Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Το παραπάνω συγκλονιστικό σκίτσο του John Antono δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Απογυμνώνει με απόλυτη ακρίβεια την κοινή μήτρα του θρησκευτικού φονταμενταλισμού. Ο ρασοφόρος σκοταδιστής, που ξερνάει τυφλό μίσος, στέκεται δίπλα στον ένοπλο τζιχαντιστή, ο οποίος του αναγνωρίζει το προφανές: «Αδερφέ, στην Ελλάδα χαραμίζεσαι».

Πράγματι, στην Ελλάδα της οπισθοδρόμησης, οι κήρυκες του Μεσαίωνα δεν διώκονται· αντίθετα, κάθονται σε χρυσοποίκιλτους θρόνους και παρασημοφορούνται με τις ανώτατες τιμές από την ηγεσία της επικρατούσας θρησκείας.

Η απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου να απονείμει τον Χρυσό Σταυρό του Αποστόλου Παύλου στον Μητροπολίτη πρώην Καλαβρύτων Αμβρόσιο αποτελεί μια χυδαία πρόκληση για κάθε σκεπτόμενο πολίτη. Οι φθηνές δικαιολογίες των εκκλησιαστικών κύκλων περί «τυπικής υπηρεσιακής βράβευσης» για τα 50 χρόνια αρχιερωσύνης του προκαλούν μόνο αηδία.

Δεν πρόκειται για γραφειοκρατικό τυπικό, αλλά για μια ξεκάθαρη, βαθιά πολιτική πράξη: Η επίσημη Εκκλησία επιλέγει να νομιμοποιήσει και να ηρωποιήσει το πιο μαύρο, φασιστικό πρόσωπο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας.

Ποιον παρασημοφορεί με τις ανώτατες τιμές ο Αρχιεπίσκοπος και η Σύνοδος; Έναν καταδικασμένο ρατσιστή: Τον μοναδικό ιεράρχη που καταδικάστηκε τελεσίδικα από την ελληνική Δικαιοσύνη για δημόσια υποκίνηση σε ρατσιστική βία, επειδή καλούσε τον όγκο των πιστών να «φτύσει» και να «μαυρίσει» συνανθρώπους μας, χαρακτηρίζοντάς τους «εκτρώματα της φύσεως».

Ένα «χαϊδεμένο παιδί» της Χούντας: Τον άνθρωπο που ξεκίνησε την καριέρα του ως ρασοφόρος χωροφύλακας, υπήρξε υμνητής της Απριλιανής δικτατορίας και, όπως αποκάλυπτε το ιστορικό πρωτοσέλιδο της «Χριστιανικής Δημοκρατίας», «ασπαζόταν» δημόσια τους στυγερούς βασανιστές του ΕΑΤ-ΕΣΑ.

Έναν πολιτικό καθοδηγητή των Νεοναζί: Τον αμετανόητο νοσταλγό του φασισμού που αποκαλούσε την εγκληματική συμμορία της Χρυσής Αυγής «γλυκιά ελπίδα» και τον αρχιβασανιστή Ντερτιλή «πρότυπο γενεών» και «Σωκράτη».

Έναν ιεροεξεταστή του 21ου αιώνα: Αυτόν που χρησιμοποιούσε την πίστη ως όπλο για να καταριέται πολιτικούς και συγγραφείς, παρακαλώντας τον Θεό «να σαπίσει το χέρι τους» ή «να σαπίσει το στόμα τους», και που έφτασε στο σημείο να καπηλευτεί ακόμα και την εθνική τραγωδία των Τεμπών, μιλώντας για «θεϊκή τιμωρία».

Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο που βραβεύει η ηγεσία της Εκκλησίας. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι τρομακτικό: Το μίσος, ο σκοταδισμός, ο εκφασισμός και η ομοφοβία όχι απλώς συγχωρούνται, αλλά στολίζονται με χρυσά παράσημα. Για άλλη μια φορά αποδεικνύεται ότι η επικρατούσα θρησκεία, γαντζωμένη στα οικονομικά και θεσμικά προνόμια που της εξασφαλίζει η άρνηση του διαχωρισμού Κράτους-Εκκλησίας, λειτουργεί ως το πιο συντηρητικό, οπισθοδρομικό στήριγμα του συστήματος.

Ο Σεβασμιότατος, Αμβρόσιος, στάθηκε και στέκεται πάντα αμείλικτος απέναντι στα κομμουνιστικά μιάσματα, και πιστός συμπαραστάτης όσων αποτελούν τον εθνικό κορμό.
Κατέκρινε σε ιερό του κήρυγμα τον “αρχιδολοφόνο κομμουνιστοσυμμορίτη και πράκτορα των Σοβιετικών“, Νίκο Μπελογιάννη, ενώ χαρακτήρισε “γλυκιά ελπίδα για τον απελπισμένο πολίτη” το κόμμα του Μιχαλολιάκου.
Εκ του αποτελέσματος, πάντως αποδείχτηκε ότι δεν έγιναν αποδεκτές από τον Υψιστο οι δεήσεις του Ιεράρχη για την Χρυσή Αυγή.

Δεν ξέρουμε τι άποψη έχει για το γεγονός η κ. Κανέλλη σε κάθε περίπτωση όμως η κοινωνία θα προχωρήσει μπροστά, γκρεμίζοντας τις μεσαιωνικές προκαταλήψεις και αφήνοντας τους κήρυκες του μίσους εκεί που πραγματικά ανήκουν: στα σκουπίδια της ιστορίας.

Διαβάστε επίσης:

Τα θεόπνευστα κηρύγματα του αγίου Αμβροσίου