της Σίσσυς Βωβού*

Η ανεξάρτητη Δικαιοσύνη έκανε ένα ακόμα θαύμα, από τα πολλά που μας έχει συνηθίσει, εις βάρος των οροθετικών γυναικών που υπέστησαν πλήθος παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, οι οποίες αναφέρονταν λεπτομερώς στη μήνυση την οποία είχαν υποβάλει.

Ο Εισαγγελέας Εφετών απέρριψε σε δεύτερο βαθμό τη μήνυση που είχαν καταθέσει 5 από τις παθούσες μαζί με τις ΜΚΟ «ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ», «ΘΕΤΙΚΗ ΦΩΝΗ», «PR.A.K.S.I.S.» και «ACT UP ΔΡΑΣΕ HELLAS, εναντίον του γιατρού και της ηγεσίας του ΚΕΕΛΠΝΟ, των αστυνομικών οργάνων που συνέδραμαν και παντός υπευθύνου. Στη μήνυση ζητείτο η ποινική τους δίωξη για τα αδικήματα κατάχρηση εξουσίας, προσβολή ανθρώπινης αξιοπρέπειας, παραβίαση επαγγελματικής εχεμύθειας, παράβαση καθήκοντος, παράνομη βία και δημοσιοποίηση ευαίσθητων δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα με σκοπό βλάβης τρίτου.

Στα κύρια σημεία της μήνυσης, ο Εισαγγελέας Εφετών δέχθηκε τα λεγόμενα του γιατρού, δηλαδή ότι είχε λάβει τη συναίνεση των γυναικών, ότι ναι μεν οι εξετάσεις έλαβαν χώρα σε αστυνομικά κέντρα, ωστόσο σε χώρο ξεχωριστό, όπου μια-μια οι εξεταζόμενες προσέρχονταν και αφού τις ρωτούσαν αν γνώριζαν το λόγο που βρίσκονταν εκεί και αν έδιναν τη συναίνεσή τους στην εξέταση, τότε προχωρούσαν σε αιμοληψία, ενώ παράλληλα οι γυναίκες λάμβαναν υποστήριξη από ψυχολόγους.

Ο εισαγγελέας απέρριψε όλες τις αιτιάσεις των γυναικών και κατέληξε στο ότι έλαβε χώρα μια απλή αιμοληψία, τελεσθείσα lege artis που διήρκεσε ελάχιστο χρόνο και δεν προκάλεσε πόνο ή άγχος. Επιπλέον, δεν δέχθηκε ότι υπήρξε συνεργασία μεταξύ ιατρών και αστυνομικών οργάνων, ενώ χαρακτήρισε όλες τις ενέργειες των αστυνομικών σύννομες, λαμβάνουσες χώρα στο πλαίσιο αστυνομικής προανάκρισης, υποστήριξε μάλιστα ότι υπήρχε διαρκής εποπτεία από τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών για να αποφευχθούν πιθανές καταχρήσεις, τη δε αιμοληψία για την διάγνωση του ιού την χαρακτήρισε ως νόμιμη ανακριτική πράξη.

Τέλος, υποστήριξε ότι αν κάποιες από τις γυναίκες βρίσκονταν σε στερητικό σύνδρομο, αυτό δεν σήμαινε ότι είχαν πλήρη απουσία νόησης.

Δυστυχώς, μπαίνει έτσι στα συρτάρια της ελληνικής Δικαιοσύνης μια τόσο ακραία παραβίαση δικαιωμάτων των γυναικών, και μάλιστα αυτών που είναι στην πιο ευάλωτη θέση, παρά την κατακραυγή όλων των οργανώσεων δικαιωμάτων και φεμινιστικών οργανώσεων, αλλά και των διεθνών οργανισμών που ασχολούνται με το HIV/AIDS και τα δικαιώματα των ασθενών, το 2012 οπότε είχε πραγματοποιηθεί αυτή η απάνθρωπη επιχείρηση από το υπουργείο Υγείας.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Στο μεταξύ, την ίδια στιγμή που ο Εισαγγελέας Εφετών απορρίπτει τη μήνυση η διαδικασία για την εκδίκαση της υπόθεσης προχωρά κανονικά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπου έχουν προσφύγει με την αφιλοκερδή νομική συνδρομή της Ομάδας Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών συνολικά 11 από τις παθούσες, γεγονός που αποδεικνύει για μια ακόμα φορά το περιορισμένο της παρεχόμενης δικαστικής προστασίας στην Ελλάδα.

Δυστυχώς, τα βάσανα αυτών των γυναικών ανακυκλώνονται από μεροληπτικά δικαστήρια και ασυνείδητους δημοσιογράφους.

*Μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στις διωκόμενες οροθετικές γυναίκες

Πηγή: tomov.gr