Η χθεσινή μας ανάρτηση, με τίτλο «Οι εφοπλιστές ζητούν πολεμική συνοδεία για τα κέρδη τους – και το βαφτίζουν “προστασία των πληρωμάτων”», φαίνεται πως δεν έπεσε στο κενό. Αντιθέτως, η σημερινή παρέμβαση της έντυπης ναυαρχίδας του αστικού Τύπου έρχεται να επιβεβαιώσει, με τον δικό της τρόπο, ακριβώς αυτό που καταγγείλαμε.

Μέσα από τη στήλη «Βηματοδότης», προβάλλεται ως «σημαντική παρέμβαση» το άρθρο του Βαγγέλη Μαρινάκη στη βρετανική Daily Telegraph, όπου ο ισχυρός εφοπλιστής αναφέρεται στο ενδεχόμενο κλεισίματος των Στενών του Ορμούζ. Μια εξέλιξη που πράγματι θα είχε τεράστιες επιπτώσεις στο παγκόσμιο εμπόριο ενέργειας — και φυσικά στα κέρδη των ναυτιλιακών ομίλων.

Όμως, πίσω από τη ρητορική περί «ασφάλειας» και «σταθερότητας», κρύβεται μια γνώριμη επιδίωξη: η διασφάλιση της απρόσκοπτης ροής των κερδών. Όταν οι εφοπλιστές μιλούν για «προστασία των πληρωμάτων», αυτό που στην πραγματικότητα ζητούν είναι στρατιωτική θωράκιση των θαλάσσιων δρόμων, δηλαδή άμεση εμπλοκή πολεμικών δυνάμεων προς όφελος της εμπορικής τους δραστηριότητας.

Δεν είναι τυχαίο ότι η παρέμβαση αυτή έρχεται σε μια περίοδο έντασης στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής, όπου οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί οξύνονται. Τα Στενά του Ορμούζ αποτελούν κομβικό σημείο για τη διακίνηση υδρογονανθράκων και οποιαδήποτε διαταραχή μεταφράζεται σε τεράστια οικονομικά διακυβεύματα.

Οι εταιρείες του ομίλου Capital, με στόλους αιχμής τόσο στη μεταφορά LNG όσο και στο αργό πετρέλαιο, βρίσκονται στην «καρδιά» αυτών των εξελίξεων. Ο σύγχρονος, «πράσινος» χαρακτήρας του στόλου τους προβάλλεται ως τεχνολογικό και περιβαλλοντικό πλεονέκτημα — όμως δεν αλλάζει την ουσία: πρόκειται για επιχειρήσεις που λειτουργούν με αποκλειστικό γνώμονα τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας.

Η στάση των μεγάλων ΜΜΕ, που σπεύδουν να παρουσιάσουν τέτοιες παρεμβάσεις ως υπεύθυνες και αναγκαίες, αποκαλύπτει τον ρόλο τους ως ιδεολογικοί μηχανισμοί στήριξης των συμφερόντων του κεφαλαίου. Δεν πρόκειται για «ενημέρωση», αλλά για αναπαραγωγή μιας αφήγησης που επιχειρεί να νομιμοποιήσει την στρατιωτικοποίηση της ναυτιλίας.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, είναι καθήκον να αποκαλύπτεται η αλήθεια: οι ζωές των ναυτεργατών χρησιμοποιούνται ως άλλοθι, ενώ στην ουσία προωθείται η εμπλοκή σε επικίνδυνες γεωπολιτικές συγκρούσεις για χάρη των κερδών.

Γιατί, τελικά, όταν το κεφάλαιο μιλά για «ασφάλεια», εννοεί τη δική του.