Με μεγάλη μας λύπη αντικρίσαμε την Παρασκευή το απόγευμα την ηγεσία και ομάδα μελών του ΠΑΜΕ να φράζουν με τα σώματα τους την είσοδο του ΕΚΛ, για να μας εμποδίσουν να μπούμε για να πραγματοποιήσουμε προγραμματισμένη συνέντευξη τύπου και συνέλευση σαν πρωτοβουλία ανέργων.
Αρχικά με την λογική της ταυτοποίησης (ούτε αστυνομία να ήταν), λες και θα έπρεπε να έχουμε μαζί μας τις κάρτες ανεργίας  και αργότερα με  επιχειρήματα ότι στο ΕΚΛ μπαίνουν όσοι εγκρίνονται από την διοίκηση γιατί το ΕΚΛ τους ανήκει επειδή οι εργαζόμενοι τους ψηφίζουν και τους έχουν αναθέσει να το διαχειρίζονται.

Έχοντας κάθε καλή διάθεση και κρατώντας με μεγάλη προσπάθεια  τον πολιτικό πολιτισμό, προσπαθήσαμε να εξηγήσουμε για ακόμη μια φορά ότι το ΕΚΛ ανήκει σε όλους τους εργαζόμενους όχι μόνο γιατί από τις συνδρομές τους συντηρείται, αλλά κυρίως γιατί είναι ο φυσικός χώρος συνεύρεσης και οργάνωσης και ενότητας της εργατικής τάξης στη βάση των συμφερόντων της, «σπίτι» όλων μας  και όχι κομματικά γραφεία.

Μας λυπεί που το επιχείρημα των αστικών κομμάτων  ότι «αφού μας ψηφίζει ο λαός θα εφαρμόσουμε όποια πολιτική θέλουμε», το οποίο  καταγγέλλει το ΚΚΕ, το χρησιμοποιεί εδώ που νιώθει ότι έχει  την εξουσία.

Όπως βέβαια και  ο γελοίος και ανυπόστατος ισχυρισμός «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας»  -που θυμίζει τον Μπούς – που αναπαράγεται από την ηγεσία του ΠΑΜΕ μέσα στο εργατικό κίνημα για να ανακαλύψει πίσω από κάθε διαφορετική πολιτική άποψη ταξικούς εχθρούς, πράκτορες και προβοκάτορες.

Τα φαντάσματα των πρακτόρων και προβοκατόρων  φαίνεται ότι ακολουθούν ιστορικά το ΚΚΕ στις κρίσιμες καμπές,  αλλά πλέον δεν πείθουν, εκτός των άλλων γιατί αυτή η πόλη είναι μικρή και γνωριζόμαστε καλά μεταξύ μας.

Η ηγεσία του ΠΑΜΕ,  Πρόεδρος, Γραμματέας και Αντιπρόεδρος του ΕΚΛ, φέρουν ακέραια την ευθύνη όχι μόνο γιατί  χθες ήταν οι πιο ανένδοτοι, ενώ πολύς κόσμος καταλάβαινε ότι αυτή η τακτική δεν βοηθάει στην ενότητα, αλλά κυρίως γιατί  ενώ ξέρουν  πολύ καλά ότι εμείς οι άνεργοι που θέλουμε να παλέψουμε δεν είμαστε ο εχθρός τους,  βάζουν πάνω από όλα την κομματική ιδιοτέλεια και αυτό που ίσως τελικά τους ενδιαφέρει είναι όχι να αναπτυχθεί ένα μαζικό εργατικό κίνημα, αλλά να είναι ελεγχόμενο.

Για μας τους άνεργους και επισφαλείς εργαζομένους ένα φάντασμα υπάρχει αυτή τη στιγμή, αυτό της ανεργίας, που αγγίζει σήμερα το ένα εκατομμύριο ανθρώπους.
Εμείς ζούμε την δικιά μας κόλαση και δεν έχουμε την πολυτέλεια να αναλωνόμαστε με όσους δεν θέλουν ή δεν μπορούν (εξαιτίας της ασφάλειας της αμειβόμενης θέσης τους) να καταλάβουν την κατάσταση μας.

Εμείς δεν βλέπουμε σαν ταξικούς μας εχθρούς τους εργαζόμενους , αλλά την κυβέρνηση , το κεφάλαιο και τους μηχανισμούς του (ΕΕ και ΔΝΤ)  που αυτή τη στιγμή επιτίθενται στυγνά στα δικαιώματα μας και αυτούς θα αντιπαλέψουμε.

Δεν θέλουμε να εκπροσωπήσουμε κανένα, ούτε να μας εκπροσωπήσει κανείς, γιαυτό θα συνεχίσουμε με επιμονή και υπομονή την οργάνωση του αγώνα μας και καλούμε όλους τους άνεργους σήμερα να παλέψουν με κάθε τρόπο και να οργανωθούν.

Μπορούμε και πρέπει να πάρουμε τις τύχες μας και τις ζωές μας στα δικά μας χέρια χωρίς αποκλεισμούς, ηγέτες, αναθέσεις και εκπροσωπήσεις.
Σε αυτόν τον αγώνα καλούμε όλη την κοινωνία μαζί μας γιατί πλέον σε κάθε σπίτι υπάρχει και ένας άνεργος.

Στην Πανεργατική απεργία στις  11 Μάη, θα δώσουμε πάλι το παρόν στους δρόμους του αγώνα γιατί είναι η μόνη μας επιλογή.

ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ: Η αντιπαράθεση μεταξύ “Πρωτοβουλίας Ανέργων” και διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Λάρισας έχει παρελθόν. Εδώ η πρώτη καταγγελία της “Πρωτοβουλίας” και εδώ η απάντηση του ΕΚΛ.