Γράφει ο Συνεργάτης

Το Πέμπτο κύμα επιθέσεων κατά του Ιράν δεν είναι παρά η τελευταία πράξη της βάρβαρης ιμπεριαλιστικής επίθεσης των ΗΠΑ (με την αμέριστη στήριξη του σιωνιστικού καθεστώτος) ενάντια σε μια χώρα που αρνείται να γονατίσει μπροστά στον αμερικανοσιωνιστικό άξονα. Είναι η συνέχεια της ευρύτερης πολεμικής εκστρατείας που ξεκίνησε τον Φεβρουάριο του 2026 με τις μαζικές βομβαρδιστικές επιδρομές (Operation Epic Fury / Roaring Lion), οι οποίες σκότωσαν ακόμα και τον Ανώτατο Ηγέτη Αλί Χαμενεΐ, και συνεχίζεται με διαδοχικά «κύματα» που στόχο έχουν να συντρίψουν την ιρανική αντίσταση, να ελέγξουν τα Στενά του Ορμούζ και να εξασφαλίσουν την κυριαρχία του πετρελαίου και των διαδρόμων για την αμερικανική ηγεμονία.

Τι ακριβώς συμβαίνει τώρα; Μετά από μια εύθραυστη εκεχειρία, οι ΗΠΑ – υπό τον Τραμπ – κλιμάκωσαν ξανά. Το πρόσχημα; Οι ιρανικές επιθέσεις σε εμπορικά πλοία στα Στενά του Ορμούζ, ως απάντηση στην προηγούμενη αμερικανική επιθετικότητα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για κλασική πειρατεία των ιμπεριαλιστών: όποιος ελέγχει τα Στενά ελέγχει το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου. Οι Αμερικανοί, με την CENTCOM, εξαπέλυσαν νέα κύματα αεροπορικών και πυραυλικών πληγμάτων (ένα από τα πρόσφατα μέτρησε πάνω από 90 στόχους σε μία νύχτα), χτυπώντας παράκτιες εγκαταστάσεις, ραντάρ, αποθήκες drones και πυραύλων, ναυτικές βάσεις και υποδομές γύρω από το Μπαντάρ Αμπάς, το Κισμ, το Μπουσέχρ και άλλα σημεία.

Το Ιράν απάντησε, όπως πάντα, με πυραύλους και drones εναντίον αμερικανικών βάσεων σε Κουβέιτ, Μπαχρέιν, Ιορδανία και άλλες χώρες-μαριονέτες του Κόλπου. Οι Φρουροί της Επανάστασης μίλησαν για «φάσεις αντεπίθεσης», χτυπώντας στόχους που συνδέονται με τον Πέμπτο Στόλο των ΗΠΑ. Ο Τραμπ απειλεί με «αφανισμό» και «τελικό χτύπημα», ενώ η Τεχεράνη δηλώνει ότι δεν θα υποχωρήσει. Ο απολογισμός: δεκάδες νεκροί και τραυματίες στο Ιράν, ζημιές σε υποδομές, αλλά και η απόδειξη ότι ο ιρανικός λαός και οι ένοπλες δυνάμεις του δεν λυγίζουν εύκολα.

Αυτή η «Πέμπτη» (ή όποια αρίθμηση θέλουν οι μπούρδες των δυτικών ΜΜΕ) επίθεση δεν είναι τίποτα άλλο από την αγωνία του ιμπεριαλισμού μπροστά στην Άξονα της Αντίστασης. Το Ιράν, παρά τα λάθη και τις αντιφάσεις του θεοκρατικού καθεστώτος, παραμένει εμπόδιο στον σχεδιασμό για πλήρη έλεγχο της Μέσης Ανατολής. Δεν είναι τυχαίο ότι οι επιθέσεις εντείνονται κάθε φορά που η Τεχεράνη υπερασπίζεται τα κυριαρχικά της δικαιώματα στα Στενά ή στηρίζει την Παλαιστίνη, τη Χεζμπολάχ και άλλες δυνάμεις που δεν δέχονται τον σιωνιστικό-δυτικό ζυγό.

Ο ιρανικός λαός πληρώνει βαρύ φόρο αίματος – όπως πάντα οι λαοί στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Αλλά η αντίσταση συνεχίζεται. Οι πύραυλοι που πέφτουν πάνω στις αμερικανικές βάσεις στον Κόλπο είναι η φωνή ενός λαού που λέει «όχι» στον νέο αιώνα αποικιοκρατίας. Και εμείς, από εδώ, από την Ελλάδα που γνωρίζει καλά τι σημαίνει ξένη επιρροή και ΝΑΤΟϊκή κατοχή, στεκόμαστε αλληλέγγυοι.