Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Νίκος Χατζηνικολάου: Ο «έγκυρος» δημοσιογράφος που πνίγηκε στις αποκαλύψεις.

Νίκος Μπογιόπουλος: Ξεφτιλίστηκε σαν  θεραπαινίδα του εργοδότη του 

Δεν έκανε την παραμικρή ουσιαστική προσπάθεια ο Νίκος Χατζηνικολάου στην ραδιοφωνική εκπομπή του να αντικρούσει τα συγκλονιστικά που αποκάλυψε εις βάρος του η δημοσιογράφος Τζίνα Μοσχολιού. Τον φτύνουν κατάμουτρα, αποδίδοντας στο συγκρότημα ΜΜΕ που προΐσταται ότι επιδίδεται σε «δημοσιογραφία σε μορφή στεγνοκαθαριστηρίου», κι αυτός απαντάει ότι… ψιχαλίζει.

Του καταλογίζουν ότι «η συνέντευξη Δημητριάδη, κατά τις ίδιες πηγές, εστάλη έτοιμη απευθείας στον εκδότη της Real News. Κι όταν λέμε έτοιμη, εννοούμε ότι ο ίδιος άνθρωπος που έδωσε τις απαντήσεις επιμελήθηκε, εν πολλοίς, και τις ερωτήσεις». Κι αντί να δώσει πειστικές απαντήσεις, ο Χατζηνικολάου κατέφυγε σε φτηνές υπεκφυγές περί «δημοσιογραφικού ανταγωνισμού».

Τέτοιο ξεφτίλισμα ομίλου ΜΜΕ δεν έχει ξαναγνωρίσει ο τόπος από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα. Κι ενώ το θέμα συζητιέται ανοιχτά σε όλα τα δημοσιογραφικά γραφεία, κανείς από τους εργαζόμενους του Real FM δεν βρήκε το θάρρος να ψελλίσει έστω μία λέξη.

Η επαγγελματική διαδρομή του «εγκύρου»

Ας θυμηθούμε, όμως, και ορισμένες παλιότερες σελίδες από την πορεία του Νίκου Χατζηνικολάου. Μία χαρακτηριστική υπόθεση έμεινε γνωστή ως «Λασπομαχία Χατζηνικολάου – Αλαφούζου». Πρωταγωνιστές δύο καπιταλιστές που αλληλοκατηγορούνταν για το ποιος «δάγκωσε» περισσότερα από τις διαφημίσεις της Novartis.

Ο Γιάννης Αλαφούζος κατηγορούσε τότε τον Χατζηνικολάου ότι εκβιάζει τραπεζίτες για υπερδανεισμό και γλείφει κυβερνήσεις ώστε να του χαρίζουν χρέη προς το Δημόσιο και ο εκδότης της Real του απαντούσε ότι κι αυτός  είναι χωμένος στην διαφθορά.

Ο Χατζηνικολάου υπήρξε διαχρονικά από τους πλέον ευνοημένους συστημικούς εκδότες, κάτι που αποτυπώνεται και στις τεράστιες διευκολύνσεις που έχει λάβει από το ελληνικό κράτος, και διαπιστώνει κάποιος διαβάζοντας την ανάρτηση που τιτλοφορούσαμε “Το αστικό πολιτικό προσωπικό, ΚΛΕΒΕΙ όλους εμάς, για να χαρίζει πλουσιοπάροχα δημόσιο χρήμα στην καθεστωτική ελίτ! Η περίπτωση του Ν. Χατζηνικολάου“.

Τον Φλεβάρη του 2018, η εφημερίδα του Αλαφούζου δημοσίευσε κατάθεση προστατευόμενου μάρτυρα για το σκάνδαλο της Novartis, σύμφωνα με την οποία ο Χατζηνικολάου λάμβανε οικονομικά ανταλλάγματα για να κανονίζει ραντεβού μεταξύ στελεχών της φαρμακοβιομηχανίας και υπουργών.

«Είχε εύκολη πρόσβαση στα υπουργεία Οικονομικών, Άμυνας, Παιδείας, Υγείας και Ανάπτυξης. Ο Χατζηνικολάου κανόνιζε συναντήσεις…», ανέφερε χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.

Στην ίδια υπόθεση αναφέρεται και έγγραφο του FBI, σύμφωνα με το οποίο:

«Η Novartis αύξησε τα τιμολόγια με τη Real Media. Συνήθως οι διαφημίσεις κόστιζαν γύρω στα 2.000 ευρώ. Η Novartis πλήρωνε 3.000… ώστε η Real Media να πληρώνεται σε τέσσερις μήνες αντί για εννέα».

Όταν αντίστοιχες καταγγελίες είχαν διατυπωθεί από προστατευόμενο μάρτυρα, ο Χατζηνικολάου εμφανιζόταν οργισμένος και απειλούσε με μηνύσεις. Όταν, όμως, τα ίδια αποτυπώθηκαν σε έγγραφο του FBI… έκανε τουμπεκί. Αν θεωρούσε ότι το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών των ΗΠΑ συκοφαντούσε το όνομά του, θα είχε προσφύγει στη Δικαιοσύνη. Δεν το έκανε.

«Συνεντεύξεις» υποταγής και δημόσιες σχέσεις εξουσίας

Ποιος δεν θυμάται τις «άρτιες» συνεντεύξεις που έχει πάρει από τον Βαγγέλη Μαρινάκη και τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Θα έπρεπε να διδάσκονται στις σχολές δημοσιογραφίας — όχι ως υπόδειγμα λειτουργήματος, αλλά ως παράδειγμα του τι δεν είναι δημοσιογραφία.

Ιδιαίτερη μνεία αξίζουν και οι σχέσεις του Χατζηνικολάου με τον καπιταλιστή Μαρινάκη, που αποκαλύπτουν πόσο «ανεξάρτητος» είναι ο κατά τα άλλα «έγκυρος» δημοσιογράφος.

Ο ίδιος άνθρωπος που παριστάνει τον σταυροφόρο απέναντι στον «οχετό του διαδικτύου», έχει προσλάβει ως υπάλληλό του τον Γιάννη Παπαγιάννη. Τον ίδιο ‘ανθρωπο που το 2008, όταν τον απέλυσε από τον Real FM, τον είχε στολίσει δημοσίως με χαρακτηρισμούς όπως «βουτυρομπεμπές της Πολιτείας», «καραγκιοζάκος», «δημοσιογράφος του κώλου», «γλύφτης» και «ρόμπα».

Σήμερα, ο Παπαγιάννης έγινε ξανά «μαγκάκι» και πληρώνεται κανονικά από το ταμείο του Χατζηνικολάου. Τόμπολα.

Από τη «Βερόνικα» στη βίλα με ασανσέρ για την Porsche

Ο Νίκος Χατζηνικολάου, «βαθιά θρησκευόμενος» όπως ο ίδιος έχει δηλώσει — άνθρωπος που προσεύχεται καθημερινά και έχει βιώσει, όπως λέει, «μικρά θαύματα» — ξεκίνησε τη μεγάλη επιχειρηματική του άνοδο τον Ιούνιο του 2009, αποκτώντας τον ραδιοσταθμό «Ράδιο Βερόνικα» (μετέπειτα Real FM) έναντι 2.678.000 ευρώ.

Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Μάρτιο του 2008, είχε γίνει γνωστή και η υπερπολυτελής βίλα του στην Πολιτεία, αξίας άνω των 2,5 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία διέθετε μέχρι και ειδικό ασανσέρ για την Porsche του ώστε να μην κινδυνεύει από κλοπή.

Υπήρξε εποχή που όλα πήγαιναν πρίμα για τον «έγκυρο». Η πολιτική και επιχειρηματική του «προσαρμοστικότητα» αποδείχθηκε ανεκτίμητη.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα για τις κυβιστίσεις του ότι από σφοδρός πολέμιος του Γιώργος Καρατζαφέρης, μετατράπηκε ξαφνικά σε πρόθυμο «ξεπλύτη» του, όταν οι περιστάσεις το απαίτησαν.

Και κάτι σαν  επίλογος

Ο «θεσμικός» Χατζηνικολάου και οι πρόθυμες θεραπαινίδες του συστήματος

Υπάρχουν πρόσωπα στα ΜΜΕ που δεν αρκούνται μόνο στην προστασία του συστήματος που τους συντηρεί. Έχουν ανάγκη και από μια αυλή πρόθυμων απολογητών, από «θεραπαινίδες» εγνωσμένης αξίας και παρελθόντος, οι οποίες θα αναλάβουν τη βρόμικη δουλειά: να ξεπλύνουν πολιτικά, ιδεολογικά και ηθικά τον εργοδότη τους.

Μια τέτοια περίπτωση είναι και ο Νίκος Χατζηνικολάου. Ένας μεγαλοεκδότης και μιντιάρχης που, παρά τις χρεοκοπημένες επιχειρήσεις και τα οικονομικά αδιέξοδα που κατά καιρούς εμφανίζονται γύρω από τον όμιλό του, εξακολουθεί να επιβιώνει και να αναπαράγεται χάρη στην αστείρευτη στήριξη του ίδιου συστήματος που λεηλατεί καθημερινά την κοινωνία. Ένα καθεστώς που μοιράζει κρατικό χρήμα, διαφημιστικά πακέτα, τραπεζικές «διευκολύνσεις» και πολιτική προστασία στα «δικά του παιδιά».

Και φυσικά, τίποτα απ’ αυτά δεν μένει χωρίς αντάλλαγμα.

Ο όμιλος Χατζηνικολάου λειτουργεί ολοένα και περισσότερο σαν μηχανισμός κυβερνητικής αναπαραγωγής. Οι «συνεντεύξεις» θυμίζουν στημένα επικοινωνιακά πλυντήρια, οι δύσκολες ερωτήσεις εξαφανίζονται και η δημοσιογραφία αντικαθίσταται από δημόσιες σχέσεις εξουσίας. Δεν πρόκειται πλέον για ενημέρωση, αλλά για κανονικό γραφείο κυβερνητικής προπαγάνδας με τηλεοπτικό και ραδιοφωνικό περιτύλιγμα.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο Μπογιόπουλος φαίνεται να έχει αναλάβει έναν ιδιαίτερο ρόλο: Να αυτολογοκρίνεται και να προσπερνάει όλες τις συγκλονιστικές καταγγελίες που αφορούν τον εργοδότη του! Να φιλοτεχνεί το «προοδευτικό» προφίλ του Χατζηνικολάου. Να προσφέρει το απαραίτητο αριστερό άλλοθι σε έναν μιντιακό μηχανισμό που υπηρετεί με συνέπεια την κυρίαρχη πολιτική και οικονομική τάξη. Με αντάλλαγμα φυσικά την πλουσιοπάροχη σίτιση από το ίδιο σύστημα που κατά τα άλλα καταγγέλλει στα μικρόφωνα και στην αρθρογραφία του.

Γιατί τελικά το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι ανοιχτοί απολογητές της εξουσίας. Είναι και εκείνοι που παριστάνουν τους «αντισυστημικούς», ενώ στην πράξη λειτουργούν σαν οι πιο χρήσιμοι υπηρέτες της εξουσίας, έχοντας πουλήσει κάθε ίχνος αυσεβασμού και αξιοπρέπειας στον  Μαμωνά. Ανθρωπάκια …