“Επειδή ο πατέρας μου ήταν σκλάβος και ο λαός μου πέθανε για να χτιστεί αυτή η χώρα, πρόκειται να ζήσω εδώ όπως εσείς. Και δεν πρόκειται να με αποθαρρύνουν άνθρωποι με φασιστικές ιδέες. Έγινε ξεκάθαρο;”

O Ρόμπσον, κομμουνιστής αφρο-αμερικανός τραγουδιστής και ηθοποιός του θέατρου, ήταν γνωστός για τη δράση του υπέρ του κινήματος για τα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα των αφρο-αμερικανών και αντι-ιμπεριαλιστής. Μπήκε από νωρίς στο στόχαστρο της αντικομμουνιστικής τρομοκρατίας.

To 1949 ταξίδεψε στην Ευρώπη και την Σοβιετική Ένωση. Το 1950 η αμερικανική κυβέρνηση του στέρησε το διαβατήριο. Το Ιούνη του 1956 οδηγήθηκε μπροστά στην Κοινοβουλευτική “Επιτροπή Μη-Αμερικανικών Δραστηριοτήτων” (HUAC) – ένα ανακριτικό σώμα που πρωτοστατούσε στην αντικομμουνιστική τρομοκρατία.

Αποσπάσματα από τις συγκλονιστικές παρεμβάσεις του Ρόμπσον απέναντι στους ανακριτές: “HUAC: Είστε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος;“ Ρόμπσον: “Τι εννοείτε λέγοντας Κομμουνιστικό Κόμμα; Εξ’ όσων γνωρίζω πρόκειται για ένα νόμιμο κόμμα, όπως το Ρεπουμπλικανικό και το Δημοκρατικό κόμμα. Εννοείτε ένα κόμμα ανθρώπων που έχουν θυσιαστεί για το λαό μου και για όλους τους αμερικανούς και τους εργάτες ωστε αυτοί να ζουν με αξιοπρέπεια; Αυτό το κόμμα εννοείτε;“HUAC: “Είστε τώρα μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος;” Ρόμπσον: “Θα θέλατε να έρθετε στην κάλπη όταν ψηφίζω και να δείτε;” Πρόεδρος: “Σας καλώ να απαντήσετε στην ερώτηση”

Ρόμπσον: “Επικαλούμαι την 5η τροπολογία του συντάγματος”….Ρόμπσον: “..ο λόγος που βρίσκομαι εδώ σήμερα, το ξέρετε άλλωστε από το ίδιο το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, είναι ο εξής: Δεν θα έπρεπε να μου επιτρέπεται να ταξιδεύω διότι έχω παλέψει για χρόνια υπέρ της ανεξαρτησίας των αποικιοκρατούμενων λαών της Αφρικής…ο άλλος λόγος που βρίσκομαι εδώ είναι ότι όταν βρίσκομαι στο εξωτερικό μιλώ ενάντια στις αδικίες που συντελούνται κατά των μαύρων αυτής της χώρας… δεν δικάζομαι για το αν είμαι κομμουνιστής, δικάζομαι γιατί αγωνίζομαι για τα δικαιώματα του λαού μου οι οποίοι είναι πολίτες δεύτερης κατηγορίας σε αυτές τις ΗΠΑ.. στέκομαι εδώ και παλεύω για τα δικαιώματα του λαού μου ώστε να είναι πολίτες αυτής της χώρας. Και δεν είναι. Δεν είναι στο Μισισίπι. Δεν είναι στο Μοντγκόμερι της Αλαμπάμα. Δεν είναι στην Ουάσιγκτον. Δεν είναι πουθενά και αυτός είναι ο λόγος που είμαι σήμερα εδώ.

Θέλετε να σωπάσετε κάθε νέγρο που έχει το κουράγιο να σηκωθεί και να παλέψει για τα δικαιώματα του λαού του, για τα δικαιώματα των εργατών

“HUAC: “Το 1949 πραγματοποιήσατε ταξίδι στην Ευρώπη και την Σοβιετική Ένωση;”

Ρόμπσον: “Ναι, ταξίδεψα…στην ΕΣΣΔ ένιωσα για πρώτη φορά ένα ολοκληρωμένο ανθρώπινο πλάσμα. Καμία φυλετική προκατάληψη όπως στο Μισισίπι, καμία προκατάληψη όπως στην Ουάσιγκτον. Ήταν η πρώτη φορά που ένιωσα άνθρωπος. Εκεί όπου δεν ένιωθα την πίεση του χρώματος μου όπως το αισθάνομαι σε αυτήν εδώ την Επιτροπή σήμερα”

HUAC: “Γιατί δε μείνατε στη Ρωσία;”

Ρόμπσον: “Επειδή ο πατέρας μου ήταν σκλάβος και ο λαός μου πέθανε για να χτιστεί αυτή η χώρα, πρόκειται να ζήσω εδώ ως μέρος της όπως ακριβώς εσείς. Και δεν πρόκειται να με αποθαρρύνουν άνθρωποι με φασιστικές ιδέες. Έγινε ξεκάθαρο; Είμαι υπέρ της ειρήνης με την Σοβιετική Ένωση και την Κίνα και όχι υπέρ της ειρήνης και της φιλίας με τον φασίστα Φράνκο ούτε υπέρ της ειρήνης με τους φασίστες ναζί Γερμανούς. Είμαι υπέρ της ειρήνης με ειλικρινείς ανθρώπους”

HUAC:”Είστε εδώ γιατί γιατί προωθείτε τους σκοπούς του Κομμουνισμού”

Ρόμπσον: “Είμαι εδώ επειδή είμαι ενάντια στους σκοπούς του νεοφασισμού τον οποίο βλέπω να εμφανίζεται σε αυτές τις επιτροπές”

HUAC: “Έχετε κάποια ανάμνηση όπου εγκωμιάζετε τον Στάλιν;”

Ρόμπσον: “Είπα πολλά για τον σοβιετικό λαό, που παλεύει για τους λαούς της γης.

HUAC: “Έχετε πρόσφατα αλλάξει τη γνώμη σας για τον Στάλιν;”

Ρόμπσον: “Οτιδήποτε έχει σχέση με τον Στάλιν, κύριοι, είναι ζήτημα της Σοβιετικής Ένωσης και δεν θα το συζητήσω με έναν εκπρόσωπο αυτών που, χτίζοντας την Αμερική, αχρήστευσαν εξήντα με εκατό εκατομμύρια ζωές μαύρων ανθρώπων από την Αφρική. Είστε υπεύθυνοι, εσείς και οι πρόγονοι σας, για εξήντα με εκατό εκατομμύρια νεκρούς μαύρους ανθρώπους που πέθαναν στα δουλεμπορικά καράβια και στις φυτείες και μη με ρωτάτε για κανέναν, παρακαλώ”.

HUAC: “Χαίρομαι που φέρατε την προσοχή μας στο θέμα της σκλαβιάς. Όσο ήσασταν στην σοβιετική Ρωσία, τους ζητήσατε να σας δείξουν τα στρατόπεδα εργασίας σκλάβων;”

Ρόμπσον: “..εξ’ όσων γνωρίζω για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, είχαν κυρίως φυλακισμένους φασίστες οι οποίοι είχαν δολοφονήσει εκατομμύρια Εβραίους και οι οποίοι θα είχαν καθαρίσει εκατομμύρια μαύρους αν είχαν την ευκαιρία. Αυτό γνωρίζω”.

Λίγο αργότερα η συνεδρίαση διακόπηκε. Ο Ρόμπσον συνέχισε να βρίσκεται στη “μαύρη λίστα” της κυβέρνησης των ΗΠΑ, ενώ το κύμα συμπαράστασης μεγάλωνε. Για τον Πολ Ρόμπσον έγραψαν ποιήματα ο Ναζίμ Χικμέτ το 1949 (“Δεν μας αφήνουν να τραγουδήσουμε”) και ο Πάμπλο Νερούδα το 1973 (“Ωδή στον Πολ Ρόμπσον”). Το 1958 πήρε πίσω το διαβατήριο του και μπόρεσε να δώσει συναυλίες σε όλο τον κόσμο και στην Σοβιετική Ένωση. O Ρόμπσον συνέχισε να δίνει συναυλίες για τα εργατικά συνδικάτα και τους κοινωνικούς αγώνες σε όλο τον κόσμο. Πέθανε, σε ηλικία 77 ετών, στις 23 Γενάρη 1976, στη Φιλαδέλφεια.

Πηγή: Praxis Review