Του Γ.Γ.
Σ’ όλη αυτή την καταθλιπτική ατμόσφαιρα που ζούμε, ας κάνουμε μια προσπάθεια προσωρινής διαφυγής μέσω ενός οπτικού. Κι αυτό περιλαμβάνει εμπνευσμένους διαλόγους, χορευτικές κινήσεις σε άλλες διαστάσεις, αλλά και μια φάση μυσταγωγίας. Και αναφέρομαι σε μια σκηνή από την ταινία «Όλα είναι δρόμος», του Παντελή Βούλγαρη, που έχει αφήσει ιστορία.
Σ’ αυτή ο ηθοποιός Γιώργος Αρμένης σε ένα ρεσιτάλ ερμηνείας, υποτίθεται προσπαθώντας να ξεχάσει τον καημό του εξαιτίας του χωρισμού με τη γυναίκα του, γίνεται νυχτόβιος και μόνιμος θαμώνας στο σκυλάδικο «Βιετνάμ».
Το παρακάτω βιντεάκι από την ταινία για μένα είναι αριστούργημα, ενώ δεν θεωρώ τυχαίο ότι η ατάκα «Ηλία ρίχ’το» έχει μείνει στην ιστορία.
Θεωρώ ότι είναι απ’ τις καλύτερες στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου η σκηνή που περιμένει ένας εκσκαφέας και η ορχήστρα με τη Μαίρη Μαράντη να τραγουδάει το «Θα πάρω φόρα». Ο Μάκης αρχίζει να χορεύει ένα βαρύ ζεϊμπέκικο, λούζεται με αλκοόλ, βάζει φωτιά στα ρούχα του και αναφωνεί το «Ηλία, ρίχ’το», δίνοντας την εντολή να γκρεμιστεί το μαγαζί.
Ετσι ρε γμτ, χρειάζονται γκρέμισμα πολλές κατεστημένες καταστάσεις, απ’ αυτές που μας γκρεμίζουν την ζωή, που λέει και το άσμα.
Αφήστε μια απάντηση