Η διάλυση του ΕΣΥ αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες πολιτικής που ακολουθούν όλες οι κυβερνήσεις του μνημονίου υπό τις εντολές της Τρόικα. Οι συγχωνεύσεις και το κλείσιμο κλινικών, η εργασιακή υποβάθμιση των εργαζομένων στο ΕΣΥ, η εξαθλίωση των ασθενών, η καταστροφή των ασφαλιστικών ταμείων συνιστούν ένα μικρό μόνο κομμάτι της καταστροφής που έχει επιτελέσει το μνημόνιο στην δημόσια περίθαλψη στην Ελλάδα. Ήδη από ηγεσίας Λοβέρδου είχε διαφανεί ότι οι απολύσεις εργαζομένων, οι καταργήσεις κλινών και ο αποκλεισμός ασθενών από το ΕΣΥ δε θα αργήσουν να έρθουν. Αυτό είναι το έργο που ανέλαβε να φέρει εις πέρας ένας από τους αποχωρήσαντες βουλευτές του ακροδεξιού ΛΑΟΣ, πρώην πωλητής βιβλίων με εθνικιστικό περιεχόμενο, ο οποίος όχι μόνο δεν έκρυψε τις προθέσεις του αλλά φροντίζει αυτό να γίνεται με τις πιο φασίζουσες πρακτικές στοχοποιώντας όποια υγιή φωνή τολμά να πει κάτι διαφορετικό. Πιστός στην κατάπτυστη θεωρία των δύο άκρων, γνήσιος απότοκός του (πρώην) κόμματός του που εξέθρεψε τις αντιλήψεις που εκκόλαψαν τη συμμορία της Χ.Α. δεν διστάζει να στοχοποιεί αγωνιστές και να λέει ψέμματα στον ελληνικό λαό.

Τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Κέρκυρας αποτελούν λοιπόν το πιο τρανό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο επιλέγει να ασκήσει πολιτική ο Άδωνις Γεωργιάδης. Σε ένα από τα δεκάδες νοσοκομεία που βρίσκονται στην επαρχία και καθημερινά έρχονται όλο και πιο κοντά στη διάλυση, όπου οι εργαζόμενοι τα στηρίζουν με προσωπικές θυσίες, απλήρωτοι υπό άθλιες εργασιακές συνθήκες ο κ. Γεωργιάδης αποφάσισε να στείλει το επιτελείο του να επιθεωρήσουν τον τρόπο λειτουργίας και να καταγράψουν τα ‘κακώς’ κείμενα. Όπως ήταν αναμενόμενο όμως οι επιθεωρητές αυτοί, έναν εντελώς διαφορετικό ρόλο, είχαν να επιτελέσουν. Άλλωστε αυτό ήταν γνωστό από τις προηγούμενες αντίστοιχες επιχειρήσεις όπου οι επιθεωρητές μόνο καταγραφή των προβλημάτων δεν έκαναν παρά μάλλον τα στραβά μάτια για όλα τα αδιανόητα που συμβαίνουν στα νοσοκομεία εξ αιτίας του Μνημονίου και των παπαγάλων του (βλ. τις δεκάδες εκθέσεις από τα νοσοκομεία προς το σώμα επιθεωρητών υγείας εκ των οποίων καμία ποτέ δεν απαντήθηκε). Έτσι και στο νοσοκομείο της Κέρκυρας οι εργαζόμενοι αφού δέχτηκαν την επιθεώρηση για το αν βρίσκονται στη θέση τους, στη συνέχεια προχώρησαν στην καταγραφή των προβλημάτων που μαστίζουν το νοσοκομείο και θέτουν καθημερινά τις ζωές των ασθενών σε κίνδυνο. Γρήγορα όμως κατάλαβαν ότι και αυτή η επιθεώρηση το μόνο που είχε σαν σκοπό ήταν η τρομοκράτηση των εργαζομένων, από τα τσιράκια του υπουργού τα οποία με υβριστικό τρόπο συνέχιζαν το εντεταλμένο έργο τους χωρίς να δίνουν τη παραμικρή σημασία στις πραγματικές ελλείψεις του νοσοκομείου. Η αναμενόμενες αντιδράσεις του προσωπικού βρήκαν απέναντί τους τις θεατρινίστικες αντιδράσεις των επιθεωρητών, την παρέμβαση του εισαγγελέα και τελικά την αγαπημένη της Κυβέρνησης, επέμβαση της Αστυνομίας με τις τραγελαφικές σκηνές προπηλακισμού ασθενών και εργαζόμενων. Αποκορύφωμα όλων αυτών τα ψέματα, η συκοφαντία ότι οι εργαζόμενοι δεν επέτρεψαν την επιθεώρηση και η τοποθέτηση του Υπουργού ότι οι εργαζόμενοι – συνδικαλιστές θα απολυθούν μετά από ΕΔΕ της οποίας το αποτέλεσμα ο ίδιος προδίκασε σε μια ακραία επίδειξη αντιδημοκρατικότητας.

Τα γεγονότα της Κέρκυρας σηματοδοτούν την επίθεση στους εργαζόμενους που κινητοποιούνται και την ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Αποτελούν την έμπρακτη εφαρμογή της «θεωρίας των δύο άκρων»: η συνδικαλιστική οργάνωση των εργαζομένων είναι εξίσου «εγκληματική» με τις δολοφονικές ναζιστικές συμμορίες. Είναι συνέχεια των εκδικητικών απολύσεων συνδικαλιστών που διεκδικούν εργασιακή αξιοπρέπεια σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, της δίωξης των κατοίκων της Χαλκιδικής που αγωνίζονται για τη γη και νερό, της πονικής και αστυνομικής καταστολής των μαθητικών καταλήψεων. Στόχος τους δεν είναι να λειτουργούν τα Νοσοκομεία ξανά με γάζες, γάντια και αλλά αυτονόητα, στόχος τους δεν είναι οι εργαζόμενοι να δουλεύουν αξιοπρεπώς, ούτε οι ασθενείς να περιθάλπτονται σωστά. Στόχος τους είναι η διάλυση του ΕΣΥ και ο στραγγαλισμός όσων των φωνών που εναντιώνονται σε αυτό. ΔΕ ΜΑΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΟΥΝ. Το δικαίωμα του ελληνικού λαού σε δημόσια δωρεάν και υψηλής ποιότητας περίθαλψης είναι αδιαμφισβήτητο και αναφαίρετο, το δικαίωμα των εργαζόμενων να παλεύουν για αυτό και για την εργασιακή τους αξιοπρέπεια είναι καθήκον. Οι εργαζόμενοι είναι αυτοί που θέλουν τη επιθεώρηση και την καταγραφή των αναρίθμητων πραγματικών προβλημάτων. Ο Υπουργός και οι παρατρεχάμενοί του αυτό ακριβώς φοβούνται και κρύβονται πίσω από τα ψέματα και τις συκοφαντίες.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ – ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ
ΌΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΕΣΥ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ – ΕΕ – ΔΝΤ

ΚΛΑΔΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΓΕΙΑΣ – ΠΡΟΝΟΙΑΣ  ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.