Η είδηση που αναφέρεται στον εκβιασμό μιας βουλευτού, από έναν δημοσιογράφο κυκλοφορεί σε όλο το διαδίκτυο.

Η ιστοσελίδα του Τριανταφυλλόπουλου αναφέρει: “Με προσημειωμένα χαρτονομίσματα συνελήφθη ο δημοσιογράφος Δημήτρης Μαρέδης, που κατηγορείται ότι εκβίαζε την βουλευτή Μαγνησίας και πρώην Υφυπουργό Ζέττα Μακρή. Ο δημοσιογράφος είναι ιδιοκτήτης της ενημερωτικής ιστοσελίδας thenewspaper.gr, πανελίστας στην εκπομπή της Ζήνας Κουτσελίνη «Αλήθειες με τη Ζήνα» και ιδιοκτήτης ραδιοφωνικού σταθμού στον Βόλο. Φέρεται να εκβίαζε τη βουλευτή Μαγνησίας προκειμένου να μην γράφει αρνητικά δημοσιεύματα για αυτήν”.

Κάτι τέτοιες στιγμές μας έρχεται στο μυαλό η ρήση του μακαρίτη Νίκου Κακαουνάκη: Οι πιο ακριβοπληρωμένες ειδήσεις είναι αυτές που δεν δημοσιεύονται.

Δεν έχει νόημα να ασχοληθούμε με το αστυνομικό κομμάτι της υπόθεσης ούτε να σταθούμε στην ανεκδιήγητη στάση της Ζέττας Μακρής όταν βρέθηκε για ένα διάστημα σε κυβερνητικό πόστο αυτού της υφυπουργού Παιδείας.

Ενδεικτικά μόνο αναφέρουμε ότι Ζέττα Μακρή απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Γ. Δελή απάντησε ότι “Oι εκπαιδευτικοί πράγματι μπορούν να μιλούν (σ.σ. να κάνουν δηλώσεις) αλλά πρέπει να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη του διευθυντή του σχολείου και του συλλόγου διδασκόντων”, ενώ πριν κάποια χρόνια όταν έγινε μια προσπάθεια από την τότε υφυπουργό Παιδείας Ζέττα Μακρή να επιβάλλει ωράριο κυκλοφορίας στους μαθητές με απειλή προστίμου εισέπραξε νέο άγριο κράξιμο ειρωνεία και χλευασμό όταν ανακοίνωσε την κωλοτούμπα της στο twitter. (Μια μικρή γεύση σας δίνουμε εδώ)

Να θυμίσουμε επίσης ότι χρησιμοποίησε το κυβερνητικό της πόστο για να στείλει από το πολιτικό της γραφείο προσκλήσεις μέσω e-mail και να πραγματοποιήσει τηλεφωνήματα σε διευθυντές και εκπαιδευτικούς γυμνασίων και λυκείων για να παρευρεθούν σε προσωπική της κομματική εκδήλωση για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας.

Και για να επανέλθουμε στο θέμα. Η πιάτσα βοά για δημοσιογράφους που έχουν θησαυρίσει από τα μυστικά κονδύλια και άλλες “περίεργες” εμπλοκές. Απ’ ότι μπορούμε να θυμηθούμε -μπορεί να μας διαφεύγει και καμιά περίπτωση- τα τελευταία χρόνια τέσσερις δημοσιογράφοι έχουν κατηγορηθεί για εκβιασμούς.

Ας θυμηθούμε τις περιπτώσεις τους:

⏩ Ο μακαρίτης εκδότης – δημοσιογράφος Γρηγόρης Μιχαλόπουλος καταδικάστηκε το 2005 σε 18 χρόνια κάθειρξη για απόπειρα εκβιασμού εις βάρος ισχυρών επιχειρηματικών οικογενειών, όπως οι Λάτση και Αγγελόπουλου.

⏩ Ο δημοσιογράφος/διευθυντής της εφημερίδας «Ακρόπολις» Αρης Σπίνος. Το 1996 συνελήφθη να παίρνει 200.000 δραχμές σε προσημειωμένα χαρτονομίσματα από τοκογλύφο, για να μην αποκαλύψει το κύκλωμα στο ρεπορτάζ του – δηλαδή, για εκβιασμό, ενώ έχει πλούσια σχετική δραστηριότητα.

⏩ Παναγιώτης Μαυρίκος. Τον Φεβρουάριο του 2016 συνελήφθη μαζί με δύο ακόμα δημοσιογράφους («Τάκης» Μουσσάς και Χρήστος Φράγκος), κατηγορούμενος για εμπλοκή σε κύκλωμα εκβιασμού ΔΕΚΟ (ΕΥΔΑΠ, ΔΕΗ, Τράπεζα Αττικής, ΕΛΠΕ) και τραπεζικών στελεχών, όπου απαιτούσαν πληρωμή διαφημιστικών αντιτίμων υπό την απειλή αρνητικών δημοσιευμάτων ή δυσφημίσεων

Σύμφωνα με τις κατηγορίες, για να το καταφέρνουν αυτό δημοσίευαν επιθετικά ρεπορτάζ τόσο κατά των εταιρειών όσο και κατά προσώπων που βρίσκονταν σε θέσεις-κλειδιά. Η δίκη του δεν έγινε γιατί σκοτώθηκε σε τροχαίο δυστύχημα.

⏩ Γιάννης Παπαγιάννης Διαχειριστής του blog «Fimotro» και τώρα παρουσιαστής στο ραδιόφωνο του Χατζηνικολάου. Κατηγορήθηκε για εκβιασμό εναντίον κυβερνητικών κύκλων (Σίμος Κεδίκογλου) το 2013, ισχυριζόμενος πως απλά ζήτησε διαφήμιση και όχι να ασκήσει εκβιαστική πίεση. Σε παλιότερη υπόθεση του 2012, συνελήφθη από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος για συκοφαντική δυσφήμιση (πλαστό έγγραφο), όπως και για εκβιασμό εναντίον του Mega.

Επίσης φέρεται ότι έχει λάβει χρηματοδότηση από τράπεζες και ΚΕΕΛΠΝΟ και συνδέεται με υπόθεση εκβιασμού δημοσίων φορέων.