Της Τ. Γ.
Η Εποχή των Τεράτων, επελαύνει … Χυδαία, ξετσίπωτη, αποκρουστική, με την αλαζονεία του νικητή… Το νοιώθεις σε κάθε συμπόρευση με τον αδικημένο, το βλέπεις σε κάθε τραγωδία όπου απ’ τις δολοφονικές πολιτικές χάνονται πρόσφυγες και μετανάστες, “της γης κολασμένοι”…
Και χτες, μόλις το έγκλημα της Πύλου μαθεύτηκε, φούντωσε πάλι η μαυροψυχιά των σκατανθρώπων, κι η χαιρέκακη σαπίλα τους βρώμισε της οθόνες…
Τα πνιγμένα αγγελούδια τους γέμισαν αγαλλίαση, τα πτώματα των “φτωχοδιάβολων” τους πρόσφεραν ηδονή… Και κάθε φορά σε ξεπερνά το μέγεθος της μαυρίλας τους, σε εκπλήττει το πλήθος αυτών που κολυμπούν στη σήψη…
Τρέμεις από οργή, αηδία, αγανάκτηση… Μα ανήκουμε σ΄ αυτούς που “δεν παραδέχονται την ήττα”… Και ξέρουμε πως απέναντι σε χιλιάδες μαυρόψυχους , υπάρχει ένας Ιάσονας Αποστολόπουλος που αρκεί για να σώσει την τιμή των Ανθρώπων…Ι
Με τους “Ιάσονες” λοιπόν και σήμερα, σε κάθε δρόμο, κάθε πλατεία, να βροντοφωνάξουμε πως εμείς ποτέ δεν θα συνηθίσουμε τον θάνατο, ποτέ δεν θα συνηθίσουμε το Τέρας.
Να “κηδέψουμε” τους νεκρούς της Ανθρωπότητας, τους νεκρούς μας, τιμώντας τα λόγια του ποιητή Τζων Ντον. “Κάθε άνθρωπος, είναι κομμάτι της Ηπείρου, μέρος της στεριάς. Αν ένα σβολαράκι γης παρασυρθεί απ΄ τη θάλασσα, ο κόσμος μικραίνει… Του κάθε ανθρώπου ο θάνατος εμένα λιγοστεύει γιατί εγώ είμαι δεμένος με την Ανθρωπότητα. Γι΄ αυτό ποτέ μην στείλεις να σου πουν για ποιόν χτυπά η καμπάνα. Για σένα χτυπά.”
ΟΧΙ ΣΤΗ ΘΑΝΑΤΟΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΣΥΝΟΡΩΝ. ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ.
0 Comments