Πριν από 51 χρόνια συνέβη ένα ιστορικό γεγονός με μεγάλες κοινωνικές, πολιτικές και ιστορικές διαστάσεις. Ένας επαναστατικός σεισμός που τράνταξε την Αθήνα και τις άλλες πόλεις της Ελλάδας, τράνταξε το αστικό καθεστώς που τότε είχε την μορφή της στρατιωτικής δικτατορίας. Η εξέγερση του Νοέμβρη του ’73.

Όπως εύστοχα έλεγε μια παλαιότερη αφίσα, «Το Πολυτεχνείο πληγώνει πάντα την αστική τάξη». Γιατί; Γιατί βάζει στην ημερήσια διάταξη για άλλη μια φορά σ’ αυτό τον τόπο το αίτημα της σύγκρουσης, την αναγκαιότητα της ρήξης και της ανατροπής με υποκείμενο τον ίδιο τον οργανωμένο λαό και όχι μέσα απ’ τη διαμεσολάβηση των αντιπροσώπων του.

Συγκεντρώσαμε και παραθέτουμε σε (ηχητικά ή βίντεο), μια σειρά συνεντεύξεις που έχουν δώσει, κατά καιρούς, για τον διαδικτυακό μας ραδιοσταθμό «ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ» (τις έχει πάρει ο σύντροφος kokkiniotis) αγωνιστές που συμμετείχαν στην Εξέγερση του Πολυτεχνείου το 1973.

Μέσα από τις αφηγήσεις τους, που φυσικά επικεντρώνονται στο γεγονός της εξέγερσης ξεδιπλώνεται όλο το πολιτικό κλίμα της εποχής, οι πολιτικές αντιπαραθέσεις που υπήρχαν καθώς και τι επακολούθησε μετά την αιματηρή καταστολή της εξέγερσης.

Ξεκινάμε ακούγοντας τον δημοσιογράφο Δημήτρη Ψαρρά. Φοιτητής της Αρχιτεκτονικής τότε και μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της κατάληψης του Πολυτεχνείου, μιλάει για τα γεγονότα της Τετάρτης 14, Πέμπτης 15 και Παρασκευής 16 Νοέμβρη του ’73, για το τι προηγήθηκε και τι επακολούθησε.

Καταθέτοντας τη μαρτυρία του περιγράφει την πολιτική παρέμβαση των οργανώσεων της Αριστεράς, την εμπειρία των Φοιτητικών Επιτροπών Αγώνα (ΦΕΑ), σχολιάζει την λεγόμενη «γενιά του Πολυτεχνείου» καθώς και τον τρόπο που εκ των υστέρων παγιώθηκε η εικόνα όσων διαδραματίστηκαν το Νοέμβρη του ’73.

Στην συνέχεια ακούμε το ιστορικό στέλεχος της επαναστατικής αριστεράς και του τροτσκιστικού κινήματος στην χώρα μας Γιάννη Φελέκη. Αναφερόμαστε σε έναν παλαίμαχο αγωνιστή  με πολιτική διαδρομή απ’ τα τέλη της δεκαετίας του ’50 μέχρι τις μέρες. 

Μας περιγράφει την συμμετοχή του στην κατάληψη του Πολυτεχνείου, την σύλληψη του που ακολούθησε η οποία συνοδεύτηκε  με δυο μήνες βασανιστήρια στην ΕΑΤ-ΕΣΑ για να καταλήξει εξόριστος στην Γυάρο όπου και έμεινε μέχρι τον Ιούλη του 1974.    

Πριν καιρό χάσαμε μια σεμνή μορφή του κινήματος της επαναστατικής αριστεράς στην χώρα μας, ένας αγωνιστής που δεν έλειψε ποτέ από κανένα εργατικό αγώνα απ’ την Απριλιανή δικτατορία μέχρι σήμερα. Τον κομμουνιστή Χρήστο Μπίστη.

Το ιδρυτικό στέλεχος του Επαναστατικού Κομμουνιστικού Κινήματος Ελλάδας (ΕΚΚΕ) και μέλος της ΚΣΕ της ΑΝΤΑΡΣΥΑ ήταν ένα ζωντανό «βιβλίο ιστορίας» των τελευταίων χρόνων στις σελίδες του οποίου ξεδιπλωνόταν όλοι οι πολιτικοί και εργατικού αγώνες.

Από συνέντευξη που είχε δώσει στον διαδικτυακό ραδιοσταθμό μας απομονώσαμε το σημείο στο οποίο μας μιλάει για το τί είχε προηγηθεί από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ποια ήταν η στάση των δυνάμεων που εκφραζόταν τότε από το ΚΚΕ εσωτερικού και το ΚΚΕ όταν ξέσπασε το νεολαιίστικο κίνημα και τι επακολούθησε.

Μια μεγάλη αναφορά στην εξέγερση του Πολυτεχνείου παρακολουθούμε στο παρακάτω ηχητικό.  Ακούμε να διατυπώνει τις απόψεις του ο Σωφρόνης Παπαδόπουλος, ιστορικό στέλεχος της Άκρας Αριστεράς και της Οργάνωσης Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας (ΟΚΔΕ) η οποία εκδίδει την εφημερίδα Εργατική Πάλη.