Σάββατο 1 Δεκέμβρη 2012:00 πλατεία Βικτώριας

Κάθε κατάληψη που δημιουργείται αποτελεί έναν ακόμη σπόρο ανατροπής και ελευθερίας
Οι κοινωνικοί αγώνες αποτελούν για το κράτος έναν εχθρό που φροντίζει να πολεμά με κάθε τρόπο. Κομμάτι αυτών των αγώνων είναι και οι κατειλημμένοι/αυτοοργανωμένοι χώροι που με το λόγο και τη δράση τους αποτελούν πεδίο ζύμωσης και συλλογικοποίησης των αγώνων. Οι καταλήψεις δεν ενοχλούν το κράτος απλά επειδή κάποια άδεια κτίρια καταλαμβάνονται αλλά επειδή εχθρεύονται τις κρατικές λογικές και πρακτικές καθώς λειτουργούν με πρόσημα ισότητας, αλληλεγγύης, αυτοοργάνωσης και αγώνα, στεγάζοντας και δραστηριοποιώντας άτομα και συλλογικά εγχειρήματα.

Η κατάληψη Δέλτα στην Θεσσαλονίκη αποτελεί μια ακόμη κατάληψη που δέχθηκε την ολομέτωπη επίθεση των κρατικών μηχανισμών, των δημόσιων υπηρεσιών που εκκίνησαν την διαδικασία έξωσης, τις ειδικές αστυνομικές δυμάμεις που εισέβαλαν βίαια και με καλυμμένα πρόσωπα, τις εισαγγελικές αρχές που, σε αγαστή συνεργασία, μαγείρεψαν στημένες και βαριές διώξεις. Δεν ήταν η πρώτη, μιας και μόνο τα τελευταία δύο χρόνια καταστάλθηκαν μια σειρά από κατειλλημένα/αυτοοργανωμένα εγχειρήματα, όπως το Κ*BOΞ (το οποίο ανακαταλήφθηκε), η κατάληψη της Παντείου από την οποία ο πρύτανης εξασφάλησε υπουργική καρέκλα, η Apertus στο Αγρίνιο, η Δράκα στη Κέρκυρα, η Αφροδίτης 8 στη Βέροια, η Δημοτική Αγορά Κυψέλης. Και δεν είναι βέβαια η τελευταία μιας και η επεικείμενη καταστολή απειλεί μια σειρά από καταλήψεις με σημαντικότερο παράδειγμα την κατάληψη Σκαραμαγκά επί της Πατησιών.

Σε μια πολιτικοοικονομική συνθήκη όπου η εξουσία χάνει διαρκώς την κοινωνική συναίνεση όσον αφορά την δυνατότητα επιβολής της πάνω στον κοινωνικό ιστό, οι καταλήψεις είναι φυσικό να κατέχουν πρωταρχικό ρόλο στα κατασταλτικά της σχέδια, αφού με τις λειτουργίες τους δημιουργούν συνθήκες ρήξης και ανοιχτής αντιπαράθεσης με αυτήν. Η κρατική καταστολή μπορεί να χτυπά τις υποδομές τους, δηλαδή τα ίδια τα κατειλημμένα κτίρια, στοχεύει όμως ουσιαστικά στις δομές και τις οριζόντιες σχέσεις που αναπτύσσονται μέσα τους. Σε εποχές όπου η στέγαση, η επιβίωση με αξιοπρέπεια, οι συντροφικές σχέσεις κλονίζονται από τις συνέπειες της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, οι καταλήψεις αποτελούν παράδειγμα και αποτελεσματικό τρόπο δράσης μέσω των αυτοοργανωμένων ιατρείων, των μαθημάτων αυτομόρφωσης, των κατειλημμένων ραδιοσυχνοτήτων και εστιών αντιπληροφόρησης, θεατρικών παραστάσεων, συναυλιών, προβολών, πολιτικών εκδηλώσεων. Απέναντι λοιπόν στους εκατοντάδες άστεγους που ολοένα αυξάνονται, οι μαζικές καταλήψεις άδειων και αχρησιμοποίητων δημόσιων κτιρίων αποτελούν ένα ενδεχόμενο το οποίο τρέμει το κράτος και η μεγάλη ιδιοκτησία. Απέναντι στα ορατά προβλήματα σίτισης μεγάλου μέρους της κοινωνίας, οι συλλογικές κουζίνες που στεγάζουν πολλές καταλήψεις, ανοιχτές σε κάθε άνθρωπο αποτελούν παράδειγμα κοινωνικής αυτοοργάνωσης και αλληλοβοήθειας. Απέναντι στην αποπολιτικοποίηση και στην επιβολή του κοινωνικού κανιβαλισμού μεταξύ ντόπιων και μεταναστών, μεταξύ εργαζομένων και ανέργων, μεταξύ ανθρώπων που έχουν χάσει τα πάντα με ανθρώπους που πασχίζουν να διατηρήσουν τα ελάχιστα, οι καταλήψεις στέκονται ανταγωνιστικά απέναντι στις σχέσεις κυριαρχίας που επιβάλλονται μες στο υπάρχον σύστημα.

Η έμπρακτη αλληλεγγύη στους κατειλημμένους αυτοργανωμένους χώρους δεν είναι απλά μια πράξη στήριξης απέναντι σε εγχειρήματα και ανθρώπους που διώκονται, αλλά μια πράξη στήριξης του κοινωνικού αγώνα, των δομών και των υποδομών του. Αποτελεί μια αναγκαιότητα για κάθε άνθρωπο που επιθυμεί κάποτε η ισότητα να αντικαταστήσει την ιεραχία, η αλληλεγγύη την εκμετάλλευση, η ελευθερία την καταπίεση. Η επίθεση ενάντια στους κατειλλημένους/αυτοοργανωμένους χώρους είναι επίθεση εναντίον του κόσμου του αγώνα, είναι επίθεση εναντίον όλων μας.

Ως συνέλευση, δραστηριοποιούμαστε σε μία ποικιλόμορφη γειτονιά αποτελούμενη από μετανάστες, πολιτικούς πρόσφυγες, «περιθωριοποιημένα» κοινωνικά άτομα, καταληψίες, ιδιοκτήτες και νοικάρηδες. Αποτελώντας κομμάτι αυτής της ιδιόμορφης συνθήκης, προσπαθούμε να γίνουμε ένας ζωντανός κοινωνικός οργανισμός, μια οργάνωση γειτονιάς, με τις αναπόφευκτες αντιφάσεις και προβληματικές της μέσα στην οποία η διαφορετικότητα σε αντιλήψεις, καταβολές, ακόμα και τη γλώσσα αποτελεί πλούτο και η δυναμική τους σύνθεση το ζητούμενο διακύβευμα.

Έχοντας την συνείδηση ότι είμαστε ικανοί να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας, υπερασπιζόμαστε το κίνημα των καταλήψεων ως μέσο έμπρακτης αμφισβήτησης της κυριαρχίας και ως κομμάτι του αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση.

Ούτως ή άλλως, η εκκένωση μιας κατάληψης αποτελεί μόνο αφορμή ώστε να οχειρώσουμε τις δομές μας για να διατηρηθούν στο χώρο και το χρόνο.

Προτάσσουμε την αξία χρήσης, την από κοινού δράση, την αλληλοβοήθεια, για ένα κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και ελευθερίας.

Σάββατο 1 Δεκέμβρη 2012
ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ
12:00 πλατεία Βικτώριας
ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΑΓΩΝΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ
Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών
prosf@hotmail.gr