Την ανάγκη να μας διαβεβαιώσει ότι είναι ατρόμητος και δεν πτοείται από «εκρηκτικούς μηχανισμούς» αισθάνθηκε ο Θάνος Πλεύρης, μετά την επίθεση με εκρηκτικό μηχανισμό στο πολιτικό του γραφείο στο κέντρο της Αθήνας.

Για το θάρρος του, βέβαια, δεν είχαμε καμία αμφιβολία! Μας το είχε αποδείξει και στο παρελθόν.

Τότε που κάποιοι χαράμισαν γιαούρτια για να του τα προσφέρουν ως «κέρασμα» σε μεζεδοπωλείο στα Πετράλωνα κι εκείνος κατέληξε στα επείγοντα του Λαϊκού Νοσοκομείου. Ή όταν «πάτησε το άβατο των Εξαρχείων» χαράματα, σε μια επιχείρηση που προκάλεσε πανηγύρι στο διαδίκτυο.

Ας αφήσουμε, όμως, κατά μέρος τις διακηρύξεις περί προσωπικής γενναιότητας κι ας θυμηθούμε ορισμένες πτυχές της πολιτικής διαδρομής του σημερινού υπουργού Μετανάστευσης.

Από το ΛΑΟΣ στη Νέα Δημοκρατία: Μια ακροδεξιά διαδρομή

Με πατέρα τον Κώστα Πλεύρη, τον οποίο έχουμε παρουσιάσει σε παλαιότερο δημοσίευμά μας ως θεμελιωτή του νεοφασισμού στην Ελλάδα, ο Θάνος Πλεύρης δεν έκρυψε ποτέ τις εθνικιστικές του αντιλήψεις.

Στις 10 Φλεβάρη 2009 δήλωνε:

«Εγώ ήθελα να εκλεγώ βουλευτής γιατί ξέρω ότι υπάρχουν υπόδουλοι Έλληνες στην Κύπρο, στη Βόρεια Ήπειρο, στα Σκόπια, στη Βουλγαρία, στην Ίμβρο, την Τένεδο, τον Πόντο και στην Κωνσταντινούπολη. Κι όσο υπάρχουν υπόδουλοι Έλληνες είμαι κι εγώ υπόδουλος».

Η κοινοβουλευτική του διαδρομή ξεκίνησε από το ΛΑΟΣ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Εκεί ανέπτυξε μια πολιτική παρουσία με θέσεις και παρεμβάσεις που σε αρκετές περιπτώσεις θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος της επιχειρηματολογίας της Χρυσής Αυγής. Προηγουμένως, άλλωστε, είχε συμμετάσχει και σε ακροδεξιές συγκεντρώσεις.

Αργότερα μεταπήδησε στη Νέα Δημοκρατία, αποδεικνύοντας ότι η ακροδεξιά δεν χρειάζεται πάντοτε να βρίσκεται έξω από το κυβερνητικό στρατόπεδο. Μπορεί να ενσωματώνεται σε αυτό, να αναλαμβάνει υπουργεία και να παρουσιάζει τις πιο ακραίες αντιλήψεις ως επίσημη κρατική πολιτική.

«Να υπάρχουν νεκροί στα σύνορα»

Κεντρική θέση στην πολιτική του δραστηριότητα κατείχε η δαιμονοποίηση των μεταναστών, με αλλεπάλληλες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις, συχνά από κοινού με τον Άδωνι Γεωργιάδη.

Οι απόψεις του για την αντιμετώπιση των μεταναστών αποτυπώθηκαν με ανατριχιαστική σαφήνεια σε εκδήλωση του ακροδεξιού περιοδικού Patria, στις 10 Απρίλη 2011.

Εκεί, κάτω από τα χειροκροτήματα των παρευρισκομένων, ο τότε βουλευτής του ΛΑΟΣ διακήρυττε ότι πρέπει να υπάρχουν «νεκροί στα σύνορα». Και για όσους κατάφερναν να περάσουν, ζητούσε μια πολιτική τέτοιας απάνθρωπης μεταχείρισης, ώστε, όπως έλεγε, να μην μπορούν να φάνε, να πιουν νερό ή να πάνε σε νοσοκομείο.

Η χαρακτηριστική του φράση ήταν: «Για τη ζωή τους, η κόλαση θα φαντάζει παράδεισος μπροστά σ’ αυτό που θα περνάνε εδώ πέρα».

Αυτά δεν είναι λόγια κάποιου που απλώς υποστηρίζει μια αυστηρή μεταναστευτική πολιτική. Είναι η ωμή διατύπωση μιας αντίληψης που αντιμετωπίζει ανθρώπους ως ανεπιθύμητα σώματα, των οποίων ο πόνος και ο θάνατος μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως μέσα αποτροπής. Νια καθαρόαιμη φασιστική αντίληψη δηλαδή.

Ισως γ’ αυτό και ο Μητσοτάκης τον επέλεξε να βρίσκεται στο τιμόνι του υπουργείου Μετανάστευσης.

Και τα «μαγικά» με την περιουσία

Υπάρχει, όμως, και μια άλλη πτυχή που αξίζει να θυμηθούμε.

Στο παρελθόν είχαμε δημοσιεύσει ένα βίντεο με τίτλο «Κ. Πλεύρης: Όταν η πατριδοκαπηλία σε κάνει πάμπλουτο».

Δεν θα ισχυριστούμε, βέβαια, ότι γνωρίζουμε την προέλευση της περιουσίας του Θάνου Πλεύρη ούτε θα βγάλουμε αυθαίρετα συμπεράσματα. Υπάρχουν, όμως, δημοσιευμένα στοιχεία για την εντυπωσιακή αύξηση της ακίνητης περιουσίας που δήλωνε.

Σύμφωνα με όσα είχαμε παρουσιάσει σε προηγούμενο δημοσίευμά μας, ενώ στη φορολογική δήλωση του 2019 εμφανιζόταν να διαθέτει τέσσερα ακίνητα, μέσα σε έναν χρόνο ο αριθμός τους φέρεται να έφτασε τα 32.

Και κάπως έτσι φτάνουμε ξανά στον «ατρόμητο» υπουργό.

Εκείνος μπορεί να διακηρύσσει ότι δεν φοβάται τους εκρηκτικούς μηχανισμούς. Εμείς, πάλι, έχουμε κάθε λόγο να θυμόμαστε την πολιτική διαδρομή του, τις απάνθρωπες δηλώσεις του για τους μετανάστες και τα ερωτήματα που έχουν τεθεί για την περιουσιακή του κατάσταση.

Γιατί το πραγματικό θράσος δεν βρίσκεται στις δηλώσεις περί προσωπικής γενναιότητας. Βρίσκεται στο να εμφανίζεσαι ως υπερασπιστής της πατρίδας και της νομιμότητας, ενώ έχεις διαγράψει μια πολιτική πορεία που κρίνεται καθημερινά, δημόσια και είναι γεμάτη από μελανά σημεία.