Πηγή: Χρύσα Κακατσάκη – Documento

Οι Ελληνες σινεφίλ απογοητεύτηκαν από τα φετινά Οσκαρ. Θα ήθελαν να βραβευτεί μια ταινία παραγωγή της gov.pictures company όπου ΟΠΕΚΕΠΕ, υποκλοπές και Τέμπη θα συνδυάζονταν με παραληρηματικό χιούμορ αλά Monty Python και θα είχε τίτλο «Το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο». Θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από εβραϊκά κεφάλαια και να κάνει πρεμιέρα στο Alitheia forum. Αλλωστε, τι πιο ρεαλιστικό θα μπορούσε να αποδώσει τα κατά συρροήν ψέματα που ειπώθηκαν στις τρεις αυτές υποθέσεις;

Σ’ αυτό τον πρωταθλητισμό του κατάφωρου ψεύδους προστέθηκε τις τελευταίες μέρες και η αλλαγή θέσης για τον πόλεμο στο Ιράν. Ενώ λοιπόν σε επανωτές συσκέψεις οι συναρμόδιοι υπουργοί ταλαντεύονταν αν τα μέτρα στήριξης και τα επιδόματα θα λέγονταν oil pass ή bakalilaros pass, ενόψει και της 25ης Μαρτίου, ο Δένδιας πρότεινε το refugee pass. Σαν άλλος μουλωχτός Μαυροκορδάτος αναφώνησε στα άρματα στ’ άρματα και καμαρωτός καμαρωτός δήλωσε πως οι πύραυλοι στη Σαουδική Αραβία προστατεύουν το επίπεδο ζωής Ελλήνων και Ευρωπαίων πολιτών. Πήρε το δαχτυλίδι διαδοχής από τις ΗΠΑ και δοκιμάζει τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα; Είναι εκβιαζόμενος, αφού σε παλιότερο ταξίδι του στη Σαουδική Αραβία βρέθηκε παγιδευμένος με το Predator;

Τους Ελληνες πολίτες δεν τους ενδιαφέρουν ούτε τα εσωκομματικά της ΝΔ ούτε οι ιστορίες κατασκοπείας. Τους απασχολεί αν αυτά τα οπλικά συστήματα που ακριβοπλήρωσαν μπορούν να εξουδετερώσουν την επικινδυνότητα της τακτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση. Προασπίζεται την εδαφική κυριαρχία χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα ελληνικά σύνορα;

Κοροϊδεύουμε τον Τραμπ που παρέκαμψε Κογκρέσο, συμβούλους, μυστικές υπηρεσίες και συνεργάτες για να κάνει του κεφαλιού του και ο Μητσοτάκης έγινε ο πιο καλός ο μαθητής. Το επικοινωνιακό αφήγημα και το παιχνίδι με τις λέξεις ότι δεν πρόκειται περί εμπλοκής αλλά περί αποτροπής ούτε οι πιο φανατικοί οπαδοί δεν το πιστεύουν. Όταν πατάς το κουμπί και ανακατεύεις πυραύλους σε ενεργό πολεμικό θέατρο, δεν είσαι παρατηρητής, αλλά μέρος του γεγονότος.

Οι επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις ότι δεν θα συμμετέχουμε σε στρατιωτικές επιχειρήσεις πνίγηκαν πολύ γρήγορα στα νερά του Περσικού Κόλπου. Ο Μητσοτάκης αποφάσισε ότι η Ελλάδα μπορεί να εκτελεί αποστολές υψηλού ρίσκου για λογαριασμό μιας γεωπολιτικής αρχιτεκτονικής που εξυπηρετεί συμμαχίες, σύμβολα, αξίες, επενδυτικές προσδοκίες και διεθνή χαϊδέματα, αλλά δεν έχει μιλήσει ποτέ με ειλικρίνεια στους πολίτες. Δεν μπορείς να πουλάς φιλελεύθερο κέντρο στο εσωτερικό και να παριστάνεις τον πρόθυμο φρουρό πετρελαϊκών εγκαταστάσεων ενός θεοκρατικού δεσποτισμού στο εξωτερικό.

Ελληνες αξιωματικοί με το εθνόσημο στο πέτο και τις κορνιθιακές περικεφαλαίες στον τρίκεφαλο υπερασπίζονται στην πράξη το σκοταδιστικό καθεστώς της Σαουδικής Αραβίας, την Aramco και τα πετροδολάρια. Δεν γίνεται να ζητάς από τους πολίτες να συγκινούνται επιλεκτικά: λίγο ανθρώπινα δικαιώματα για το πάνελ, λίγη realpolitik για τα εξοπλιστικά, λίγη σιωπή όταν έρθει η ώρα της βολής.

Θα εμφανιστεί λοιπόν στην παρέλαση με το γνωστό ύφος του τεχνοκράτη ηγεμόνα, θα μιλήσει για σύνθετες προκλήσεις. Ο ψευδο-πατριωτισμός όμως είναι το εργαλείο που χρησιμοποιείται όταν το ψέμα χάνει τη δύναμή του. Και παραφράζοντας τον Χριστιανόπουλο: «Κανένας Μακρυγιάννης να ’ξερε γιατί το τσάκισε το χέρι σου. Το τσάκισες για να επιδεικνύουν οπότελα τα κωλόπαιδα».