Από τον συντροφικό ιστότοπο Από την Σπίθα στην Φλόγα

Φλέγεται ξανά η Γαλλία.

Από τα πολυεθνικά προάστια του Παρισιού όπου στοιβάζονται οι προλετάριοι κι οι φτωχοδιάολοι, μέχρι μικρότερες πόλεις σε όλη την επικράτεια η φλόγα της εξέγερσης ξανακάνει λίγους μήνες μετά τις κινητοποιήσεις της εργατικής τάξης ενάντια στα αντιλαϊκά νομοσχέδια του Μακρόν.

Αυτή τη φορά η σπίθα που άναψε την λαϊκή ταξική οργή ήταν η δολοφονία εν ψυχρώ ενός 17 χρόνου, από μπάτσο φονιά.

Αμέσως μετά με πρώτη την Ναντέρ, στους δρόμους της οποίας το όπλο του μπάτσου στοίχισε την ζωή του νέου, ξέσπασε ένα ατελείωτο συγκρουσιακό κύμα κάνοντας την καταστολή να λυγίζει και να κηρύττει απαγόρευση κυκλοφορίας για τέσσερις μέρες και νύχτες. Μάταια. Οι κραυγές των προαστίων καθώς και τα σωματεία συλλογικότητες της εργατικής τάξης σήκωσαν οδοφράγματα και κήρυξαν απεργία πανεθνική ενάντια στην πολιτική που σκοτώνει, φτωχοποιεί, θέλει σύσσωμο τον γαλλικό λαό κρέας για τα κανόνια των κατοίκων πολεμικών μηχανών.

Η όξυνση των κοινωνικών ταξικών αντιθέσεων, το δέσιμο χειροπόδαρα οικονομικά και στρατιωτικά στο άρμα του Αμερικανικού Ιμπεριαλισμού, αλλά και η εμπειρία μιας εικοσαετίας που εγκαινιάστηκε το 2005,των λαϊκών προλεταριακών μαζών μπολιάζει και τροφοδοτεί διαρκώς το καζάνι του λαού με περισσότερη καύσιμη ύλη. Κάνει τις εκρήξεις ολοένα και δυναμικότερες.

Στην εποχή του Γ’ παγκόσμιου πολέμου με τους λαούς να κρέμονται σαν σφαχτάρια, οι εξεγέρσεις αυτές είναι ο δρόμος που μέσα από αυτές θα ολοκληρωθεί δημιουργώντας τον Κομμουνιστικό παράγοντα που θα ξεσκεπάσει το σκότος που έχει απλωθεί πάνω από ολάκερο τον κόσμο. Σηκώνουμε την διεθνιστική γροθιά μας στον μαχητικό Λαό κι εργατιά της Γαλλίας. Να εντείνουμε την ταξική πάλη και τον επαναστατικό Αντιιμπεριαλιστικό Αγώνα στον τόπο μας για να σπάσει η άτιμη αλυσίδα.

Με εμπιστοσύνη στις αστείρευτες δυνάμεις των λαών κλείνουμε με τα λόγια της Κομμουνάριας Λουίζ Μισέλ:

“Εμπρός, ανθίστε μέσα στο ζόφο της αιχμαλωσίας,

και πέστε σ΄ όλους ότι αληθινά τους αγαπάμε.

Πέστε τους ότι, μέσα από το φεύγα του καιρού,

όλα ανήκουνε στο μέλλον.

Και πως ο βλοσυρός δυνάστης

έχει πιο σίγουρη θανή, παρά ο σκλαβωμένος.”