Την δημοσιογράφο Βίβιαν Ευθυμιοπούλου πιθανόν την έχετε ακουστά. Στο βιογραφικό της θα συναντήσετε ότι είναι κάτοχος Πανεπιστημιακού πτυχίου και βιοπορίζεται εργαζόμενη σαν δημοσιογράφος στην “έγκυρη” “Καθημερινή”, στο “εναλλακτικό” athensvoice και προηγουμένως στην ιστοσελίδα του Θανάση Μαυρίδη liberal (Πιθανολογούμε ότι εκεί θα διδάχτηκε ιστορία από τον συγκάτοικο της Σάκη Μουμτζή, γι΄αυτό στα κείμενα της συναντάμε εκφράσεις του τύπου “αγέλες του ΕΛΑΣ που έκαναν τον Συμμοριτοπόλεμο”), ενώ τώρα γράφει άρθρα στην ιστοσελίδα news247.
Οπως είχε γίνει γνωστό, στο παρελθόν εργάστηκε στην εταιρεία Civitas, η οποία, σύμφωνα με καταγγελίες, “εκπαίδευσε” δημοσιογράφους που αποτέλεσαν την καθεστωτική δύναμη κρούσης για να μας σερβίρουν την προπαγάνδα “πόσο μεγάλη ευλογία είναι τα μνημόνια”.
Αυτά όσον αφορά την επαγγελματική παρουσία της κ. Βίβιαν Ευθυμιοπούλου.
Παραθέσαμε αυτή την μεγάλη εισαγωγή, ώστε να γίνουν αντιληπτά τα “προσόντα” αυτής της κυρίας. Το ενδιαφέρον στην περίπτωση της είναι που τώρα που άλλαξε εργοδότη, ανασκευάζει και τις απόψεις της. (Θυμίζει την περίπτωση του Παύλου Τζίμα).
Ετσι λοιπόν. η κυρία αυτή που αμειβόταν απ’ το ταμείο του “νονού του Μητσοτάκη, Θανάση Μαυρίδη, τώρα σιτίζεται από τον επιχειρηματία Δημήτρη Μάρη στον οποίο ανήκει ο ομίλος ψηφιακών μέσων 24 MEDIA. Και φυσικά ο καινούργιος εργοδότης της Ευθυμιοπούλου, δεν έχει καθόλου καλές σχέσεις με το καθεστώς Μητσοτάκη.
Φυσικά δεν μπορεί να ισχυριστούμε ότι αυτό παρακίνησε την κ. Βίβιαν να αλλάξει πολιτικές απόψεις. Το μόνο που ξέρουμε ήταν ότι αυτή η δημοσιολόγος θεώρησε ότι έπρεπε να εμφανιστεί σε διαδικτυακή εκπομπή δημοσιογράφων της ΕφΣυν και να δηλώσει ότι η ίδια “δεν θα ξαναψηφίσει Ν.Δ”, αφήνοντας να εννοηθεί ότι στις κάλπες να επιλέξει ΠΑΣΟΚ.
Και γιατί αυτό είναι κάτι που αξίζει να αναφέρουμε; Ο λόγος είναι ότι η κ. αυτή επανειλημμένα θεωρούσε απαραίτητο να μας ενημερώνει για το “ζηλευτό ζεύγος Μητσοτάκη” το οποίο διακρίνεται για την “μόρφωση, ευρυμάθεια, πολυγλωσία και τον κοσμοπολιτισμό” του
Στην Ελλάδα του Μητσοτάκη, του Ανδρουλάκη, του Τσίπρα και των άλλων παιδιών, την Ελλάδα της συλλογικής αποκολοκύνθωσης με άλλα λόγια, η δημοσιογραφία είναι σαν ένα juke-box. Αυτός που θα ρίξει το κέρμα, είναι που θα διαλέξει και το τραγούδι που θα ακουστεί.