Η Τουρκία έχει ανοίξει δύο μεγάλα μέτωπα. Στο εσωτερικό της πολεμά ανοιχτά με το ΡΚΚ και περιφερειακά ολισθαίνει σε ψυχρό πόλεμο με τη Ρωσία, ο οποίος μπορεί κάλλιστα να κλιμακωθεί, οδηγώντας σε συμμαχία Μόσχας-Κούρδων. Αυτό αναφέρει ο αρθρογράφος Kadri Gursel*.

Ο ψυχρός πόλεμος με τη Ρωσία ξεκίνησε με την κατάρριψη του Su-24 στις 24 Νοεμβρίου. Αξίζει ωστόσο μια ιστορική αναδρομή. Στη δεκαετία του 1980 η Συρία, σύμμαχος της τότε ΕΣΣΔ, αποτελούσε την κύρια βάση υποστήριξης του ΡΚΚ σε μια προσπάθεια αποσταθεροποίησης της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ.

Μετά την κατάρρευση του σοβιετικού καθεστώτος, η Ρωσία, εξοργισμένη από τις παντουρκικές θεωρίες που κυριάρχησαν στην Τουρκία και την υποστήριξη της Άγκυρας στους Τσετσένους, επέτρεψε στο ΡΚΚ να επιχειρεί ελεύθερα στο έδαφός της, δημιουργώντας ακόμα και «πολιτιστικό και εκπαιδευτικό στρατόπεδο», στο Γιαροσλάβ, νοτιοανατολικά της Μόσχας.

Το ΡΚΚ αποτελεί μέρος της συριακής εξίσωσης και σήμερα, αν και με διαφορετικό τρόπο. Το συριακό παρακλάδι της οργάνωσης, το PYD, έχει αναδειχθεί ως κυρίαρχη δύναμη στο συριακό Κουρδιστάν, στην Συρία και απέδειξε την αξία του στον αγώνα κατά του ΙΚ. Η Άγκυρα βλέπει το PYD ως απειλή και θεωρεί πως η αυτονομία-ανεξαρτησία του δυτικού Κουρδιστάν απειλεί την εδαφική της ακεραιότητα.

Έτσι η Μόσχα δείχνει πλέον τη διάθεσή της να παίξει το κουρδικό χαρτί. Στις 16 Δεκεμβρίου ο Ρώσος αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Μεσκόφ δήλωσε πως οι τουρκικές πράξεις, αλλά και η τουρκική αδράνεια, σε ορισμένα ζητήματα, αποτελούν απειλή για τη Ρωσία. Ζήτησε επίσης να περιληφθούν και οι Κούρδοι της Συρίας στην ειρηνευτική διαδικασία για τη χώρα αυτή, αλλά και στο κοινό μέτωπο κατά των τζιχαντιστών σε Συρία και Ιράκ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το ΡΚΚ πολεμά σκληρά το ΙΚ στο Ιράκ. Άρα η δήλωση Μεσκόφ σημαίνει την παροχή πολιτικής υποστήριξης και στο ΡΚΚ. Η δε αναφορά του στις τουρκικές ενέργειες, αλλά και την τουρκική αδράνεια περιγράφει την τουρκική πολιτική στην Συρία. Αν η τουρκική υποστήριξη προς τους τζιχαντιστές είναι η ενέργεια, η μη εμπλοκή της Τουρκίας εναντίον των τζιχαντιστών είναι η αδράνεια.

Η Τουρκία αρνείται να αλλάξει πολιτική στην Συρία, αλλά την ίδια ώρα πιέζει το ΡΚΚ, κλιμακώνοντας την σύγκρουση εναντίον του στα νοτιοανατολικά της. όσο όμως περισσότερο πιέζει το ΡΚΚ, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες αυτό να στραφεί προς τη Ρωσία.

Η γραμμή του μετώπου στον πόλεμο με το ΡΚΚ βρίσκεται πια σε αστικές περιοχές με αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες καταστροφές και πλήγματα στον άμαχο πληθυσμό. Ήδη, σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων 157 άμαχοι έχουν σκοτωθεί, παράλληλα με 195 μαχητές του ΡΚΚ και 171 Τούρκους στρατιώτες και αστυνομικούς, τους τελευταίους μήνες και έως τις 10 Δεκεμβρίου.

Στις 15 Δεκεμβρίου η Άγκυρα διέταξε επίθεση του στρατού στις νοτιοανατολικές επαρχίες. Συνολικά 10.000 Τούρκοι, υποστηριζόμενοι από άρματα μάχης έχουν εξαπολύσει μεγάλης κλίμακας επίθεση στους Κούρδους στις πόλεις Τσιζρέ και Σιλοπί. Ο Ερντογάν συνεχίζει να δηλώσει πως ο πόλεμος κατά του ΡΚΚ θα συνεχιστεί για όσο χρειαστεί.

Ο πόλεμος του Ερντογάν κατά του ΡΚΚ σχετίζεται με τις φιλοδοξίες του να φέρει στην Τουρκία προεδρικό σύστημα στα μέτρα του. Ο πόλεμος του έφερε τη νίκη στις προεδρικές εκλογές της 1ης Νοεμβρίου. Έτσι το καθεστώς Ερντογάν θα συνεχίσει τον πόλεμο για όσο χρειαστεί ώστε να συσπειρώσει τον τουρκικό εθνικιστικό πυρήνα του εκλογικού σώματος πριν προχωρήσει σε δημοψήφισμα.

Ωστόσο η αυξανόμενη πίεση του Ερντογάν στο ΡΚΚ καθιστά ολοένα και πιθανότερη την αναζήτηση από το ΡΚΚ υποστήριξης από μια άλλη δύναμη. Ο τερματισμός του ψυχρού πολέμου με τη Ρωσία είναι επιτακτική ανάγκη για την εσωτερική σταθερότητα της Τουρκίας. Ωστόσο η ομαλοποίηση των σχέσεων είναι αδύνατη καθώς η Ρωσία απαιτεί συγνώμη για την κατάρριψη του Su-24 και αποζημίωση.

Αν συμφωνήσει σε αυτούς τους όρους ο Ερντογάν θα ταπεινωθεί, ειδικά καθώς υποστηρίζει ότι το ρωσικό αεροσκάφος κατερρίφθη γιατί παραβίαζε τον τουρκικό εναέριο χώρο.

Κατά συνέπεια, ο νέος ψυχρός πόλεμος Ρωσίας-Τουρκίας αυξάνει την στρατιωτική και πολιτική πίεση στην Άγκυρα για να πάψει να υποστηρίζει τους τζιχαντιστές. Απομένει να δούμε για πόσο η Άγκυρα θα αντέξει να συγκρούεται με τη Ρωσία και να πολεμά, ταυτόχρονα, το ΡΚΚ, πριν οι δύο εχθροί της Τουρκίας ενωθούν εναντίον της.

Πηγή