Μια απ’ τις πιο εγκληματικές μορφές της νεότερης ιστορίας μας, ο δωσίλογος “πρωθυπουργός”, Ιωάννης Ράλλης, πεθαίνει σαν σήμερα το 1946 και το αστικό κράτος “τιμάει” την προσφορά του.

Oct 27, 2026 | Ημερολόγιο | 0 comments

Του Γ.Γ.

Μια απ’ τις πιο “μαύρες” εγκληματικές μορφές της νεότερης ιστορίας μας, ο πατέρας του μετέπειτα αρχηγού και πρωθυπουργού της ΝΔ Γεώργιου Ράλλη, πεθαίνει σαν σήμερα 26 Οκτώβρη 1946.

Ο επικεφαλής της δωσίλογης κυβέρνησης διορισμένος από της Γερμανικές κατοχικές δυνάμεις της χώρας μας, πρωθυπουργός Ιωάννης Ράλλης, υπήρξε το απαύγασμα της τότε “Εθνικοφροσύνης”.

«Ο λόγος όστις είχε την μεγαλυτέραν επί της συνειδήσεώς μου επίδρασιν ήτο ότι, κατ’ Απρίλιον 1943, διεγράφετο σαφώς εις τον ορίζοντα των προβλέψεων η ήττα της Γερμανίας. Η αναρχία εδέσποζε της χώρας όλης. Αι πρόοδοι των ανατρεπτικών στοιχείων ήσαν καταφανείς. Τα θεμέλια του κοινωνικού μας καθεστώτος εσείοντο. Επρεπε το κράτος να παρασκευασθή διά την άμυνάν του, εάν ήθελε να ζήση», ήταν ένα μέρος της απολογίας του, στο δικαστήριο δωσίλογων.

Ηταν το πρόσωπο που οργάνωσε τα “ελληνικά Es Es”, τα Τάγματα Ασφαλείας, που περιλάμβαναν ότι εγκληματικό στοιχείο υπήρχε αυτή την εποχή και έκαναν ανήκουστα εγκλήματα σε βάρος του ελληνικού λαού. 

Υπήρξε ο ιδρυτής της “Ειδικής Ασφάλειας”, της “Ελληνικής Γκεστάπο” που αποτελούνταν ότι ότι κατακάθι υπήρχε στην τότε ελληνική κοινωνία. Σεσημασμένοι κακοποιοί έχοντας διαπράξει και πριν την κατοχή σειρά από εγκλήματα, ληστείες, εκβιασμούς, βιασμούς, κ.α βρέθηκαν να συνεχίζουν το ίδιο έργο αυτή την φορά κάτω από τις διαταγές των Γερμανών. (Μετά την απελευθέρωση της χώρας μας ο αστικός κρατικός μηχανισμός ενσωμάτωσε σε κύριες θέσεις τα κτήνη της Ειδικής, ενώ σε κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις που στις δίκες παρωδία των δοσιλόγων επιβλήθηκαν ποινές θανάτου η ισοβίων, σύντομα μετατράπηκαν σε ποινές λίγων ετών).

Το πιο εξωφρενικό όμως είναι, το οποίο παράλληλα μας δείχνει και την νοοτροπία του αστικού κράτους που συγκροτήθηκε μετά την κατοχή, αποτελεί το γεγονός ότι μετά τον θάνατο του Ιωάννη Ράλλη -είχε καταδικαστεί σε ισόβια και πέθανε στην φυλακή  από καρκίνο του πνεύμονα- είναι ότι η τότε κυβέρνηση χορήγησε στην χήρα γυναίκα του μια υπέρογκη σύνταξη “τιμώντας” την προσφορά στο αστικό καθεστώς του δωσίλογου, εγκληματία “πρωθυπουργού!

0 Comments

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Η διαχρονική σχέση δωσιλογισμού, εθνικοφροσύνης και χριστιανισμού. – Η μόνιμη προστασία του αστικού κράτους σ’ αυτούς που αποτελούν τον “εθνικό κορμό”

Του Γ.Γ Είχε απόλυτο δίκιο ο μεγάλος Μάνος Χατζιδάκις όταν έγραφε: ‘‘Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Ο πατριωτισμός των φασιστών, έχει τόση σχέση με την πατρίδα, όση σχέση μπορεί να έχουν με τον πατριωτισμό τα άλογα, επειδή συμμετέχουν σε παρελάσεις”.  Σε...

Ποιος γιορτάζει τι.

Γράφει ο mitsos175 Χρόνια πολλά! Χρόνια πολλά μας κατακλέβουν οι απατεώνες πολιτικοί κι όχι μόνο. Σήμερα γιορτάζουμε όλοι! Όλοι; Όλοι, αλλά όχι όλοι το ίδιο. Εμείς, που είμαστε υπερήφανοι για τους παππούδες και τις γιαγιάδες μας, γιορτάζουμε τον ηρωισμό τους απέναντι...

Ισραήλ: Η αριθμητική των εκλογών και η σταθερά της σιωνιστικής πολιτικής

Τα νέα exit polls και οι εκτιμήσει που υπάρχουν για τα αποτελέσματα των εκλογών στο Ισραήλ επιβεβαιώνουν το πολιτικό αδιέξοδο, στο οποίο βρίσκεται η χώρα. Αλλά το πραγματικό ζήτημα δεν είναι ποιος θα διαχειριστεί την εξουσία, αλλά ποια πολιτική θα συνεχίσει να...

Οταν ο Ιωάννης Μεταξάς είχε καταδικαστεί σε θάνατο για εσχάτη προδοσία

Του Κώστα Παπαδάκη - f/b Κάθε χρόνο στις 28 Οχτώβρη η συζήτηση όλα τα χρόνια της μεταπολίτευσης ήταν αν το ΟΧΙ το είπε ο Ιωάννης Μεταξάς ή ο ελληνικός λαός; Στις παρελάσεις, οι πιο τολμηροί αριστεροί φώναζαν: «Το ΟΧΙ το είπε ο λαός», καθώς και το «Εθνική Αντίσταση,...

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης για τον γιορτασμό της 28η Οκτωβρίου (Βίντεο)

Ασχετα αν αποδέχεται κανείς ή όχι κατ’ ολοκληρία τις απόψεις του, ο Βασίλης Ραφαηλίδης υπήρξε, κατά την άποψη μας, ένας απ’ τους πιο σημαντικούς διανοούμενους της χώρας μας. (Εφυγε από την ζωή στις 8 Σεπτέμβρη του 2000 και σε ηλικία 66 χρονών). Η ευρυμάθεια του ήταν...

Εμείς αλλιώς τιμάμε τους ήρωες μας… – Την ιστορική μνήμη δεν την τιμάς με παρελάσεις, αλλά με αγώνα

Του Γιώργη Γιαννακέλλη  Από τα δαφνοστολισμένα βάθρα των «επισήμων» μέχρι την πολτοποίηση του αρχείου του Εθνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου, για κάποιους η ιστορική μνήμη γίνεται πεδίο πολιτικής υποκρισίας. Θα παρακολουθήσουμε και πάλι φιέστες και παράτες,...

Βιβλιοπαρουσίαση και συζήτηση “Οι μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού 1946-1949” της Τασούλας Βερβενιώτη

Πηγή: Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών (ΣΥ.ΚΑ.ΠΡΟ.) Την Πέμπτη 29 Οκτωβρίου στις 19.00 στο Κιόσκι των Κατειλημμένων Προσφυγικών (Κούζη & Λ. Αλεξάνδρας) Η παρουσίαση του βιβλίου της Τασούλας Βερβενιώτη, «Οι μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού 1946–1949», θα...

Βραζιλία: Η ήττα του Μπολσονάρο, οι αντιφάσεις της Αριστεράς και η επόμενη μέρα

Η εκλογική νίκη του Λουίς Ινάσιο Λούλα στη Βραζιλία δεν ήταν ένα συνηθισμένο εκλογικό αποτέλεσμα. Ήταν μια σοβαρή πολιτική ήττα της ακροδεξιάς, μια ανατροπή που προκάλεσε ανακούφιση σε εκατομμύρια εργαζόμενους και λαϊκούς ανθρώπους, αλλά και έντονες αντιπαραθέσεις στο...

Ιστορική υπενθύμιση – Προδότες και Δοσίλογοι

Απαλλαγμένοι στη μεγάλη τους πλειοψηφία από κάθε ποινική ή διοικητική κύρωση, χάρη στην καθοριστική συμμετοχή τους στον Εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε την Απελευθέρωση, οι ταγματασφαλίτες ενσωματώθηκαν μεν στο στρατόπεδο των νικητών της δεκαετίας του ’40,...

Από τον Μπελογιάννη στα κυβερνητικά pass: Η αξιοπρέπεια δεν μπαίνει σε κουπόνια

Ο Βασίλης Ραφαηλίδης, η κομμουνιστική ανιδιοτέλεια και η επιδοματική πολιτική της κυβέρνησης Το 1985, ο Βασίλης Ραφαηλίδης, δηλώνοντας την εκλογική του στήριξη στο ΚΚΕ, έγραφε: "Ενας θεολογίζον φιλόσοφος, ο Γκαμπριέλ Μαρσέλ, με είχε εντυπωσιάσει πάρα πολύ κάποτε. Λέει...

Επιλεγμένα Video