Το απρόβλεπτο είναι απόλυτα συνυφασμένο με τη δημοσιογραφία. Δηλαδή δεν ξέρεις τι… σου ξημερώνει. Όπως, παραδείγματος χάριν, τώρα που ετοιμάζεσαι να γράψεις για την κατάσταση στις ελληνικές φυλακές και προκύπτει ο θάνατος ενός κρατούμενου στο ψυχιατρείο των φυλακών Κο-ρυδαλλού.

Πηγή: Το Ποντίκι

Ενας 43χρονος, ο οποίος είχε καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία της μητέρας του, νωρίς το απόγευμα της Κυριακής βρέθηκε κρεμασμένος στο δωμάτιο όπου νοσηλευόταν. Αυτοκτόνησε χρησιμοποιώντας τα κορδόνια των παπουτσιών του, όπως ανέφερε η ανακοίνωση που εκδόθηκε από το υπουργείο Δικαιοσύνης.
Αίφνης έρχεται στο μυαλό η κουβέντα της περασμένης Πέμπτης με μια πρώην διευθύντρια φυλακών, κατά τη διάρκεια της συζήτησης για το τι πραγματικά συμβαίνει πίσω από τα κάγκελα.
Ξεπερνώντας το σουρεαλιστικό σκηνικό να συζητάς για ένα κολαστήριο σ’ έναν επίγειο παράδεισο πλημμυρισμένο από παιδικές φωνές, μένεις στις λέξεις της συνομιλή- τριάςσου.

«Το μεγαλύτερο ποσοστό παρουσιαζόμενων ως αυτοκτονιών στις ελληνικές φυλακές είναι εγκληματικές ενέργειες. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου ένας δεκαπεντάχρονος Τσιγγάνος βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του. Ήταν χρήστης ναρκωτικών, επομένως ο θάνατος του ήταν πανεύκολο να καταχωρηθεί – με τη σύμφωνη γνώμη και του ιατροδικαστή – ως αυτοκτονία. Κι όμως, υπήρχαν βάσιμες υποψίες πως το παιδί, που παρεμπιπτόντως είχε μπει “στο μάτι των σωφρονιστικών” επειδή παρακινούσε τους συνομηλίκους του σε εξεγέρσεις, το είχαν βιάσει και στη συνέχεια κρεμάσει»…

Άθλιες συνθήκες

Η παρομοίωση της φυλακής με «ζούγκλα» κατέληξε να θεωρείται φράση – κλισέ. Απάνθρωπες και άθλιες συνθήκες κράτησης, σίτισης, ιατροφαρμακευτικής φροντίδας και περίθαλψης, σωφρονισμός μόνο στα λόγια, καταγγελίες για βασανισμούς από σωφρονιστικούς, πρέζα, μπόχα και δυσωδία σε ένα κατ’ ευφημισμόν σωφρονιστικό σύστημα που έχει απολέσει προ πολλού την πραγματική αποστολή του καταμαρτυρώντας την αποτυχία του κράτους δικαίου να εκπληρώσει την κοινωνική επιτήρηση, τον έλεγχο και την πειθαρχική αυτορρύθμιση. Όμως, για έναν πρώην τρόφιμο των φυλακών, ο οποίος πέρασε οκτώ χρόνια της ζωής του σχεδόν σε όλες τις φυλακές της χώρας διωκόμενος κυρίως για τις ιδεολογικές του απόψεις και κάποιες «κακές παρέες», το ελληνικό σωφρονιστικό σύστημα δεν αποτελεί τίποτα περισσότερο από μια μι-κρογραφία της ελληνικής κοινωνίας.

«Η διαπλοκή και διαφθορά στις ελληνικές φυλακές αγγίζει το 70%, με την τριανδρία αυτών που ελέγχουν και κινούν τα νήματα να αποτελείται από διευθυντικά στελέχη φυλακών και δικαστικούς και σωφρονιστικούς παράγοντες» υποστήριξε στο «Ποντίκι» ο Π.Γ. (τα στοιχεία του καταγγέλλοντος είναι στη διάθεση της εφημερίδας). «Όποιος έχει χρήματα στη φυλακή, περνάει μια χαρά και του παρέχονται όλες οι ανέσεις».

Έχοντας απέναντι σου δύο ανθρώπους οι οποίοι γνωρίζουν «από πρώτο χέρι» τι επικρατεί πίσω από τα παγωμένα κάγκελα και τις κλειδαριές, στους διαδρόμους και τα κελιά των ψυχρών κτηρίων, δεν χάνεις την ευκαιρία να λύσεις όλες τις απορίες σου.

Ξέρουν τα πάντα

«Τα πάντα μέσα στη φυλακή αρχί-ζουν και τελειώνουν στους σωφρονιστικούς υπαλλήλους. Δεν υπάρχει απολύτως καμιά περίπτωση να μπει ή να βγει κάτι από τη φυλακή δίχως να το ξέρουν. Τι ψάχνεις; Ναρκωτικά, κινητό, όπλα, εκρηκτικά, αγοράκια πρόθυμα να ικανοποιήσουν τις πιο διαστροφικές ορέξεις σου; Αρκεί να έχεις χρήματα και όλα γίνονται» λέει ο Π.Γ.

Πώς βρίσκουν τα όπλα

Ύστερα από την αποτυχημένη απόπειρα απόδρασης του Παναγιώτη Βλαστού με ελικόπτερο από τις φυλακές Τρικάλων και λίγους μήνες αργότερα την «κινηματογραφική απόδραση» από τις ίδιες φυλακές 11 βαρυποινιτών, ακολούθησε μια περίοδος με διαδοχικές εφόδους των σωφρονιστικών με τη βοήθεια ανδρών της ΕΚΑΜ στα κελιά κρατουμένων, με τις έρευνες να φέρνουν στο φως μικρά οπλοστάσια.

Στην πιο… αποδοτική ημέρα των ερευνών, στις φυλακές Κορυδαλλού και Τρικάλων, οι αστυνομικοί βρήκαν 45 αυτοσχέδια μαχαίρια και σουβλιά, 88 μεταλλικά και ξύλινα αυτοσχέδια λοστάρια, 8 σμυριδόπανα λείανσης μεταλλικών αντικειμένων (τα γνωστά γυαλόχαρτα), ένα σχεδιάγραμμα των φυλακών Τρικάλων που είχε χρησιμοποιηθεί στην απόδραση των Αλβανών κακοποιών (Μάρτιος 2013), έναν κρυπτογραφημένο κώδικα επικοινωνίας (!), πλήθος κινητών, φορτιστών, hands free, κάρτες sim και ποσότητες ναρκωτικών ουσιών (τουλάχιστον 100 γραμμάρια ηρωίνης).

«Όλα όσα κατάσχονται από τους αστυνομικούς, το ίδιο βράδυ αντικαθίστανται με νέα» υπογραμμίζει ο Π.Γ.
«Μη νομίσετε πως για την κατασκευή των μαχαιριών και των λοστα-ριών οι κρατούμενοι ξηλώνουν τα κρεβάτια τους ή σπάνε τοίχους. Τα κρεβάτια των κελιών είναι από μασίφ σίδερο τόσο παχύ, ώστε κάποιος πρέπει να χρησιμοποιήσει τροχό για να τα κόψει. Υπάρχει πιο εύκολος και αθόρυβος τρόπος. Πιάνεις τον επιμελητή στα συνεργεία συντήρησης, τα εργαστήρια ή τα μαγειρεία, ο οποίος είναι σωφρονιστικός, και με το αντίστοιχο αντίτιμο – η ταρίφα κυμαίνεται από 150 έως και 300 ευρώ, ανάλογα με το μέγεθος της λάμας – παίρνεις έτοιμο και… τροχισμένο το καινούργιο μαχαίρι».

Το «πάρε – δώσε» της πρέζας

Όσον αφορά το εμπόριο της πρέζας στις φυλακές, το κάνουν από κοινού Έλληνες και Αλβανοί βαρυποινίτες, σε συνεργασία με διεφθαρμένους σωφρονιστικούς υπαλλήλους.

Η διακίνηση γίνεται με επαγγελματικό τρόπο. Τα γρανάζια που κινούν τους τροχούς αποτελούνται από τον βαρυποινίτη, για τον οποίο προορίζεται το εμπόρευμα (σ.σ.: οι ποσότητες ξεπερνούν συνήθως το μισό κιλό, καθώς δεν αξίζει να ρισκάρεις για μικρότερες ποσότητες), τον σωφρονιστικό που «λαδώνεται», τη συμμορία του έγκλειστου που κινεί τα νήματα απ’ έξω και τον φουκαρά κρατούμενο (σ.σ.: συνήθως αλλοδαπός), ο οποίος, μπροστά στον κίνδυνο να καταλήξει νεκρός αυτός ή κάποιο μέλος της οικογένειάς του, αναλαμβάνει να κάνει το «βαποράκι».

«Η ταρίφα του λαδώματος, ανάλογα με το είδος του ναρκωτικού και την ποσότητα, κυμαίνεται από μερικές εκατοντάδες έως και χιλιάδες ευρώ κάι το σύνολο του ποσού καταλήγει στον σωφρονιστικό υπάλληλο που κάνει τα στραβά μάτια. Αραιά και πού συλλαμβάνουν και κάποιον».

Ο έλεγχος των κρατουμένων

Από τις πρώτες ώρες της δολοφονίας του υπαρχιφύλακα Γιώργου Τσιρώνη από τον Ιλί Καρέλι είχαν προκύψει ερωτήματα σχετικά με το πώς ο Αλβανός κρατούμενος κατάφερε να επιτεθεί στον 46χρονο σωφρονιστικό υπάλληλο.
Ιδιαίτερα από τη στιγμή που στις φυλακές στο Μαλανδρίνο, όπως και στα περισσότερα σωφρονιστικά ιδρύματα της χώρας, το κλειδωμα στις πτέρυγες και τα κελιά γίνεται αυτόματα.

«Δεν υπάρχει καμιά απολύτως περίπτωση κρατούμενος να έρθει σε άμεση επαφή με κάποιον σωφρονιστικό υπάλληλο δίχως να υπάρχει λόγος» υποστηρίζει ο Π.Γ., εξηγώντας μας στη συνέχεια τη διαδικασία που ακολουθείται για την επιστροφή των κρατουμένων στα κελιά τους.

«Στις 12 το μεσημέρι η φυλακή κλείνει. Από τα μεγάφωνα ο σωφρονιστικός καλεί τους κρατουμένους να επιστρέψουν στα κελιά τους λέγοντας “παρακαλούνται οι κρατούμενοι να επιστρέψουν στα κελιά τους, η φυλακή κλείνει”. Στη συνέχεια, αφού προηγουμένως όλοι οι τρόφιμοι έχουν μπει στα κελιά, που κλειδώνουν αυτόματα, δύο σωφρονιστικοί περνούν από το κάθε ένα ξεχωριστά ελέγχοντας από το μάτι της πόρτας αν όλα είναι εντάξει».

Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση που κάποιος κρατούμενος δεν υπακούσει; «Οι πτέρυγες είναι κλειδωμένες και οι διάδρομοι παρακολουθούνται από κάμερες ασφαλείας. Εφόσον διαπιστωθεί πως κάποιος κρατούμενος δεν έχει μπει στο κελί, αμέσως τον ρωτούν από τα μεγάφωνα τι έχει. Εφόσον, παραδείγματος χάριν, δηλώσει ασθενής, του λένε να παραμείνει στη θέση του. Από τις δυο εισόδους της πτέρυγας εμφανίζονται 12 σωφρονιστικοί, έξι και έξι, οπλισμένοι, με τη συνοδεία σωφρονιστικών φυλάκων.

Προηγουμένως ενημερώνεται ο διευθυντής της φυλακής, ο οποίος είναι ο καθ’ ύλην αρμόδιος να δώσει την άδεια για να ανοίξει εκ νέου η πτέρυγα. Εφόσον μάλιστα πρόκειται για βαρυποινίτη, παράλληλα ενημερώνονται το Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας και αρμόδιος ει-σαγγελέας.
Από τα μεγάφωνα ζητούν από τον κρατούμενο να παραμείνει στη θέση του και να γδυθεί. Στη συνέχεια του ζητούν να σκύψει, να ανοίξει τον πρωκτό του και να απλώσει τα χέρια σε διάταση.
Τότε και μόνο τότε εισέρχονται στην πτέρυγα οι πάνοπλοι σωφρονιστικοί και τον δεσμεύουν. Επίσης, ολόγυμνος βγαίνει από το κελί του ο κρατούμενος, εφόσον δηλώσει πως δεν αισθάνεται καλά στον φύλακα που περιφρουρεί στην πτέρυγα».

Σύμφωνα με τον Π.Γ., καμιά από τις παραπάνω διαδικασίες δεν τηρήθηκε το μεσημέρι της 25ης Μαρτίου στο Μαλανδρίνο.