Σαν σήμερα το 1968 πεθαίνει ένας αστός πολιτικός που για τους ομοϊδεάτες διαδόχους του, ήταν ο «γέρος της Δημοκρατίας», ενώ για τον λαό μας ήταν ένας “παπατζής”, υπάκουο όργανο της ντόπιας αστικής τάξης και των ξένων κηδεμόνων της, κάτι που μεταφράστηκε στα συνθήματα «Παπανδρέου παπατζή μας πρόδωσες κι εσύ» και το «Παπανδρέου παπατζή χίτης ήσουνα και συ».

Ηταν το ίδιο πρόσωπο, ο Γεώργιος Παπανδρέου, το οποίο την ομιλία του της 18η του Οκτώβρη του 44, δήλωνε «πιστεύουμε εις την λαοκρατία», ενώ στην πράξη εφάρμοζε την Αγγλοκρατία.
Και αυτό τόσο με τον εγκλεισμό χιλιάδων αγωνιστών στα σύρματα της Μέσης Ανατολής, που αποτέλεσε προάγγελο των Δεκεμβριανών, όσο και με την μετέπειτα υποταγή του στις προσταγές του Εγγλέζικου ιμπεριαλισμού. 

Οσο για τον ρόλο του στα Δεκεμβριανά για τα οποία έκανε λόγο ότι “ο Δεκέμβριος ημπορεί να θεωρηθή «δώρον τον υψίστου»”, μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Το δε 1947 εκτιμούσε ότι  «Η Διατήρησις των παρακρατικών Οργανώσεων της Δεξιάς αποτελεί Εθνικήν Ανάγκην».

Ο «ψηλός ολέθριος άνθρωπος», «προτέκτορας», «πρωθυπουργός του Σκόμπι και των άγγλων ιμπεριαλιστών», όπως χαρακτηρίζει τον Γεώργιο Παπανδρέου, στο βιβλίο του “Ο Μεγάλος Δεκέμβρης” ο Μενέλαος Λουντέμης, ήταν ο εμπνευστής της θεωρίας “των δυο άκρων“, μια θεωρία που την επανέφερε ο Καραμανλής ο πρεσβύτερος τότε που μιλούσε για «αριστεροχουντισμό» και την συνεχίζουν μέχρι σήμερα οι πολιτικοί απόγονοι τους.