Η Ισλανδία ήταν και αυτή ένα “μικρό αλλά θαυματουργό” εργαστήρι του νεοφιλελευθερισμού, με άφθονο χρήμα να ρέει μέσω τραπεζικού δανεισμού και επιφανείς τραπεζίτες (όπως πχ ο Μίσκιν, πρώην μέλος της FED, ο οποίος δήλωνε το 2006 ότι «Η οικονοµία έχει ήδη προσαρµοστεί στη χρηµατοπιστωτική απελευθέρωση, ενώ το κανονιστικό πλαίσιο και η επίβλεψη είναι γενικά πολύ ισχυρά», με την Ισλανδία να χρεωκοπεί μόλις 2 χρόνια μετά από αυτά τα εντυπωσιακά λόγια) να την έχουν ως “παράδειγμα προς μίμηση”.
Τώρα, οι καταχρεωμένοι Ισλανδοί βλέπουν τα σπίτια και τα αυτοκίνητα να τους τα παίρνουν απ’ αυτούς, και τις τράπεζες, είτε να πτωχεύουν είτε να αρπάζουν το ένα πακέτο σωτηρίας μετά το άλλο, με αυτούς να καλούνται να πληρώσουν, ή να έχουν…τον αντιτρομοκρατικό νόμο της Αγγλίας εναντίον τους, καθώς όταν ψήφισαν σε δημοψήφισμα που απαίτησαν να ΜΗΝ πληρώσουν, η Αγγλία ενεργοποίησε τον αντιτρομοκρατικό νόμο για να προστατέψει τις τράπεζες της.
Μεγάλες κινητοποιήσεις έχουν ξεσπάσει, όπως έχουμε δει και σε προηγούμενες αναρτήσεις, και πριν 2 μέρες είχαμε άλλη μία, με χιλιάδες κόσμου (μεγάλο νούμερο για μια τόσο μικρή χώρα) να μαζεύεται για την πρώτη συνεδρίαση της Βουλής:
Συγκεντρώθηκαν λοιπόν και πέταγαν ψωμιά, αυγά, κλειδιά αυτοκινήτων,στος βουλευτές, οι οποίοι μπήκαν στη Βουλή από την πίσω πόρτα “σαν τους κλέφτες”.
Αυτό είναι που λέμε “το γυαλί έχει ραγίσει”…
0 Comments