Προφανώς ο Τσίπρας έχει πει και ξαναπεί τα δικά του. Αλλά να τον εγκαλεί για «ψευδοπάθεια» η πάλαι ποτέ κυβερνητική εκπρόσωπος της κυβέρνησης Σαμαρά–Βενιζέλου, που μας δίδαξε ότι το ψέμα μπορεί να γίνει κυβερνητική πολιτική, είναι η απόλυτη επιβεβαίωση της λαϊκής ρήσης: «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα».
Η τελευταία έκρηξη της Βούλτεψη προκαλεί περισσότερο γέλιο παρά εντύπωση. Και όχι τυχαία.
Μιλά εκείνη που, στην υπόθεση των Τεμπών, έχει κατά καιρούς διατυπώσει θέσεις που προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις και καταγγέλθηκε ότι επιχειρούσε να υποβαθμίσει τις ευθύνες για το έγκλημα.
Εκείνη που προσπάθησε να θορυβήσει, να θολώσει, να εκτρέψει τη συζήτηση από το εργοδοτικό έγκλημα της ΒΙΟΛΑΝΤΑ που στοίχισε την ζωή σε πέντε εργάτριες, επιτιθέμενη στο ΚΚΕ
Εκείνη που έχει μιλήσει για «ένοπλες συνιστώσες» του ΣΥΡΙΖΑ. Εκείνη που επιτέθηκε στον Δημήτρη Κουτσούμπα επειδή το ΚΚΕ εμφανίστηκε οργανωμένα σε πορεία του Πολυτεχνείου μέσα στην περίοδο της πανδημίας.
Και εκείνη που, σε μια από τις πιο αποκαλυπτικές κοινοβουλευτικές της στιγμές, αναφέρθηκε η ίδια στη διακίνηση fake news από τη Νέα Δημοκρατία.
Και σε μια από τις πιο γελοίες, αλλά και αποκαλυπτικές στιγμές της, έχει αποκαλέσει τους συντρόφους της στο κυβερνητικό στρατόπεδο λαοπλάνους, ψεύτες και ανεύθυνους πολιτικάντηδες — μάλλον κατά λάθος, αλλά με χειρουργική ακρίβεια.
Κοντολογίς, ο άνθρωπος που έχει περάσει τη μισή πολιτική του ζωή καταγγέλλοντας τους «ψεύτες» των άλλων, εμφανίζεται τώρα ως εισαγγελέας της αλήθειας.
Η Βούλτεψη δεν είναι απλώς μια γραφική φιγούρα της κυβερνητικής παράταξης. Είναι χαρακτηριστικό προϊόν ενός πολιτικού συστήματος που χρειάζεται διαρκώς θόρυβο, αποπροσανατολισμό και επικοινωνιακές κραυγές για να καλύπτει τις πραγματικές του ευθύνες.
Όταν δεν μπορεί να απαντήσει στην πολιτική κριτική, ψυχιατρικοποιεί τον αντίπαλο. Όταν δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα πεπραγμένα της κυβέρνησης, φωνάζει για «ψεύτες».



0 Comments