Τον γύρο του κόσμου κάνουν οι αποκλειστικές πληροφορίες του Spiegel που μετέδωσε η Deutsche Welle, ότι ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και ο Βέρνερ Γκάτσερ, υψηλόβαθμο στέλεχος του υπουργείου του, αρνούνταν, για χρόνια δεν έδειξαν καμιά διάθεση να συναντηθούν με πληροφοριοδότη που ήθελε να τους αποκαλύψει ύποπτες γερμανικές συναλλαγές εικονικής εταιρίας στον Παναμά.

“Ούτε ο Σόιμπλε που τώρα ανοίγει μέτωπο κατά των υπεράκτιων εταιριών, ούτε ο Γκάτσερ –ο οποίος είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Ομοσπονδιακού Τυπογραφείου– αντέδρασαν επί σειρά ετών στην προσφορά” του πληροφοριοδότη “ο οποίος τους είχε γράψει προσωπικά”, επισημαίνει το Spiegel και διευκρινίζει ότι η υπεράκτια εταιρία Billingsley Global Corporation, που χρησιμοποιούσε το Ομοσπονδιακό Τυπογραφείο και επίσης αναφέρεται στα Panama Papers, ιδρύθηκε από την παναμαϊκή δικηγορική εταιρία Mossack Fonseca.

Αυτή η αποκάλυψη που εμπλέκει τον Σόιμπλε και το Γερμανικό υπουργείο Οικονομικών στις αποκαλύψεις για την φοροδιαφυγή είναι το κερασάκι στην τούρτα. Ας δούμε αναλυτικά τι έχουν δει το φως της δημοσιότητας μέχρι τώρα παραθέτοντας ένα σχετικό κείμενο που υπογράφει ο Σπύρος Σουρμελίδης στο περιοδικό «Επίκαιρα»:

Οι Γερμανοί ξέρουν από φοροδιαφυγή

Αποκαλύπτονται (ξανά) οι «μπαγαπόντηδες» της Ευρώπης με εταιρείες και τράπεζες να κρύβουν τα λεφτά τους στον Παναμά.

Συνολικά 6 γερμανικά τραπεζικά ιδρύματα και 28 γερμανικές εταιρείες περιλαμβάνονται στις μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες που εμφανίζονται να καταχωνιάζουν τα πλούτη τους στον μακρινό Παναμά. Πρώτες και σπουδαιότερες σ’ αυτή τη λίστα, στα λεγάμενα Panama Papers, η Deutsehe Bank και η «γνωστή μας» Siemens. Υπάρχουν, βέβαια, κι άλλες ηχηρές «παρουσίες», η Commerzbank AG, η Dresdner Bank AG αλλά και η BayernLB, ενώ η εφημερίδα Suddeutsche Zeitung υποστηρίζει ότι τουλάχιστον 28 γερμανικές τράπεζες κατέφυγαν τα τελευταία χρόνια στις υπηρεσίες της εταιρείας παροχής νομικών υπηρεσιών που εδρεύει στον Παναμά Mossack Fonseca για να δημιουργήσουν ή να διαχειριστούν περισσότερες από 1.200 εταιρείες-βιτρίνες για λογαριασμό πελατών τους…

Έχουν περάσει τέσσερα πέντε χρόνια από τις διαπιστώσεις της κυρίας Μέρκελ για τους κακούς (Έλληνες) και τους καλούς (Γερμανούς) μαθητές της οικονομίας και της λιτότητας. Τότε που εξηγούσε ότι η χώρα της έκανε όσα πρέπει, ενώ οι μπαγαπόντηδες στην Ελλάδα έκλεβαν την εφορία. Σήμερα αποδεικνύεται ότι όλα αυτά δεν ήταν παρά λόγια για να πληρώσουν οι πολλοί και οι ασθενέστεροι τη «λυπητερή». Είναι καταφανές ότι οι πρακτικές των μαύρων ταμείων δεν έχουν εγκαταλειφθεί και πως οι πρώτοι που θησαυρίζουν σε βάρος της υπόλοιπης Ευρώπης είναι οι Γερμανοί.

Κανείς δεν αρνήθηκε ότι στην Ελλάδα υπάρχει φοροαποφυγή και φοροδιαφυγή. Οι αποκαλύψεις όμως από τον Παναμά έδειξαν ότι το «σπορ» της φοροκλοπής και του παράνομου πλουτισμού είναι διεθνές γιατί πολύ απλά… υπάρχει τρόπος. Και οι Γερμανοί είναι εξπέρ του είδους. Πολύ περισσότερα χρόνια πριν οι αποκαλύψεις για τα μαύρα ταμεία της Siemens αποδεικνύουν του λόγου το αληθές, αλλά οι καλοί μαθητές της Ευρώπης δεν έχουν εγκαταλείψει αυτές τις πρακτικές.

Μετά, λοιπόν, το σκάνδαλο της Volkswagen αλλά και αυτό της Deutsche Bank, ήρθαν οι αποκαλύψεις από τον Παναμά που αφορούν σε όλες σχεδόν τις γερμανικές τράπεζες. Το 2015 η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα κατηγορήθηκε για ξέπλυμα 6 δις δολαρίων με τη μέθοδο «mirror trades», που επιτρέπει τις κινήσεις κεφαλαίων μεταξύ χωρών χωρίς να περνούν από τις κανονικές διαδικασίες των διασυνοριακών μεταφορών χρημάτων. Κι αυτό έγινε για πελάτες από τη Ρωσία. Επίσης, έγινε γνωστό ότι η Deutsche Bank είχε αποκρύψει στην αρχή της κρίσης ζημίες 12 δις, ώστε να μην ζητήσει κρατική ενίσχυση. Τα συνεχή σκάνδαλα είχαν οδηγήσει στην παραίτηση των διευθυνόντων συμβούλων της μόλις τον περασμένο Απρίλιο.

Δεν έτυχε, πέτυχε

Σήμερα μαθαίνουμε ότι μόνο η Deutsche Bank, η μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα, είχε χρησιμοποιήσει ως το 2007 πάνω από 400 εξωχώριες (offshore) επιχειρήσεις. Έτσι, «πολλές χιλιάδες Γερμανοί χρησιμοποίησαν τις εταιρείες-βιτρίνες της Mossack Fonseca» για να κρύψουν τις οικονομίες τους. Σε ό,τι αφορά δε στη Siemens, σύμφωνα με τη SUddeutsche Zeitung, ποσά ύψους 3 εκατ. ευρώ που είχαν τοποθετηθεί από στελέχη της σε μαύρα ταμεία στη Νότια Αμερική δεν επεστράφησαν στην εταιρεία, αλλά μεταφέρθηκαν σε ιδιωτικούς τραπεζικούς λογαριασμούς στην Ελβετία και τις Μπαχάμες.

Επίσης, περιφερειακές γερμανικές τράπεζες και τραπεζικά ιδρύματα διαφόρων κρατιδίων χρησιμοποίησαν τις υπηρεσίες της δικηγορικής εταιρείας του Παναμά.

Το Βερολίνο, πάλι, ευελπιστεί ότι οι αποκαλύψεις των «εγγράφων του Παναμά» θα δώσουν έναυσμα για την κλιμάκωση του αγώνα εναντίον του ξεπλύματος χρήματος και της φορολογικής απάτης.

«Ελπίζουμε ότι η σημερινή συζήτηση θα συμβάλει στο να αυξηθεί η πίεση», δήλωσε κατά τη διάρκεια της τακτικής ενημέρωσης των δημοσιογράφων στο Βερολίνο ο Μάρτιν Γέγκερ, εκπρόσωπος του υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Τι λένε όλα αυτά; Ότι υπήρχε οργανωμένη πρακτική για φοροαποφυγή και φοροκλοπή, όπως και κάλυψη όσων έχουν χρήμα ώστε να πληρώνουν μόνο τα κορόιδα. Όταν ξέσπασε η κρίση, οι γερμανικές τράπεζες, όπως και η πολιτική ηγεσία της χώρας, γνώριζαν ακριβώς τι γινόταν. Τα μαύρα ταμεία ήταν γνωστά, άρα τα παχιά λόγια περί «τιμίων» και «ανέντιμων» ήταν ανήθικα και δυο φορές ανέντιμα.

Υπάρχει όμως και μια ακόμα διάσταση: το συνεχές σφυροκόπημα των γερμανικών τραπεζών και μεγάλων γερμανικών εταιρειών. Οι έρευνες φέρνουν συνεχώς στην επικαιρότητα γερμανικά σκάνδαλα. Και στην Ελβετία και στο Λουξεμβούργο. Στην πιο ισχυρή χώρα της Ευρώπης τα όσα γίνονται σε βάρος των πολλών είναι όμοια με αυτά που συμβαίνουν και στην Ελλάδα. Η λιτότητα αφορά στους συντριπτικά πολλούς, ενώ οι έχοντες χρήμα έχουν και όλους τους τρόπους για να μην πληρώνουν στις χώρες τους. Κι αυτό γίνεται οργανωμένα και με σχέδιο εδώ και δεκαετίες.

Ήρθε, λοιπόν, η ώρα για ένα καλό ξεκαθάρισμα και στο επίπεδο της πολιτικής αλλά και στο επίπεδο της επιχειρηματικής ελίτ. Και κυρίως ήρθε η ώρα να ξαναδούμε τι Ευρώπη ακριβώς θα έχουμε.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΤΑ SINGAPORE PAPERS

Μια ακόμα εταιρεία όμοια με αυτή των Mossack Fonseca του Παναμά, αυτή τη φορά όμως στη Σιγκαπούρη, έχει συγκεντρώσει χιλιάδες ευρώ στους πελάτες. Τα στοιχεία της ήδη Βρίσκονται στα χέρια ανεξάρτητων ερευνητών, οι οποίοι και θα τα δημοσιοποιήσουν κάποια στιγμή. Τα Singapore Papers επίσης περιέχουν εκατομμύρια φακέλους με στοιχεία για εταιρείες πολιτικών, εκατομμυριούχων, προσωπικοτήτων όλων των κατηγοριών (αθλητές, καλλιτέχνες κ.ά.) αλλά και μεγάλων εταιρειών και τραπεζών. Σκοπός και εκεί είναι η φοροαποφυγή, η φοροδιαφυγή, το ξέπλυμα χρήματος και γενικώς η κάλυψη του πλουτισμού.

Το ελληνικό ενδιαφέρον μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερο στα Singapore Papers γιατί υπάρχουν πολύ περισσότερες ελληνικές εταιρείες που κινούνται μέσω Σιγκαπούρης. Οι περισσότερες, βεβαίως, είναι ναυτιλιακές, για τις οποίες δεν προκύπτουν προβλήματα, μια και το ναυτιλιακό κεφάλαιο είναι διεθνές, δεν παράγεται. δηλαδή, στην Ελλάδα. Ποτέ όμως δεν ξέρεις ποιο «εξωτικό πουλί» θα πιαστεί στη φάκα από τέτοιου είδους ιστορίες…
Ο συνδυασμός Panama και Singapore Papers αναμένεται να αλλάξει την εικόνα του πλούτου σε ολόκληρο τον πλανήτη. Διότι θα «δέσουν» στοιχεία και πονηρές δουλειές πολλών ακόμα ισχυρών του πλανήτη είτε αυτοί είναι πολιτικοί είτε είναι άνθρωποι με ισχύ και άλλου είδους εξουσία.

Θα ήταν περίεργο να αποκαλυφθούν μόνο κάποια στοιχεία και να μείνουν πολλοί άλλοι στο απυρόβλητο. Διότι οι αποκαλύψεις δεν γίνονται και τόσο τυχαία και δεν μπορεί να γίνουν από τυχαίους μηχανισμούς. Τα Singapore Papers δεν αποκλείεται να συμπληρώσουν την εικόνα για τον παγκόσμιο πλούτο, εκτός κι αν υπάρχουν κι άλλα τέτοια γραφεία ανά τον κόσμο με τόσο ισχυρούς πελάτες.

Η Σιγκαπούρη είναι, πάντως, το ιδανικό μέρος για όσους ισχυρούς θέλουν να «ακουμπήσουν» τις… οικονομίες τους. Πρόκειται για ένα κράτος όπου ο έλεγχος των κυβερνώντων είναι απόλυτος, εξασφαλίζοντας ιδανικές συνθήκες για τέτοιου είδους δουλειές. Μόνο που οι καιροί αλλάζουν, η παγκοσμιοποίηση έχει φέρει τα πάνω κάτω και το χρήμα έφυγε από τις μητροπόλεις του. Ήρθε, λοιπόν, η ώρα των αποκαλύψεων.