Του Κώστα Βαξεβάνη – Documento

Όσα παρακολουθούμε να συμβαίνουν με τον Νίκο Ρωμανό, αποτελούν μια μεγάλη ταλαιπωρία για την κυβέρνηση και τον Υπουργό Μιχάλη Χρυσοχοΐδη. Αυτή η ταλαιπωρία δεν χρειάζεται. Δημιουργεί την εντύπωση πως η κυβέρνηση αμφιταλαντεύεται και δεν μπορεί να εφαρμόσει με αποφασιστικότητα τις αποφάσεις της. Τα πράγματα είναι πολύ απλά. Μπορεί ο κύριος Γιώργος Φλωρίδης ως υπουργός Δικαιοσύνης να υπογράψει μια υπουργική απόφαση (τόσες και τόσες έχει υπογράψει), ώστε να γίνει δημόσια εκτέλεση του αναρχικού στο Σύνταγμα. Τι χρειάζονται οι ανακρίσεις, οι δίκες και η δημόσια περιφορά του; Το καθεστώς της Σουηδικής Αραβίας με το οποίο οι διπλωματικές σχέσεις της Ελλάδας και των συμμάχων της είναι άριστες, μπορεί να δώσει το know how στην κυβέρνηση Μητσοτάκη, για μια θεαματική θανατική εκτέλεση.

Να στηθεί μια γκιλοτίνα, ή το δυνατόν από τις παραδοσιακές χωρίς ηλεκτρονικές παρεμβάσεις, η οποία θα συνοδεύεται με όλο το τελετουργικό. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, θα κάνει τη θυσία να χαλάσει την κουπ στο φρεσκολουσμένο μαλλί με τις ιδιαίτερες αποχρώσεις και θα φορέσει την κουκούλα του δήμιου. Στην πρώτη σειρά των καθισμάτων της τελετής, εκεί που στην αυτοκρατορική πολυθρόνα θα αναγράφεται «φιλελεύθερος πρωθυπουργός», θα κάτσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, συνοδευόμενος από όλα τα στελέχη του Μεγάρου Μαξίμου. Δίπλα του ακριβώς θα κάτσει ο Γιώργος Μυλωνάκης, ο οποίος θα του λέει στο αυτί κατά την προσφιλή του συνήθεια, όλα όσα πρέπει να ξέρει (για την εκτέλεση φυσικά). Οι Αρχές της χώρες θα είναι παρούσες επίσης, ενώ τον θεσμό της Δικαιοσύνης θα εκπροσωπεί η Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, έντονα καταβεβλημένη γιατί ο μελλοθάνατος αναρχικός, δεν δέχθηκε να προσφύγει στην Εκκλησία για παρηγοριά, αλλά επέμενε ότι είναι αθώος και απαιτούσε να αποδοθεί δικαιοσύνη. 

Όταν όλοι είναι έτοιμοι για το θέαμα, ο πρωθυπουργός θα γνέψει με ένα γούρλωμα των ματιών του και ο Γιώργος Μυλωνάκης, θα δώσει το σύνθημα δείχνοντας με τον αντίχειρα προς τα κάτω. Ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης τότε, θα γελάσει αυτάρεσκα κάτω από την κουκούλα και με όση ορμή διαθέτει από τα τόσα χρόνια αναμέτρησης με την τρομοκρατία, θα κάνει την κίνηση που πρέπει.

Το μόνο καλό με όλη την ιστορία που μοιάζει φανταστική, είναι ότι στην Ελλάδα η θανατική καταδίκη έχει καταργηθεί, άρα ο Ρωμανός δεν μπορεί να εκτελεστεί δημόσια όπως ίσως θα ήθελαν. Μπορεί όμως να σαπίσει στην φυλακή. Στο μέλλον όμως, όλα μπορεί να ρυθμιστούν και να εξολοθρεύονται αυτοί για τους οποίους η κυβέρνηση αποφασίζει ότι έχουν κάποια επικινδυνότητα. Αναρχικοί, πρώην πρωθυπουργοί που λένε όσα δεν πρέπει, δημοσιογράφοι που γράφουν όσα απαγορεύεται ακόμη και συνταξιούχοι που κατά τον Αντρέα Λοβέρδο δεν λένε να πεθάνουν.

Για να μιλήσουμε σοβαρά. Ο Νίκος Ρωμανός προφυλακίστηκε αφού συνδέθηκε με την έκρηξη στους Αμπελόκηπους και για να χωνέψουν όλοι ότι είναι δικαιολογημένο, δεν παραθέτουν στοιχεία, αλλά το παρελθόν του Ρωμανού, το οποίο οι ίδιοι έχουν κατασκευάσει. 

Ο Ρωμανός επιμένει ότι είναι αθώος και για μια ακόμη φορά διώκεται για όσα πιστεύει, αλλά μπορεί να είναι και ένοχος. Να καταδικαστεί αν είναι; Να καταδικαστεί. Αλλά η καταδίκη του δεν θα προκύψει από το τι λένε τα κανάλια, ή οι θεωρίες και οι υποψίες. Οι καταδίκες γίνονται με στοιχεία και η αμφιβολία στο δικανικό μας σύστημα, είναι υπέρ του κατηγορούμενου. Δηλαδή δεν αρκεί η Αστυνομία να κάνει λογικές συνδέσεις για να τον καταδείξει ως ένοχο, αλλά πρέπει να έχει όλες τις αποδείξεις. 

Αν τις είχε θα το ξέραμε όλοι γιατί θα τις διαφήμιζε. Με ποιον συναντήθηκε ο Ρωμανός, με ποιον μίλησε στο τηλέφωνο, τι βρέθηκε στην κατοχή του και ποια είναι η ακολουθία των εγκληματολογικών στοιχείων. Στις σύγχρονες αστυνομίες, απαιτούνται εγκληματολογικά στοιχεία, ούτε υποψίες, ούτε υπονοούμενα, ούτε το ένστικτο του χωροφύλακα. Τι έχει;

Αν πιστέψουμε την Αστυνομία λοιπόν, στην πολυκατοικία που ανατινάχθηκε στους Αμπελόκηπους, βρέθηκε μια πλαστική σακούλα με το αποτύπωμα του Νίκου Ρωμανού. Αυτό τον συνδέει λοιπόν με την τρομοκρατική δράση. Σκεφθείτε λίγο την εικόνα. Ένα διαμέρισμα έχει γίνει γης μαδιάμ, όλα έχουν μετατραπεί σε σωρό με μπάζα, αλλά η αστυνομία βρήκε αποτύπωμα. Και το αποτύπωμα είναι απόδειξη που συνδέει με ένα έγκλημα.

Αν προσπεράσουμε τη γνωστή τακτική της Αστυνομίας να στήνει υποθέσεις και ας παραδεχθούμε ότι υπήρξε σακούλα ανάμεσα στα συντρίμμια, τότε γιατί αυτό αποδεικνύει τη σχέση του Ρωμανού; Στη ζωή μας πιάνουμε χιλιάδες σακούλες και αντικείμενα που δεν ξέρουμε πού καταλήγουν. Προχθές για παράδειγμα, έδωσα τα παιχνίδια της κόρης μου σε έναν σύλλογο που μαζεύει ρούχα και παιχνίδια για παιδιά που δεν έχουν. Αν αυτή η σακούλα που έπιασα και στη συνέχεια έδωσα σε κάποιον, βρεθεί σε ένα διαμέρισμα με κλοπιμαία, αποδεικνύει ότι είμαι ένας από τους ληστές;

Υπάρχουν χιλιάδες παραδείγματα, αλλά υπάρχει και η πρακτική της Αστυνομίας. Στα 35 και πλέον χρόνια που ασκώ το επάγγελμα, έχω καλύψει υποθέσεις «τρομοκρατίας», στις οποίες η Αστυνομία έχει οδηγήσει σε δίκες ανθρώπους γιατί βρέθηκαν αποτυπώματά τους σε ένα κινητό στοιχείο, όπως βιβλίο. Οι κατηγορίες αυτές κατέπεσαν και έτσι η Αστυνομία προχώρησε και παραπέρα. Για να στοιχειοθετήσει σχέση με τρομοκρατία, έπαιρνε πόρτες από διαμερίσματα συνήθων υπόπτων με τα αποτυπώματά τους (μη κινητά στοιχεία) και τις φόραγε σε διαμερίσματα που ήταν γιάφκες. Ακόμη και εκεί οι κατηγορίες κατέπεσαν.

Επί σαράντα χρόνια, η Αστυνομία δεν καταδίκασε κανέναν για τρομοκρατία από τους δεκάδες που είχε συλλάβει και διαπομπεύσει, έως την στιγμή της εξάρθρωσης της «17 Νοέμβρη». Πράγμα που έγινε με την  συμβολή ξένων μυστικών υπηρεσιών και μετά την έκρηξη της βόμβας στα χέρια του Σάββα Ξηρού. 

Η ΕΛΑΣ έχει στο ενεργητικό της δεκάδες υποθέσεις στις οποίες διαβεβαίωνε για τους ενόχους αλλά αποδείχθηκε ψεύτρα ή ανίκανη να οδηγήσει σε καταδίκη. Το πιο πρόσφατο παράδειγμα αφορούσε τη δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ. Ο Τάκης Θεοδωρικάκος είχε προαναγγείλει ως Υπουργός την εξιχνίαση της δολοφονίας Καραϊβάζ, συνελήφθησαν μάλιστα και προφυλακίστηκαν δύο άτομα, αλλά αθωώθηκαν αφήνοντας την αίσθηση για ένα στήσιμο με πολιτικής εντολή.

Η προφυλάκιση του Νίκου Ρωμανού είναι πολιτική. Αφ’ ενός τιμωρείται για όσα πιστεύει, αφετέρου τιμωρείται για να μπορέσει η κυβέρνηση να αναδιατυπώσει το δόγμα της ασφάλειας που τελικώς δεν παρέχει.

Το κράτος Δικαίου έχει κουρελιαστεί στην Ελλάδα. Η Ελλάδα είναι στον πάτο των κατατάξεων που αφορούν τη Δημοκρατία. Ακόμη και ο Νετανιάχου είναι πρόσκοπος μπροστά στον Μητσοτάκη. Χθες ανακοίνωσε το κόψιμο της κρατικής διαφήμισης στην εφημερίδα Haaretz που του ασκεί κριτική για όσα κάνει στην Γάζα. Ο Μητσοτάκης αυτά τα έχει κάνει από το 2019 με το Documento, είναι μπροστά πέντε χρόνια.

Οπότε γιατί να μην ταλαιπωρούμαστε. Να προχωρήσουμε σε εκτέλεση του Νίκου Ρωμανού. Και να παίρνουν σειρά και οι επόμενοι. Ίσως αυτοί που έκαψαν την Τράπεζα Marfin, για τους οποίους ο Χρυσοχοϊδης είχε προαναγγείλει τρομερά στοιχεία πριν από χρόνια. Δεν χρειάζονται στοιχεία. Να προχωρήσουμε στα περαιτέρω. Πάρτε το τσεκούρι κύριε Χρυσοχοϊδη, βάλτε και την κουκούλα προσεκτικά μην χαλάσουμε το χτένισμα και ξεκινήστε δουλειά. Ε ωπ…