Ξεφυλλίζεις τις σημερινές οικονομικές φυλλάδες και ανάμεσα στα άλλα σου δημιουργείται και μια αφελή απορία.
Τι, διάολο μήπως ρίχνουν κάτι μέσα στο νερό που πίνουμε και έχει «ναρκωθεί» όλος ο κόσμος;
Ε, πώς αλλιώς να εξηγήσεις την επέλαση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας χωρίς να «κουνιέται φύλλο»;
Απ’ ότι λένε τα δικά τους οικονομικά στοιχεία την τριετία 2006-2008 ο φορολογούμενος λαός επιβαρύνθηκε με επιπλέον φόρους 11,7 δισ. ευρώ ενώ την ίδια χρονική περίοδο τα πραγματικά του εισοδήματα μειώθηκαν 10%!
Η ανεργία θερίζει τις εργατικές μάζες, οι νόμιμοι τοκογλύφοι, οι τραπεζίτες, οδηγούν σε οικονομικό αδιέξοδο εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά, ενώ τα κυβερνητικά κόμματα εξαναγκάζουν 2,5 εκατομμύρια Ελληνες να ζουν με μέσο όρο 704 ευρώ μισθό και εκατοντάδες χιλιάδες συνταξιούχους να επιβιώνουν με 300-400 ευρώ μηνιαία σύνταξη.
Από την άλλη τα ίδια κόμματα που πήραν τη φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου στο 45% και την πήγαν στο 25%, που χαρίζουν 28 δισεκατομμύρια στους τραπεζίτες, που μπουκώνουν με επιδοτήσεις και «ενισχύσεις» τους βιομήχανους και – την ίδια ώρα – πετούν το ξεροκόμματο του 1 ευρώ «αύξηση» στον εργάτη, ετοιμάζονται πάλι για νέα φοροεπιδρομή που θα πλήξη τις λαϊκές μάζες.
Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά βλέπεις το ντόπιο παρασιτικό κεφάλαιο να πανηγυρίζει καθημερινά για την οικονομική τα πολιτική της κυβέρνησης –πώς θα γινόταν διαφορετικά όταν οι 300 μεγαλύτερες εισηγμένες επιχειρήσεις στο Χρηματιστήριο είχαν μέσα στο 2008 καθαρά κέρδη 10 δισ. (σ.σ.: 40.000.000 ευρώ τη μέρα)!!!- ζητώντας παράλληλα την εφαρμογή και άλλων αντεργατικών μέτρων.
Μετά απ’ αυτά δεν σου έρχεται αυθόρμητα στο μυαλό το κρητικό ανέκδοτο που ο Σίφης βιάζει τον Μανωλιό;
Σίφης: – Πονάς ωρέ Μανωλιό;
Μανωλιός: – Ήντα λες ωρέ Σιφαλιό, πονούν ωρέ τα παλικάρια;
0 Comments