Γράφει ο mitsos175
Σε κάποια εκπομπή στο Δούρειο Ήχο, ο προφήτης Τζίμης Πανούσης τραγούδαγε «τίκι – τίκι – τακ κάνει η γιαγιά μου». Είπε πως είχε το ρολόι μες το τσεμπέρι για να παίρνει τη σύνταξη.
Ο Λούμπεν που δε θα αναφέρει το θάνατο της γριάς ή του γέρου για να παίρνει τη σύνταξη, είναι θύτης και θύμα. Παραβαίνει σίγουρα το νόμο, αλλά ποιο νόμο;
Το νόμο που πετάει από το σπίτι του οικογένειες για ένα κομμάτι ψωμί;
Το νόμο που θεωρεί καλό το κόψιμο μισθών συντάξεων;
Το νόμο της αγοραίας ζούγκλας, που θέλει τον αδύναμο οικονομικά σκλάβο ή ψόφιο από την πείνα;
Βεβαίως ήμαστε αντίθετοι με το να μην αποδίδονται τα πρέποντα στους νεκρούς.
Υπάρχει όμως ένα σύστημα που γεννάει αυτές τις συμπεριφορές. Ένα σύστημα που βάζει πάνω απ’ όλα τα λεφτά.
Τι περιμένουν λοιπόν; Δεν είναι φυσικά μόνο η απελπισία το κίνητρο, ο καπιταλισμός όμως είναι σαν τους Σπαρτιάτες. Ευνοούν την κλοπή και σε τιμωρούν μόνο αν πιαστείς.
Στην τελευταία περίπτωση – γιατί υπάρχουν πολλές – υπήρξε «καρφωτή».
Αν δεν έψαχνε η εγγονή, κανείς από το παρακράτος (κράτος δε γίναμε ποτέ) δε θα ενδιαφέρονταν κι αυτό είναι η δεύτερη πτυχή της τραγωδίας.
Τα παραπάνω δεν τα γράφω για να δικαιολογήσω, αλλά για να εξηγήσω τις αιτίες.
Η κύρια είναι οικονομικοκοινωνική κατάσταση αδικίας, εκμετάλλευσης, ανταγωνισμού. Που θα γεννά τέτοιες συμπεριφορές όσο ο κόσμος δεν καταλαβαίνει πως χρειάζονται γενικές, ριζικές αλλαγές. Χρειάζεται μια Επαναστατική πολιτική που θα φροντίζει όλους το ίδιο.
0 Comments