Το πολιτικό θέατρο της υποκρισίας συνεχίζεται. Ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης τρέχει στη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και στη Δικαιοσύνη επειδή, όπως καταγγέλλει, του «χάκαραν» το email. Το αποτέλεσμα; Μια ασήμαντη ψηφιακή φάρσα χωρίς καμία ουσιαστική επίπτωση.
Η αποθέωση της διπλής γλώσσας όμως βρίσκεται στη σύγκριση: Όταν αποκαλύφθηκε το κρατικό σκάνδαλο των υποκλοπών και έγινε γνωστό ότι το τηλέφωνό του παρακολουθούνταν επίσημα από την ΕΥΠ και το Predator, ο κ. Γεωργιάδης δεν αισθάνθηκε την ίδια αναγκαιότητα για «δικαιοσύνη».
Τότε δεν έκανε μηνύσεις, ούτε ζήτησε την τιμωρία του παρακρατικού μηχανισμού. Αντίθετα, βγήκε στα κανάλια ως συνήγορος των κοριών, δηλώνοντας με κυνισμό ότι «σιγά το πράγμα» και ότι «δεν τον νοιάζει».
Για το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου, οι νόμοι και τα δικαιώματα είναι εργαλεία δύο ταχυτήτων:
• Επικοινωνιακό σόου και θυματοποίηση για τις φάρσες.
• Συγκάλυψη και «κρατικό απόρρητο» όταν οι παρακολουθήσεις αγγίζουν τον πυρήνα της εξουσίας τους.



0 Comments