Λεφτόδεντρα υπάρχουν τελικά, αλλά φυτρώνουν αποκλειστικά στις αυλές των πολυεθνικών συμβουλευτικών εταιρειών και των ημετέρων του Μαξίμου, την ώρα που για τους λειτουργούς της υγείας και της εκπαίδευσης τα ταμεία είναι μονίμως «άδεια».

Και η χθεσινή κυβερνητική αντίδραση στις εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα από τη Θεσσαλονίκη ήρθε να το επιβεβαιώσει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο.

Ο Τσίπρας παρουσίασε ένα σχέδιο με παρεμβάσεις σε μισθούς, φορολογία, στέγη, Υγεία και Παιδεία, με στόχο  – όπως υποστήριξε – να μειωθούν οι ανισότητες και να υπάρξει δικαιότερη κατανομή του πλούτου.

Η απάντηση της κυβέρνησης; «Πού θα βρεθούν τα λεφτά;»

 Κι εδώ ακριβώς αρχίζει η μεγάλη πολιτική ειρωνεία. Θα μπορούσαμε να δίναμε πολλές απαντήσεις, αλλά θα αρκεστούμε να αναφέρουμε μια προκλητικότατη περίπτωση:

Σύμφωνα με τα συγκλονιστικά στοιχεία της ερευνητικής πλατφόρμας Consultocracy —μιας κοινής πρωτοβουλίας του Vouliwatch και του Solomon που χαρτογράφησε τις δημόσιες συμβάσεις— η κυβέρνηση Μητσοτάκη μοίρασε το αστρονομικό ποσό των 1,18 δισ. ευρώ μόνο τη διετία 2024-2025 σε συμβουλευτικές υπηρεσίες και εξωτερικούς «εμπειρογνώμονες».

Η «Συμβουλοκρατία» ως καθεστώς εκχώρησης του κράτους

Η έρευνα αποκαλύπτει αυτό που βιώνουμε καθημερινά: την πλήρη απαξίωση και συστηματική παράκαμψη της δημόσιας διοίκησης. Αντί το κράτος να ενισχύσει τις δομές του και να προσλάβει μόνιμο, εξειδικευμένο προσωπικό, προχωρά σε χιλιάδες απευθείας αναθέσεις και παχυλές συμβάσεις δισεκατομμυρίων.Δεν μιλάμε απλώς για μια σπατάλη δημοσίου χρήματος, αλλά για θεσμική εκτροπή: ιδιωτικές εταιρείες και δικηγορικά γραφεία φτάνουν στο σημείο να συντάσσουν νομοσχέδια και να χαράσσουν δημόσιες πολιτικές, λειτουργώντας ως παράλληλα κέντρα εξουσίας χωρίς καμία λαϊκή νομιμοποίηση ή ουσιαστική λογοδοσία.

Το παραμύθι των «λεφτόδεντρων» και η κοροϊδία στους εργαζόμενους

Το πιο προκλητικό στοιχείο αυτής της πολιτικής είναι η χυδαία επικοινωνιακή προπαγάνδα της κυβέρνησης. Κάθε φορά που οι γιατροί του ΕΣΥ, οι νοσηλευτές ή οι εκπαιδευτικοί διεκδικούν αυξήσεις επιβίωσης— όπως μια αξιοπρεπή αύξηση της τάξης των 300 ή 500 ευρώ για να αντιμετωπίσουν το κύμα της ακρίβειας—το οικονομικό επιτελείο υψώνει το δάχτυλο, κουνάει το φάσμα της χρεοκοπίας και κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι… ανακάλυψε τα λεφτόδεντρα.

Για τις εισηγήσεις των golden boys και τα εξωτερικά «πακέτα τεχνικής υποστήριξης»: Υπάρχουν πάντα άμεσα διαθέσιμα γενναία κονδύλια εκατομμυρίων.Για το δημόσιο σχολείο, το νοσοκομείο και τον άνθρωπο της εργασίας: Υπάρχει μόνο η δημοσιονομική πειθαρχία και η λιτότητα.

Η απάντηση του δρόμου και της κοινωνίας

Η υπόθεση της «Συμβουλοκρατίας» δεν είναι απλώς ένα ακόμη σκάνδαλο διασπάθισης κρατικού χρήματος. Είναι η επιτομή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου διακυβέρνησης: ιδιωτικοποίηση των πάντων, διαμεσολάβηση συμφερόντων με το χρήμα του φορολογουμένου και αποψίλωση του κοινωνικού κράτους.

Τα λεφτά υπάρχουν, αλλά κατευθύνονται με μαθηματική ακρίβεια στα ταμεία του μεγάλου κεφαλαίου. Ο λαός, οι μαχόμενοι εκπαιδευτικοί και οι υγειονομικοί δεν έχουν ανάγκη από ακριβοπληρωμένους «συμβούλους» για να διαγνώσουν τη διάλυση του κράτους πρόνοιας. Έχουν ανάγκη από άμεση ανατροπή αυτής της πολιτικής που γεννά φτώχεια για τους πολλούς και χρυσάφι για τους λίγους και εκλεκτούς.