Το σημερινό αποκαλυπτικό πρωτοσέλιδο «καρεδάκι» της εφημερίδας Documento έρχεται να επιβεβαιώσει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο αυτό που το ταξικό κίνημα φωνάζει εδώ και δεκαετίες: οι κατασταλτικοί μηχανισμοί της αστικής δημοκρατίας δεν είναι τίποτα άλλο παρά η άλλη όψη του οργανωμένου εγκλήματος. Όταν η Μύκονος μετατρέπεται σε επίγειο παράδεισο της διεθνούς αστικής τάξης και της εγχώριας ελίτ, είναι νομοτελειακό ότι η ΕΛ.ΑΣ. θα αναλάμβανε τα ηνία της καπιταλιστικής κερδοφορίας του «υποκόσμου».

Η παραπομπή σε δίκη ενός ανθυπαστυνόμου ως αρχηγού εγκληματικής οργάνωσης 25 ατόμων, πλαισιωμένου από άλλους τρεις ένστολους συνεργούς, καταρρίπτει με πάταγο το κυβερνητικό αφήγημα περί «μεμονωμένων περιστατικών». Εδώ δεν μιλάμε για κάποιους χαμηλόβαθμους που «παρασύρθηκαν», αλλά για ένα δομημένο κύκλωμα διαφθοράς με βαθιά πλοκάμια. Ένστολοι κρατικοί λειτουργοί παρείχαν προστασία σε μαγαζιά, «κάρφωναν» επικείμενους ελέγχους και διευκόλυναν τη διακίνηση ναρκωτικών, στήνοντας μια κανονική επιχείρηση εκατομμυρίων με τη σφραγίδα και τη στολή του κράτους 

Αυτή η ζοφερή πραγματικότητα δένει απόλυτα με τα επίσημα στατιστικά των ίδιων των εκθέσεων της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων. Όταν τα επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι 15 έως 30 αστυνομικοί αποτάσσονται οριστικά κάθε χρόνο και πάνω από 100 τίθενται σε διαθεσιμότητα για βαριά κακουργήματα, γίνεται σαφές ότι η σήψη είναι δομική.

Αλλωστε για την συγκεκριμένη περίπτωση όλοι της ντόπιοι κάτοικοι της Μυκόνου εδώ και χρόνια γνωρίζουν ότι οι ασφαλίτικοι μηχανισμοί είναι οι καλύτεροι προστάτες των μεγαλοεργολάβων, των πολεοδομικών αυθαιρεσιών και των ναρκο-κυκλωμάτων του «νησιού των ανέμων». Είναι γνωστές οι τεράστιες περιουσίες που έχουν κάνει και βγάζουν μάτι

Για μας η αποκάλυψη αυτή δεν προκαλεί έκπληξη. Το αστικό κράτος και οι «Αδιάφθοροί» του απλώς αναδιανέμουν την πίτα της παρανομίας όταν κάποιο κύκλωμα ξεπεράσει τα επιτρεπτά όρια, ή οι εσωτερικές αντιπαραθέσεις του για την “μοιρασιά” γίνουν ανεξέλεγκτες,

Αυτά που αποκαλύπτονται είναι σταγόνα στον ωκεανό.

Η λύση δεν βρίσκεται στην «κάθαρση» των σωμάτων ασφαλείας, ούτε στις εισαγγελικές παρεμβάσεις κατόπιν εορτής. Η απάντηση βρίσκεται στην ανατροπή του ίδιου του συστήματος που γεννά τη διαφθορά, τη νύχτα και τη μαφία, χρησιμοποιώντας τους ένστολους πότε ως ρόπαλα ενάντια στον λαό και πότε ως στελέχη της εγκληματικής μαφίας.

Υ.Γ: Εχουμε δηλαδή άλλη επιβεβαίωση στην διαπίστωση που είχε κάνει ο μακαρίτης πια, “διάσημος”, ποινικός παραβάτης, ο Βασίλης Στεφανάκος: «Το διευθυντήριο του οργανωμένου εγκλήματος βρίσκεται Λεωφόρο Αλεξάνδρας 173». (Εκεί που στεγάζεται η ΓΑΔΑ).

Και η εκτίμηση αυτή έχει ιδιαίτερη βαρύτητα γιατί ο Βασίλης Στεφανάκος υπήρξε ίσως ο πιο «διάσημος» ποινικός κρατούμενος στις ελληνικές φυλακές. Ενας τύπος που κατηγορήθηκε με τον μισό ποινικό κώδικα (από υποθέσεις εκβιασμών στο χώρο της νύχτας, μέχρι για συμμετοχή στην πρώτη απόδραση Παλαιοκώστα-Ριζάι με ελικόπτερο απ’ τις φυλακές Κορυδαλλού.

Σημειωτέον ότι πριν φυλακιστεί, όταν ήταν στις «δόξες» του, είχε στην δούλεψη του δεκάδες μπάτσους. («Είκοσι αστυνομικοί κάλυπταν τον Βασίλη Στεφανάκο. Και άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. εργάζονταν σε νυχτερινά κέντρα του “αρχινονού”» είχε γράψει το «Βήμα»).