ΤΕΧΝΗΤΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ-ΔΙΑΛΥΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ- ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΝΕΩΝ ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΩΝ

ΑΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΣΟΝΟΜΙΑΣ!

ΝΑ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΣΤΗ Γ΄ ΑΘΗΝΑΣ

Πληθαίνουν τον  τελευταίο καιρό οι πάσης φύσεως αυθαιρεσίες απ’ τη μεριά της διοίκησης. Θα λέγαμε ότι ζούμε ένα κρεσέντο παρανομιών, διοικητικού αυταρχισμού και αποφάσεων που υπερβαίνουν-παραβιάζουν ακόμα και αυτούς τους «δικούς τους» νόμους, προσπαθώντας να επιβάλουν στα σχολεία και στους εκπαιδευτικούς το φόβο, την υποταγή και την αναξιοπρέπεια. Υπενθυμίζουμε ότι 2.122 συνάδελφοί μας είναι σε διαθεσιμότητα, χιλιάδες άλλοι απειλούνται με αναγκαστική μετακίνηση εκτός ΠΥΣΔΕ ή και εκτός Περιφέρειας, καλούνται συνάδελφοι τηλεφωνικά [!] να αναλάβουν υπηρεσία σε διάφορα σχολεία, χωρίς να τους κοινοποιούνται αποφάσεις ΠΥΣΔΕ!  Ο Σεπτέμβρης ήταν ο μήνας «κατασκευής» από πλευράς υπουρεγίου,  μιας πρωτοφανούς  δεξαμενής τεχνητών πλεονασμάτων, τα οποία προέκυψαν από την αύξηση του ωραρίου, το στοίβαγμα των μαθητών σε πολυπληθή τμήματα, τις συγχωνεύσεις των κατευθύνσεων, τη διάλυση των εκπαιδευτικών υποστηρικτικών δομών, την υποχρέωση των αδυνατούντων συναδέλφων να μπουν στην τάξη με πλήρες ωράριο, την κατά προτεραιότητα υποχρεωτική κάλυψη του ωραρίου διευθυντών και υποδιευθυντών κλπ.

Την ίδια στιγμή ο «νομοταγής» κ. Αρβανιτόπουλος ανακοίνωσε πληθώρα αποσπάσεων σε Διευθύνσεις, Περιφέρειες και κεντρικές υπηρεσίες του Υπουργείου, χωρίς καν αυτές να περάσουν απ’ το ΚΥΣΔΕ, με αδιαφανή κριτήρια, που παραβιάζουν ακόμη και αυτόν το νόμο Διαμαντοπούλου [σύμφωνα με τον οποίο, κανείς εκπαιδευτικός δεν δικαιολογείται να ασκεί διοικητική εργασία. Μα αν δεν ισχύει ο νόμος Διαμαντοπούλου, γιατί δεν τοποθετούνται συνάδελφοι «πλεονάζοντες», εφόσον το επιθυμούν, για Γραμματειακή Υποστήριξη στα σχολεία; Πως το διαβόητοsurvey  δεν δέχεται καταχώρηση Γραμματειακής Απασχόλησης στα σχολεία, ενώ δέχεται στις Διευθύνσεις, τις Περιφέρειες και στο Υπουργείο;]. Αποσπάσεις που έγιναν χωρίς να ανακοινωθούν οι θέσεις, χωρίς να έχουν υποβληθεί αιτήσεις των ενδιαφερόμενων  με βάση την εγκύκλιο που είχε σταλεί τον Ιούλη, χωρίς να ανακοινωθούν μόρια!

Τόσο για το  θέμα των αποσπάσεων, όσο και το θέμα των πλεοναζόντων και των τοποθετήσεων,  θέματα για τα οποία η αρχή της νομιμότητας των πράξεων της διοίκησης καταλύεται καθημερινά,  θα πρέπει  η ΟΛΜΕ και οι ΕΛΜΕ της Γ΄ Αθήνας να καταγγείλουν και να δημοσιοποιήσουν όλα τα φαινόμενα  ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑΣ που θίγουν τα δικαιώματα των συναδέλφων και την εκπαιδευτική τους αξιοπρέπεια.

Η λύση είναι μία και μόνη, κόντρα σε τεχνητούς «εμφυλίους» και  ψιθύρους  για «εξαιρέσεις»:

ü      20 μαθητές στο τμήμα [15 στις κατευθύνσεις, 10 μαθητές ανά καθηγητή στα εργαστήρια],

ü      Πλήρης επαναλειτουργία των δομών που έκλεισαν ή παροπλίστηκαν (ΠΔΣ σε ΓΕΛ & ΕΠΑΛ- Ενισχυτική διδασκαλία στα Γυμνάσιο, πλήρης λειτουργία όλων των σχολικών βιβλιοθηκών,  Τμήματα Ένταξης, Σχολεία Δεύτερης Ευκαιρίας) .  Οι δομές αυτές είναι σήμερα  εντελώς απαραίτητες όταν η χτυπημένη και φτωχοποιημένη λαϊκή οικογένεια προσβλέπει στο δημόσιο σχολείο.

ü      Να μη γίνει κατάργηση-συγχώνευση κανενός τμήματος κατεύθυνσης.  

ü      Να υπάρξει μέριμνα για συμπλήρωση ωραρίου σε γραμματειακή υποστήριξη που είναι απαραίτητη  για την εύρυθμη λειτουργία του σχολείου.

ü      Να επανέλθουν οι τομείς και ειδικότητες ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ που καταργήθηκαν.  

ü      Στις ξένες Γλώσσες να εφαρμοστεί η παράλληλη διδασκαλία ανά τμήμα και τα τμήματα με τα επίπεδα.

ü      Να υπολογίζεται το σύνολο των εργαστηρίων στη μείωση των ωραρίων ειδικοτήτων.

Το υπουργείο με την έκδοση αλληλοαναιρούμενων εγκυκλίων (αναθέσεις, ερευνητικές εργασίες, συνδιδασκαλίες πληροφορικής) ένα μήνα μετά την έναρξη του σχολικού έτους, επιβεβαιώνει ότι δεν ενδιαφέρεται για καμιά εύρυθμη λειτουργία των σχολείων προς όφελος των εκατοντάδων χιλιάδων μαθητών, αλλά εξυπηρετεί αποκλειστικά τη λογική των αριθμών και την πολιτική της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων των εκπαιδευτικών. Σε αγαστή σύμπνοια με την κεντρική διοίκηση, ο κ. Γ. Ζαφειρακίδης προσωπικά, χωρίς μάλιστα να υπογράφει ο ίδιος τα χαρτιά των τοποθετήσεων αλλά αναθέτοντας σε διοικητικό υπάλληλο της Διεύθυνσης να το πράξει, με αλλοπρόσαλλες και αυθαίρετες παλινωδίες προχωρά σε τοποθετήσεις και επανατοποθετήσεις, αποδοχή β’ αναθέσεων και ακύρωσή τους, επιδεινώνοντας την εργασιακή ανασφάλεια και παίζοντας ουσιαστικά με τις ζωές των ανθρώπων. Πραγματοποίησε ΠΥΣΔΕ  σε μέρα απεργίας της ΟΛΜΕ (Παρασκευή 20 Σεπτέμβρη) χωρίς παρουσία αιρετών, κάτι που προσβάλλει το δικαίωμα ακρόασης και τα υφιστάμενα δικαιώματα των εκπαιδευτικών του ΠΥΣΔΕ Γ΄ Αθήνας. Κάλεσε ΑΠΕΡΓΟΥΣ εκπαιδευτικούς να υποβάλουν δηλώσεις τοποθέτησης σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια μιας μέρας! Κάλεσε απεργούς διευθυντές σχολείων να αποστείλουν προγράμματα στη Διεύθυνση, μεσούσης της απεργίας! Οι ενέργειες αυτές αποτελούν σαφή απεργοσπαστικό μηχανισμό υπονόμευσης του αγώνα του κλάδου μας. Επίσης, ο Διευθυντής Εκπαίδευσης αντιμετώπισε σκαιότατα  δεκάδες συναδέλφους που καθημερινά συνέρρεαν στο ΠΥΣΔΕ, προκειμένου να διαμαρτυρηθούν, να υποβάλουν ενστάσεις [έχουν ήδη κατατεθεί εκατοντάδες …], να μάθουν για το πότε και αν θα τοποθετηθούν σε σχολείο κλπ. Για όλους αυτούς τους λόγους οι Πρόεδροι των τριών ΕΛΜΕ της Γ’ Αθήνας του απέστειλαν εξώδικη διαμαρτυρία.

Η ώρα ευθύνης για όλα τα μέλη του ΠΥΣΔΕ έχει σημάνει εδώ και καιρό! Υπενθυμίζουμε ότι είχαμε ζητήσει, ήδη από το καλοκαίρι, και από τα 2 διορισμένα μέλη του  να μην συμπράξουν στην αντιεκπαιδευτική εκστρατεία διάλυσης των εργασιακών μας σχέσεων, των διαθεσιμοτήτων και των απολύσεων. Ως εκ τούτου τους θεωρούμε συνυπεύθυνους σε ό,τι συμβαίνει στο ΠΥΣΔΕ Γ’ Αθήνας.

Σ’ αυτό το πλαίσιο είναι προφανές ότι δεν αποδεχόμαστε τις τοποθετήσεις, καθώς οι πραγματικές ανάγκες των σχολείων είναι πολύ περισσότερες από αυτές που αποτυπώνονται στα συγκεκριμένα κενά ή τεχνητά πλεονάσματα.Καταγγέλλουμε την όλη διαδικασία και παραμένουμε στις συνεδριάσεις του ΠΥΣΔΕ μόνο για έλεγχο και για τις ενστάσεις των συναδέλφων.

Το σχέδιό τους περιλαμβάνει το «διαίρει και βασίλευε. Προφανής στόχος του Υπουργείου να μας οδηγήσει σε «πόλεμο» ειδικοτήτων προσπαθώντας να μας διασπάσει. Πρέπει να βάλουμε τέλος στο φόβο. Πρέπει να συσπειρωθούμε σαν σύλλογοι ανά σχολείο και σαν ΕΛΜΕ, να οργανωθούμε  και ενωμένοι να αποτρέψουμε αγωνιστικά το ξήλωμα των δικαιωμάτων μας. Τα πράγματα είναι μαχητά φθάνει να κατανοήσουμε ότι δεν υπάρχει καμιά «ατομική» ή συντεχνιακή σωτηρία, ο μόνος δρόμος σωτηρίας είναι ο συλλογικός αγώνας για την ανατροπή αυτής της πολιτικής που διαλύει τη Δημόσια Εκπαίδευση και τις εργασιακές μας σχέσεις.

 ΔΥΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2013