Η υστερία ως πολιτική γραμμή

Η Σοφία Βούλτεψη δεν είναι γραφική. Δεν είναι «παραφωνία». Είναι απολύτως χρήσιμη. Χρήσιμη για την πολιτική αλητεία, για τον κρατικό αυταρχισμό και για την ωμή αντικομμουνιστική προπαγάνδα που επιστρατεύεται κάθε φορά που το σύστημα στριμώχνεται.

Και ο χρόνος που επέλεξε να ξεσπάσει το νέο της παραλήρημα μόνο τυχαίος δεν είναι. Την ώρα που όλη η κοινωνία είναι συγκλονισμένη από το εργοδοτικό έγκλημα στα Τρίκαλα, που κόστισε τη ζωή σε πέντε εργάτες, η Βούλτεψη επέλεξε να επιτεθεί στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, προσπαθώντας να καλύψει τις κυβερνητικές ευθύνες για την αντεργατική πολιτική που γεννά τέτοια εγκλήματα.

Αντί για απαντήσεις, έδωσε κραυγές.
Αντί για επιχειρήματα, έβγαλε από το συρτάρι τον πιο χυδαίο αντικομμουνισμό: «Είστε υποκριτές. Εσείς ανακαλύψατε τους σταχανοβίτες. Από νύχτα σε νύχτα δούλευαν. Βρήκατε τη Δημοκρατία και κάνετε επαναστατική γυμναστική. Σας ζήσαμε με τα κολχόζ».

Αυτό δεν είναι «αντίλογος». Είναι πανικός.

Όταν τελειώνουν οι δικαιολογίες, αρχίζουν τα ουρλιαχτά

Ο βουλευτής του ΚΚΕ μίλησε για συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες: για την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, για την αποδυνάμωση των ελέγχων, για το κράτος που κάνει τα στραβά μάτια στην εργοδοτική ασυδοσία.

Και η απάντηση της Βούλτεψης ήταν… τα κολχόζ.
Γιατί όταν δεν μπορείς να υπερασπιστείς το παρόν της βαρβαρότητας που υπηρετείς, καταφεύγεις σε καρικατούρες του παρελθόντος.

Αυτό το “χαστούκι” δε που έφαγε από τον βουλευτή του ΚΚΕ, ήταν όλα τα λεφτά.

Κατσώτης σε Βούλτεψη:

«Εσείς δεν πήγατε τη μάνα σας στην ΕΣΣΔ να γίνει καλά;;;»

ΤΙ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;;???? pic.twitter.com/Kh1EeDDqSk

— red_salute???? (@red_salute) January 26, 2026

Η χρησιμότητα της Βούλτεψης

Η Βούλτεψη δεν βγήκε για να πείσει.
Βγήκε για να θορυβήσει, να θολώσει, να εκτρέψει τη συζήτηση από το έγκλημα. Να μετατρέψει τους νεκρούς εργάτες σε «ιδεολογικό θόρυβο». Γι’ αυτό και η υστερία της έχει αξία για το σύστημα: συσπειρώνει το πιο αντιδραστικό ακροατήριο, νομιμοποιεί την αντικομμουνιστική λάσπη, λειτουργεί ως προληπτικό χτύπημα απέναντι σε κάθε φωνή που δείχνει τον ένοχο.

Όταν φωνάζει τόσο υστερικά, δεν το κάνει επειδή υπερασπίζεται τη «δημοκρατία».
Το κάνει επειδή φοβάται. Φοβάται το ξεβράκωμα που έρχεται.

Δεν είναι τυχαίο ότι στο Μαξίμου, στους κομματικούς μηχανισμούς της Νέα Δημοκρατία και –κυρίως– στον μιντιακό μηχανισμό που τη στηρίζει, αρχίζουν να διαβλέπουν ένα σκοτεινό πολιτικό μέλλον για το κυβερνητικό κόμμα. Καθόλου άνευ σημασίας δεν είναι το γεγονός ότι έρχονται στο φως ολοένα και περισσότερες πολιτικές αναλύσεις που εκτιμούν πως στις επόμενες εκλογές η Ν.Δ. πολύ δύσκολα θα προσεγγίσει το 25%, άρα και το πολυπόθητο μπόνους εδρών. Αυτά η Βούλτεψη τα γνωρίζει πολύ καλά. Και όταν το έδαφος τρίζει κάτω από τα πόδια σου, δεν επιστρατεύεις ψυχραιμία – επιστρατεύεις κραυγές. Άλλωστε, ποτέ δεν διακρίθηκε γι’ αυτήν.