Ο χρυσαυγίτης του ίντερνετ ξεχωρίζει σαν γαϊδουράγκαθο μέσα σε αγρό με κατακόκκινες τουλίπες. Ακόμη κι αν υπογράφει ως «Κυρία με τας καμελίας», ακόμη κι αν εικονογραφεί το ψευδώνυμό του με την φωτογραφία της λεπτεπίλεπτης Μαργαρίτας Γκωτιέ που ξεψυχάει στα στιβαρά, πλην ευαίσθητα μπράτσα του Αρμάνδου, τον καταλαβαίνεις σε τρία νανοσεκόντ κι ας μην έχεις δίπλα σου τον επιταχυντή του Σερν.

Τον χρυσαυγίτη τον καταλαβαίνεις από τα κεφαλαία. Τα ούγκανα είναι λάτρεις της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, της γραμμικής άλφα, της γραμμικής βήτα, της γλώσσας του Δίσκου της Φαιστού , θεωρούν την καθιέρωση του μονοτονικού ως συνωμοσία των Εβραίων που θέλουν να αφελληνίσουν τους Έλληνες, κι όμως, γράφουν με κεφαλαία, γιατί δεν ξέρουν που να βάλουν αυτόν τον ένα τον ρημαδότονο που έχει απομείνει. «Πως είναι, ρε, το σωστό; Κοιρυά, Κοίρυα ή Κοιρύα; Γράφτο, ρε, με κεφαλαία να ξεμπερδεύεις. Πως είναι, ρε, το σωστό, Καιφαλέα ή Καιφάλεα;».

Τον χρυσαυγίτη τον ξεχωρίζεις από την ανορθογραφία, ανορθογραφία πέραν πάσης φαντασίας, πέραν πάσης προσδοκίας, ανορθογραφία στα όρια του έργου τέχνης. Υ ΚΟΙΡΥΑ ΜΑΙ ΤΑΣ ΚΑΜΑΙΛΥΑΣ, Η ΠΑΚΥΣΤΑΝΙ, Η ΑΝΘΑΙΛΥΝΑΙΣ, Η ΣΟΙΜΩΡΥΤΑΙΣ. Δεν είναι ανορθογραφία, είναι σύνδρομο ψυχικό, το μίσος για την ανθρωπότητα ξεχύνεται στη γλώσσα, την βιάζει, την πετσοκόβει, την κονιορτοποιεί. Οι χρυσαυγίτες σιχαίνονται τα σύμφωνα, γιατί τα σύμφωνα δεν μπορείς να τα γράψεις ανορθόγραφα. Σιχαίνονται και το Α, γιατί το Α, μόνο Α μπορείς να το γράψεις. Η πιο μισητή πόλη είναι το Γκντανσκ, το πιο μισητό φαγητό η στραπατσάδα, λατρεύουν, αντιθέτως, το ΟΙΛΥΝΟΗ και το ΚΩΚΩΡΑΙΤΣΥ. Πιο πολύ κι από τα σύμφωνα, πιο πολύ και από το Α, μισούν το ΟΥ, που έχει δύο γράμματα και παρόλα αυτά δεν μπορείς να το γράψεις λάθος. Είναι αντικομουνιστές για λόγους αισθητικής, επειδή ο ΚΟΥΜΟΥΝΙΣΜΩΣ έχει δυο ΟΥ, περιττό δεν να σας πω ότι στις παγανιστικές τελετές τους καίνε αφειδώς ΜΟΥΣΤΟΥΚΟΥΛΟΥΡΑ.

Πώς να είναι, άραγε, ένας εγγράμματος χρυσαυγίτης, αναρωτιόμουν εδώ και καιρό, ώσπου διάβασα τη συνέντευξη του Τάκη Μπαλτάκου στο ΒΗΜΑ και τα μάτια μου άνοιξαν διάπλατα. Προς Θεού! Ο κ. Τακης δεν είναι χρυσαυγίτης , η γειτνίαση του ωστόσο με τα παλικάρια του Μιχαλολιάκου έχει αφήσει, όσο να ‘ναι, κάποια διανοητικά κατάλοιπα. Θα τον αποκαλούμε εφεξής εγγράμματο εθνικιστή, ελπίζοντας ότι θα αποδεχτεί τον προσδιορισμό και ο ίδιος και το δικηγορικό γραφείο του.

Ένας εγγράμματος εθνικιστής, λοιπόν, θέλει πρωτίστως να αποδείξει ότι είναι πιο εγγράμματος απ’ όσο νομίζουν οι άλλοι, γι΄ αυτό καταφεύγει στην κλασική μέθοδο των ημιεγγράμματων: στα τσιτάτα. Τσιτάτα απροσδόκητα, σαν αυτά του Λένιν και του Μπρεχτ, αλλά και τσιτάτα πιο αναμενόμενα, όπως του Παλαμά και του Σεφέρη. Τον Σεφέρη τον επικαλέσθηκε ο Μπαλτάκος για να προαναγγείλει την ήττα της Αριστεράς: «Λυπούμαι γιατί άφησα να περάσει ένα πλατύ ποτάμι μέσα από τα δάχτυλα μου, χωρίς να πιω ούτε μια στάλα. Τώρα βυθίζομαι στην πέτρα». Θα μπορούσε να τον επικαλεστεί και στην ερώτηση «Με τον Σαμαρά έχετε επικοινωνία;» κι αντί να πει «δεν απαντώ, είναι προσωπικά δεδομένα», να απαγγείλει το «Μας βαραίνουν οι φίλοι, που δεν ξέρουν πια πώς να πεθάνουν».

Τι θα συμβεί, αν κυβερνήσει η Αριστερά, ρωτήθηκε ο κ. Μπαλτάκος και απάντησε ως εξής: «Η χώρα θα παγκοσμιοποιηθεί σε βαθμό αφελληνισμού και οι αστικές αξίες και οι μύθοι με τους οποίους θεμελιώθηκε το οικοδόμημα του Νέου Ελληνισμού θα υποστούν οριστική ταπείνωση». Στο ί ντερνετ αυτό θα γραφόταν ως εξής: ΑΦΤΥ Η ΠΡΩΔΩΤΑΙΣ Ι ΣΟΙΡΥΖΕΥ ΘΑ ΜΑΣ ΠΟΥΛΥΣΟΥΝΑΙ ΚΕ ΠΑΛΥ ΣΤΟΥΣ ΑΙΒΡΕΟΥΣ! Γιατί η επιμονή στην Εκκλησία, ρωτήθηκε εν συνεχεία ο Μπαλτάκος και απάντησε: «Η Ορθοδοξία είναι η ψυχή μας και ο Άγιον Όρος η ψυχή της ψυχής μας. Η Ελλάδα είναι Βυζάντιο και βυζαντινό μουσικό μέλος. Γίνεται ιλιγγιώδης προσπάθεια για να μεταλλαχθούμε, με τη σύμπραξη πάντα της Αριστεράς, αλλά ως τώρα αυτό δεν έχει επιτευχθεί». Στη χρυσαυγίτικη ιντερνετική αυτό μεταφράζεται ως εξής: ΑΙΜΥΣ ΡΑΙ ΙΜΑΣΤΑΙ ΩΡΘΩΔΩΞΥ ΚΑΙ ΒΟΙΖΑΝΤΥΝΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΛΕΩΛΩΓΩ ΚΙ ΑΜΑ ΛΑΧΙ ΡΥΧΝΟΥΜΑΙ ΚΕ ΜΥΑ ΖΑΙΜΠΑΙΚΥΑ ΤΟΥ ΝΩΤΥ, θα έγραφαν τα ούγκανα κι ας είναι οι αρχηγοί τους σατανιστές και παγανιστές.

ΟΡΕΑ ΤΑ ΛΑΙΥ ΡΑΙ ΑΦΤΟΣ Ο ΜΠΑΛΤΑΚΩΣ. ΚΡΥΜΑ ΠΟΥ ΤΩ ΩΝΩΜΑ ΤΟΥ ΈΧΕΙ ΤΩΣΑ ΑΛΦΑ.
Πηγή: Ανανδρανιστάκης Γιώργος – “Αυγή”