Πηγή: «ΚΟΝΤΡΑ»

Μια παρεξήγηση ήταν, ρε παιδιά

Και μόνο η σύνθεση της σύσκεψης που έγινε στο μέγαρο Μαξίμου το βραδάκι της περασμένης Τετάρτης φτάνει για να βγάλει κανείς το συμπέρασμα ότι επρόκειτο για μια τελετή παράδοσης ενός στρατοπέδου σ’ ένα άλλο, με την παρουσία εγγυητριών δυνάμεων. Αναφερόμαστε, όπως αντιλαμβάνεστε, στην παρουσία του Καμμένου, ο οποίος κάθισε δίπλα στον Τσίπρα. Ο Καμμένος δεν έχει αρμοδιότητα ως υπουργός, ενώ η ιδιότητα του προέδρου των ΑΝΕΛ δεν έχει κανένα θεσμικό βάρος εκτός Βουλής. Στην κυβέρνηση είναι απλώς ο υπουργός Εθνικής Αμυνας, παντελώς αναρμόδιος για τη ρύθμιση θεμάτων Παιδείας και Θρησκευμάτων.

Την παρουσία του Καμμένου απαίτησαν οι δεσποτάδες και προφανώς τους το ζήτησε ο ίδιος (για ευνόητους λόγους που έχουν να κάνουν με τον αγώνα πολιτικής επιβίωσης που δίνει ο ακροδεξιός σύμμαχος του ΣΥΡΙΖΑ). Το κουρέλιασμα της θεσμικής λειτουργίας του πολιτεύματος, όμως, για την οποία τόσο κόπτονται οι συριζαίοι («είμαστε κάθε λέξη αυτού του συντάγματος» έλεγε ο Τσίπρας στην παρθενική ομιλία του ως πρωθυπουργός στην προηγούμενη Βουλή), το χρεώνεται εξ ολοκλήρου ο Τσίπρας.

Ψιλά γράμματα θα πείτε. Αυτό είπαν και οι δεσποτάδες, που για μια φορά ακόμα απέδειξαν ότι είναι άσοι στον τακτικισμό. Είδαν πόσο «χεσμένοι» είναι οι συριζαίοι, τους πλάκωσαν στα χαστούκια και τους υποχρέωσαν σε άνευ όρων παράδοση.

Πριν όμως ασχοληθούμε με την τακτική εξέλιξη αυτού του μονομερούς πολέμου των δεσποτάδων, ας εστιάσουμε την προσοχή μας στο τελικό αποτέλεσμα. Είναι ή όχι ο καθορισμός της εκπαιδευτικής πολιτικής αποκλειστική αρμοδιότητα της κυβέρνησης και του αρμόδιου υπουργείου Παιδείας; Είναι θα απαντήσει καθένας που είναι «κάθε λέξη του συντάγματος». Κι όμως, σε μια νυχτερινή σύσκεψη με ακροδεξιούς ρασοφόρους και με εγγυητή έναν ακροδεξιό πολιτικό, δόθηκε εντολή στον υπουργό Παιδείας της «πρώτη φορά Αριστερός» να αλλάξει το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και να δώσει στο μάθημα των Θρησκευτικών το χαρακτήρα που υπαγόρευσαν οι δεσποτάδες! Δεν έχει σημασία αν ήταν καλό ή κακό το περιεχόμενο του μαθήματος όπως είχε σχεδιαστεί (σίγουρα καλύτερο από την ωμή κατήχηση θα ήταν). Σημασία έχει ότι οι δεσποτάδες και όχι οι αρμόδιοι του υπουργείου Παιδείας καθόρισαν το περιεχόμενο-του μαθήματος. Και μη μας πει κανείς πως δεν είναι ακριβώς έτσι, πως εκείνο που συμφωνήθηκε είναι να φτιάξουν μια κοινή επιτροπή και να μελετήσουν το ζήτημα κτλ. κτλ. Ξέρουμε όλοι πολύ καλά τι συμφωνήθηκε.

Αλλωστε, τον Φίλη που προσπάθησε να κρύψει την ξεφτίλα του, λέγοντας ότι δεν άλλαξε τίποτα απ’ αυτά που είχε σχεδιάσει το υπουργείο Παιδείας και πως θα εφαρμοστεί κανονικά το νέο πρόγραμμα, τον άδειασε μεγαλοπρεπέστατα η κυβερνητική εκπρόσωπος. Οπως ανέφερε στο υπόλοιπο δεσποταριάτο (και στον Τύπο) ο Ιερώνυμος, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε νωρίς το πρωί το γραφείο Τύπου της  Ιεράς Συνόδου με την υφυπουργό παρά το πρωθυπουργό και κυβερνητική εκπρόσωπο, Ολγα Γεροβασίλη, εδόθη η διαβεβαίωση ότι για το μάθημα των Θρησκευτικών ισχύουν τα όσα ειπώθηκαν στη χθεσινή συνάντηση με τον πρωθυπουργό και γι’ αυτό κάθε άλλη ενέργεια είναι προσωπικές ερμηνείες του καθενός. Οι δεσποτάδες δεν μιλάνε με τον Φίλη, μιλάνε μόνο με τον πρωθυπουργό κι αυτός τους διαβεβαιώνει διά της εκπροσώπου του ότι ισχύουν όσα συμφώνησαν μαζί του (πάγωμα του νέου προγράμματος σπουδών, για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους) και όχι όσα λέει δεξιά κι αριστερά ο… τυχάρπαστος υπουργός Παιδείας.

Η διαφορά του Φίλη από άλλους αστούς πολιτικούς που σε ανάλογες περιπτώσεις παραιτήθηκαν για να διαφυλάξουν κάποια ψήγματα προσωπικής αξιοπρέπειας, είναι ότι αυτός δεν παραιτήθηκε, αλλά έψαλε με τη στεντόρεια φωνή του το τροπάριο των τριών ιεραρχών, για να στανιάρει. Από τα φοιτητικά του χρόνια στην πιο δεξιά πτέρυγα του ευρω-ρεβιζιονισμού, έχει μάθει πως και η προσωπική ξεφτίλα είναι ένας… απαραίτητος συμβιβασμός στο δρόμο προς το σοσιαλισμό (όπως συνηθίζει να λέει έτερος ευρωρεβιζιονιστής, ο προκάτοχος του Φίλη στον υπουργικό θώκο της Παιδείας, υπουργός Πολιτισμού σήμερα, Αρ. Μπαλτάς).

Οι δεσποτάδες είναι παλιοί στην ίντριγκα. Κοιμούνται και ξυπνούν μ’ αυτή. Και μπορούν να κάνουν στοιχειώδεις πολιτικές σκέψεις. Ξέρουν για παράδειγμα ότι ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ του πρώτου εξάμηνου του 2015, που παρίστανε τον σκληρό και άτεγκτο διαπραγματευτή με τους ιμπεριαλιστές δανειστές. Τότε, με μεγάλο κομμάτι του λαού να τον εμπιστεύεται, ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να κάνει κάποιους ελασσόνες αστικούς εκσυγχρονισμούς, όπως η αλλαγή της θρησκευτικής κατήχησης σε θρησκειολογία. Δεν το επιχείρησε, απολύτως συνειδητά, όχι γιατί δεν προλάβαινε, αλλά γιατί δεν είχε καμιά τέτοια αγωνία, μολονότι στους υπουργικούς θώκους κάθονταν ο θεωρητικός του ευρωρεβιζιονισμού Μπαλτάς και ο «ακτιβιστής» Κουράκης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ άλλαξε αυτό το θέμα τώρα, σε μια προσπάθεια ν’ αλλάξει την πολιτική ατζέντα, να δείξει ότι κάτι κάνει. Τώρα όμως δεν έχει κοινωνικά στηρίγματα. Κι επειδή δεν επρόκειτο για μια απόπειρα ρήξης με τη μεσαιωνική παράδοση στην Παιδεία, αλλά απλά για μια τακτικιστική κίνηση, οι δεσποτάδες κατάλαβαν ότι τους «έχουν».

Πιστός στον κανόνα ότι η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση, ο Ιερώνυμος μάζεψε τον εσμό των ρασοφόρων και εξαπέλυσε σε πανελλήνια μετάδοση έναν αντικομμουνιστικό οχετό, δείχνοντας ποιος πραγματικά είναι. Είχε ήδη φροντίσει να κλείσει μια καλή συμμαχία με τον Καμμένο, που βρήκε την ευκαιρία να προβληθεί σαν ο εντός κυβέρνησης εγγυητής του «πατρίς-θρησκεία-οικογένειαα». Χρησιμοποιώντας στον αντικομμουνιστικό οχετό του αποσπάσματα από κείμενο του Πειραιώς (είναι αυτός που πήγε στην αστυνομία μαζί με χρυσαυγίτες για να κάνει μήνυση ενάντια σε μια θεατρική παράσταση), ο πονηρός πάπαρδος «πήρε τα σκώτια» των ακροδεξιών του δεσποταριάτου. «Ολοι τον χειροκρότησαν» ήταν η είδηση που έβγαλε προς τον Τύπο ο πολυπράγμων εκπρόσωπος του δεσποταριάτου, εμφανιζόμενος ως «εκκλησιαστικές πηγές».

Μετά, ο Ιερώνυμος απαίτησε από τον Τσίπρα συνάντηση παρουσία του Καμμένου, στην οποία πήγε έχοντας στο πλευρό του τρεις από τους πιο «ακραίους» δεσποτάδες. Ολοι μαζί έφτιαχναν μια ομάδα ικανή να παίξει το παιχνίδι του καλού και του κακού μπάτσου, συνεπικουρούμενη φυσικά από τον Καμμένο. Αμφιβάλλουμε αν στον Φίλη επιτράπηκε καν να μιλήσει! «Ηρθησαν όλες οι παρεξηγήσεις» είπε βγαίνοντας από το Μαξίμου ο Ιερώνυμος μ’ ένα σαρδόνιο χαμόγελο ανάμεσα στα μουστάκια και τα γένια του. Σε λίγες λέξεις τα είπε όλα.

Οι συριζαίοι απέδειξαν ότι δεν είναι ικανοί ούτε ελάσσονες αστικούς εκσυγχρονισμούς να προωθήσουν. Καθώς νοιάζονται μόνο για την πολιτική τους επιβίωση, είναι διατεθειμένοι να δώσουν «γην και ύδωρ» σε όποιο αντιδραστικό κέντρο μπορεί να τους κάνει ζημιά. Είναι απομονωμένοι από το λαό.