Ας το ξαναπούμε: γράφει κανείς για την παρακμή της κυβερνητικής Αριστεράς μόνο αν υποφέρει απ’ αυτήν την παρακμή, όχι αν χαίρεται γι’ αυτήν, όταν βλέπει λ.χ., τους ανθρώπους της γοητευμένους και τυφλωμένους με την εξουσία και κατά συνέπεια ανίκανους να δουν πόσο πολύ...











