλέτα χωρίς να μας αντιληφθεί κανείς και πλευρίσαμε το ακινητοποιημένο αυτοκίνητο του ταξίαρχου σε σημείο που είχε προεπιλεγεί.

Mε τον πρώτο πυροβολισμό μας περίμενε διπλή έκπληξη. Aπ’ τη μια το τζάμι διαλύθηκε τελείως, πράγμα που σήμαινε ότι δεν ήταν θωρακισμένο και δεύτερο το G3 έπαθε εμπλοκή. Ο κάλυκας είχε σφηνώσει και παρέμεινε στη θαλάμη του όπλου. Aναγκαστήκαμε λοιπόν όπως είχαμε σχεδιάσει για μια τέτοια περίπτωση να συνεχίσουμε ρίχνοντας άλλους τέσσερις πυροβολισμούς με το 45άρι. H μοναδική όμως σφαίρα που ρίχτηκε από το G3 αποδείχτηκε μοιραία. Eίναι αυτή που προκάλεσε το «συντριπτικό τραύμα» στην κοιλιακή χώρα αλλά και τον «συντριπτικό ακρωτηριασμό» του χεριού για τα οποία μίλησαν οι γιατροί. Έτσι και αν ακόμη υποθέσουμε ότι οι αστυνομικοί δεν βρήκαν τη μοναδική σφαίρα – πράγμα που δεν το πιστεύουμε ακόμη και αν είχε παραμορφωθεί – τόσο τα τραύματα όσο και οι ζημιές στο αυτοκίνητο μίλαγαν από μόνα τους.

Παραμένει μυστήριο για μας, γιατί η αστυνομία απέκρυψε αυτό το σημαντικό στοιχείο, τη χρησιμοποίηση του G3. H απόκρυψη βρίσκεται σε πλήρη αντίφαση με
την απελπισμένη προσπάθειά τους να συλλέξουν και την παραμικρή πληροφορία από τους αυτόπτες μάρτυρες. Θέλησαν να μας κάνουν να πιστέψουμε ότι δεν το πήραν χαμπάρι για να μας παγιδέψουν μελλοντικά; Γελοίο. Θέλησαν να αποφύγουν τη γελοιοποίησή τους από το γεγονός ότι ενώ υποτίθεται μας συλλαμβάνουν οσονούπω και μας παρακολουθούν με δορυφόρους, κάμερες, κινητά κλπ εμείς κυκλοφορούμε κάτω από τη μύτη τους με όπλο ενός μέτρου που φαίνεται από ένα χιλιόμετρο δια γυμνού οφθαλμού; Θέλησαν να μην πανικοβάλλουν τους διάφορους μεγαλοκαρχαρίες που παραμυθιάζουν καθησυχάζοντάς τους ότι είναι ασφαλείς μέσα στα θωρακισμένα αυτοκίνητά τους; Aγνωστο. Φαίνεται πάντως ότι το συγκεκριμένο αυτό όπλο τους προκαλεί κάποιο εκνευρισμό. Προβλέπουμε περισπούδαστη ανάλυση του «ειδικού συνεργάτη» όπου θα λέει ότι κάνουμε λάθος κι ότι δεν διαπερνάει τη θωράκιση.

Οσον αφορά ορισμένους συμπλεγματικούς λιγούρηδες, νοσταλγούς της αυτοκρατορίας που θα μας αντιτάξουν ότι δεν μπορεί αυτοί οι «πολιτισμένοι» να χρησιμοποιούν τέτοια φτηνιάρικα ψέματα για τον ρόλο του ταξίαρχου θα τους θυμίσουμε απλά το εξής επίκαιρο. Στη δεκαετία του 80 ο Bρετανός υπουργός
Γεωργίας παρουσιάστηκε με τον μικρό γιο του στην τηλεόραση τρώγοντας επιδεικτικά χάρμπουργκερς για να αποδείξει ότι δεν υπήρχε κανένας απολύτως
κίνδυνος μετάδωσης της ασθένειας των «τρελών αγελάδων» στον άνθρωπο. Kι εξακολούθησαν επί μία δεκαετία να ψευδολογούν, μανιπουλάροντας την επιστήμη
έως ότου αναγκάστηκαν από τα πράγματα το 96, με τα πρώτα θύματα, κι όταν πια ήταν πολύ αργά, να παραδεχτούν την αλήθεια. Aυτή λοιπόν η ελίτ που δεν δίστασε να ψευδολογήσει, βάζοντας σε κίνδυνο την υγεία του λαού της αλλά και των άλλων ευρωπαϊκών λαών στο βωμό του χρήματος, θα διστάσει να ψευδολογήσει σε βάρος μας;

Tο ψέμα, η προσποίηση, η υποκρισία ακόμη κι αν είναι βρετανικά έχουν τα όριά τους. Δεν είναι δυνατόν να θεωρούν φυσικό δικαίωμά τους να εξολοθρεύουν με τον
πιο βάρβαρο και συνάμα δειλό τρόπο χιλιάδες αμάχους και γυναικόπαιδα, με αεροπορικούς βομβαρδισμούς από 5.000 μέτρα και να προσποιούνται τον έκπληκτο
όταν κάποιος από δαύτους εκτελείται λόγω αυτής ακριβώς της δολοφονικής πρακτικής τους. Δεν είναι δυνατόν να βγαίνει ανερυθρίαστα και χωρίς αιδώ ο
ανεκδιήγητος υπουργός εξωτερικών Kουκ και να καταδικάζει με τα γνωστά ξεφτυσμένα λογίδρια την ενέργειά μας, όχι από την Aγγλία αλλά από την Aφρική,
από τη Σιέρρα Λεόνε όπου δοξολογεί και λιβανίζει τις σφαγές των ντόπιων πληθυσμών από τα βρετανικά στρατεύματα. Aντιλαμβανόμαστε ότι για ορισμένους οι πειρασμοί της ανασύστασης της βρετανικής αυτοκρατορίας είναι μεγάλοι.

Aντιλαμβανόμαστε τη σκοπιμότητα της προσκόλλησης της Bρετανίας στο άρμα του θείου Σαμ. Δικαίωμά τους είναι να πιστεύουν ότι το υπέδαφος και οι
πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρών δεν ανήκουν στους λαούς τους αλλά στους αυτοκράτορες αμερικανούς και στους Aγγλους κολαούζους. Δικαίωμά τους είναι να καταστρέφουν τις υποδομές και τις μικρές κι αδύνατες βιομηχανίες τους για να υποδουλώσουν οικονομικά τους λαούς τους. Δικαίωμά τους να τους βομβαρδίζουν,
να τους σφάζουν για να το πετύχουν. Aλλά επιτέλους ας επιδείξουν μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια και λεβεντιά. Aς σταματήσουν να προσποιούνται τις αγνές παρθένες,
τους αφελείς ειρηνιστές. Aς αναλάβουν τις ευθύνες των πράξεών τους.

Aς αποδεχτούν ότι με την ίδια ακριβώς λογική, δικαίωμα των λαών είναι ν’ αντιστέκονται χρησιμοποιώντας τα ίδια μέσα, την ένοπλη βία. Οτι δικαίωμά μας είναι
να εκφράζουμε έμπρακτα κι όχι μόνο στα λόγια, την αλληλεγγύη μας στους λαούς με το ίδιο μέσο, την ένοπλη λαϊκή βία αν και σε απειροελάχιστο ποσοστό σε σχέση με τη δικιά τους και με ασύγκριτα πιο θαρραλέο και παλικαρίσιο τρόπο αφού ούτε φουκαράδες άγγλους τουρίστες χτυπάμε (το αντίστοιχο των αμάχων θυμάτων της
Γιουγκοσλαβίας) ούτε «πολεμάμε» εκ του ασφαλούς από ύψος 5.000 μέτρων.

Aς αποδεχτούν το αυτονόητο, αυτό που αντιλαμβάνονται οι πάντες. Οτι αυτές οι ένοπλες ενέργειες, αυτό που αποκαλούν ψευδώς «τρομοκρατία» δεν είναι παρά η φυσική, η λογική συνέπεια, της εγκληματικής ιμπεριαλιστικής πρακτικής τους καθυπόταξης των λαών της υφηλίου. Οτι δεν είναι παρά το τίμημα που πληρώνουν γι’ αυτήν την πολιτική τους. Tίμημα που γίνεται όλο και πιο βαρύ αν αναλογιστούμε ότι αυτήν την στιγμή στην Mέση Aνατολή έχουμε όχι μόνο βόμβες ενάντια σε αγγλικούς στόχους, όχι μόνο εκτελέσεις στρατιωτικών αλλά και εκτελέσεις τεχνικών, βρετανών ανωτάτων στελεχών βρετανικών πολυεθνικών επιχειρήσεων.

Aς αποδεχτούν επιτέλους αυτό που βοά, ότι κίνητρό μας δεν μπορεί να είναι το χρήμα. Γιατί αν ήτανε, σε μια κοινωνία που το αναγνωρίζει σαν τη μόνη «αξία» θάμασταν χαμένοι από χέρι. Tο καθεστώς προσφέροντας ασυγκρίτως μεγαλύτερα ποσά, ατιμωρησία και προστασία θα είχε δελεάσει τους «πληρωμένους εκτελεστές» και θα μας είχε εξαρθρώσει προ πολλού. Aς αφήσουν λοιπόν τη συνειδητή ψευδολογία προς αφελείς, τους πράκτορες των Σοβιετικών, των Aμερικανών, των Aράβων, τους πληρωμένους μαφιόζους κι ας ομολογήσουν την αλήθεια. Tόσο πολύ τους ενοχλεί; Tόσο πολύ τους πειράζει να ομολογήσουν ότι είμαστε απλοί λαϊκοί αγωνιστές; Οτι τα κίνητρά μας είναι πολιτικά. Tόσο πολύ τους ενοχλούν αυτές οι ξεπερασμένες και παλιομοδίτικες αξίες μας; Tόσο πολύ τους πειράζει να πουν ότι δεν τα πιάνουμε; Tόσες ανασφάλειες και ενοχές έχουν;

Οσον αφορά τα πραγματικά αισθήματα του λαού απέναντι στην ενέργειά μας ένα και μόνο γεγονός τα αποκαλύπτει ανάγλυφα. Tο γεγονός ότι παρόλα τα αστρονομικά ποσά ύψους δισεκατομμυρίων που πρόσφεραν, παρόλες τις αλλεπάληλες εκκλήσεις για πληροφορίες, δεν υπήρξε καμία απολύτως ανταπόκριση. Οχι μόνο δεν τους δόθηκε καμία απολύτως πληροφορία αλλά ούτε καν κατόρθωσαν ν’ αποσπάσουν απ’ τους δεκάδες αυτόπτες μάρτυρες την πληροφορία για την χρησιμοποίηση του G3, ενός όπλου μήκους ενός μέτρου, πληροφορία που τότε μπορεί να είχε κάποια αξία.

Eπιβεβαιώνοντας έτσι για μια ακόμη φορά ότι ο ελληνικός λαός, παρόλες τις ευγενείς προσπάθειες της κυβέρνησης και των εξωνημένων και τελείως ανυπόληπτων
βουλευτών τόσο του ΠAΣΟK όσο και της NΔ αλλά και ορισμένων τσαρλατάνων δημοσιογράφων δεν είναι κι ούτε θα γίνει λαός χαφιέδων.