Αν επιχειρήσει κανείς να συνοψίσει σε λίγες γραμμές την τοποθέτηση του δημάρχου Πατρέων, Κώστα Πελετίδη, στο Δημοτικό Συμβούλιο, υπερασπιζόμενου την πολιτική της δημοτικής αρχής για την τιμολόγηση του νερού, μάλλον θα την αδικήσει.
Γι’ αυτό αξίζει να αφιερώσετε δέκα λεπτά για να παρακολουθήσετε ολόκληρη την ομιλία του κομμουνιστή δημάρχου, στο οπτικό που παραθέτουμε παρακάτω..
Δεν εντυπωσιάζει μόνο η ρητορική του δεινότητα και η καθαρότητα του πολιτικού του λόγου. Είναι κυρίως η τεκμηρίωση των επιχειρημάτων του, η αξιοποίηση συγκεκριμένων οικονομικών στοιχείων και η ευθύτητα με την οποία αποδομεί την αντίληψη ότι το νερό μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα ακόμη εμπορικό προϊόν.
Ο Πελετίδης υπερασπίστηκε την πάγια αντίθεση της δημοτικής αρχής στη σύσταση Διαδημοτικού Φορέα Διαχείρισης του φράγματος Πείρου-Παραπείρου, με τη συμμετοχή των Δήμων Πατρέων, Ερυμάνθου και Δυτικής Αχαΐας, καθώς και των αντίστοιχων Δημοτικών Επιχειρήσεων Ύδρευσης και Αποχέτευσης.
Και δεν περιορίστηκε σε γενικόλογες διακηρύξεις. Έβαλε στο τραπέζι συγκεκριμένους αριθμούς, υπολογίζοντας το ετήσιο κόστος λειτουργίας του προτεινόμενου φορέα στα 3 εκατομμύρια ευρώ. Με βάση αυτόν τον υπολογισμό, από το 2014 μέχρι σήμερα το συνολικό κόστος θα έφτανε τα 36 εκατομμύρια ευρώ, χρήματα που, όπως χαρακτηριστικά επισήμανε, «θα είχαν κάνει φτερά από τις τσέπες των πολιτών».
Η φράση του συμπυκνώνει ολόκληρη τη διαφωνία: «Το νερό δεν είναι εμπόρευμα. Δεν θα πάμε να χαρατσώσουμε τον λαό».
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της πολιτικής αντιπαράθεσης. Από τη μία, η αντίληψη που αντιμετωπίζει τη διαχείριση του νερού με όρους κόστους, ανταποδοτικότητας και επιχειρηματικής λειτουργίας. Από την άλλη, η αντίληψη ότι η πρόσβαση σε ένα στοιχειώδες κοινωνικό αγαθό δεν μπορεί να εξαρτάται από την τσέπη του καθενός.
Και όταν μιλάμε για νερό, δεν μιλάμε για κάποια πολυτέλεια. Μιλάμε για μια στοιχειώδη ανάγκη της ζωής, για ένα κοινωνικό δικαίωμα που δεν μπορεί να μετατρέπεται σε πρόσθετο χαράτσι για τα λαϊκά νοικοκυριά.
Γι’ αυτό και η τοποθέτηση του δημάρχου Πατρέων αξίζει να ακουστεί ολόκληρη. Γιατί πίσω από τους αριθμούς και τις τεχνικές λεπτομέρειες βρίσκεται μια βαθιά πολιτική διαφωνία: Ποιος πρέπει να πληρώνει για το νερό και ποια κοινωνική ανάγκη οφείλει να υπηρετεί η διαχείρισή του;
Δέκα λεπτά από τον χρόνο σας αξίζουν τον κόπο.
1 Comment