Του Γιώργη Γιαννακέλλη

Σε μια χώρα όπου η “συντεταγμένη πολιτεία” και ο “νόμος” παρουσιάζονται ως απαραβίαστα ιερά τοτέμ του αστικού κράτους, τα γεγονότα των τελευταίων ημερών έρχονται να αποδείξουν για άλλη μια φορά την αλήθεια που διδάσκει η ταξική πάλη: Νόμος είναι το δίκαιο του αγωνιζόμενου λαού.

Οι αγρότες, με την αποφασιστικότητα και την οργανωμένη τους δράση, κατάφεραν να ανοίξουν τις μπάρες των διοδίων σε Θεσσαλονίκη, Λάρισα, Ιωάννινα, Καρδίτσα και άλλες περιοχές, επιτρέποντας στους εκδρομείς των Χριστουγέννων να περάσουν χωρίς εμπόδια. Και αυτό, παρά τις βαρύγδουπες διακηρύξεις των αρμοδίων για “αυστηρή τήρηση του νόμου”. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωνε κατηγορηματικά για «συντεταγμένη πολιτεία», «κανόνες» και «συμβάσεις», ξεκαθαρίζοντας ουσιαστικά ότι το κράτος υπάρχει για να προστατεύει τα κέρδη των εργολάβων και όχι τις ανάγκες της κοινωνίας.

Ποιος θα το περίμενε; Η κυβέρνηση, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα συστημικά ΜΜΕ κάνουν γαργάρα με ταβανόπροκες αυτό το γεγονός. Αντί να αναλύσουν πώς η μαζική κινητοποίηση των αγροτών υπερνικά τις “κόκκινες γραμμές” του κράτους, εστιάζουν σε δικογραφίες και ποινικές διώξεις κατά των διαδηλωτών.

Είναι η κλασική τακτική: Πετάνε την μπάλα στην εξέδρα, μετατρέποντας τον αγώνα σε “παρανομία” και τους αγωνιστές σε “εγκληματίες”. Αλλά πώς αλλιώς; Όταν όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα –από δεξιά μέχρι “αριστερά”– έχουν ως ευαγγέλιο την αστική νομιμότητα, δεν μπορούν να παραδεχτούν ότι η πραγματική δύναμη βρίσκεται στους δρόμους, στα μπλόκα και στις συλλογικές αποφάσεις του λαού.

Οι αγρότες δεν είναι μόνοι σε αυτό. Ο αγώνας τους εντάσσεται σε μια ευρύτερη ταξική σύγκρουση, όπου οι εργαζόμενοι, οι φοιτητές και όλοι οι καταπιεσμένοι αντιμετωπίζουν το ίδιο σύστημα: Ένα σύστημα που θυσιάζει τα δικαιώματα του λαού στο βωμό των κερδών των μεγάλων συμφερόντων.

Οι μπάρες των διοδίων που άνοιξαν δεν είναι απλώς μια “παραχώρηση” – είναι νίκη της μαζικής πίεσης. Είναι απόδειξη ότι όταν ο λαός οργανώνεται και παλεύει, το κράτος υποχωρεί, ακόμα κι αν προσπαθεί να το κρύψει πίσω από δηλώσεις κυβερνητικών εκπροσώπων και “ανεξάρτητων” αναλυτών των ΜΜΕ.

Και εδώ έρχεται η υποκρισία στο φως: Ενώ οι αγρότες αγωνίζονται για επιβίωση ενάντια στις πολιτικές που τους εξοντώνουν –από τις αυξήσεις στα αγροτικά εφόδια μέχρι την καταστροφή από την κλιματική αλλαγή και τις εισαγωγές φθηνών προϊόντων– το σύστημα τους βαφτίζει “παραβάτες”.

Τα ΜΜΕ, πιστά στο ρόλο τους ως φερέφωνα της άρχουσας τάξης, εστιάζουν στις “ζημιές” και τις “ενοχλήσεις”, αγνοώντας το δίκαιο του αγώνα. Αλλά η ιστορία διδάσκει: Οι μεγάλες αλλαγές δεν έρχονται από τα κοινοβούλια και τις “νόμιμες” διαδικασίες, αλλά από την άμεση δράση του λαού.