Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σ’ έναν πολίτη -χρήστη του Διαδικτύου -τηλεθεατή- παλαιό και νέο εφημεριδόφιλο μετά τις αμερικάνικες εκλογές του 2016, είναι να βυθιστεί στα Εβεργκλεηντς (βαλτότοποι με αλιγάτορες στην πολιτεία του Μαϊάμι) των αναλύσεων όπως, γιατί κέρδισε ο Τραμπ, γιατί έχασε η Χίλαρι και πώς μπορεί να εκτιμηθούν οι 400 συγγνώμες από ισάριθμες δημοσκοπικές  εταιρείες. Έτσι ο καθένας μας προτείνω να σταχυολογήσει, με οδηγό το λαϊκόν σοφόν “όπου ακούς πολλά αβγά, κράτα μικρό καλάθι” τις αντιφάσεις που αναπαράγονται πιο “σοβαρά” τώρα απ’ ό,τι πριν την εκλογή του Τραμπ. Όσο πιο εξωφρενικές είναι, τόσο σοφότερα αναδεικνύουν την τεράστια επικοινωνιακή παγίδα στην οποία έπεσαν και αυτοί που ξέρουν κι αυτοί που αγνοούν πως το ανθρώπινο γονιδίωμα είναι, παρά κάτι  ελάχιστο, ίδιο με αυτό του ποντικού. Άρα ποντικοπαγίδα. Πάμε τώρα στα τυράκια…

-Ο σεξιστής πήρε την τελευταία στιγμή από το σοβαρότερο αντιπρόεδρο του ρατσιστή, μια γυναίκα για να του διευθύνει την προεκλογική εκστρατεία, απέναντι σε γυναίκα αντίπαλο.

-Οι γυναίκες που χούφτωσε ο Τραμπ, το θυμήθηκαν μετά από 20 και 25 χρόνια όταν πια ο ίδιος χούφτωσε τη γη ολόκληρη, ως γνωστόν γένους θηλυκού

-Μια γυναίκα με τριαντάχρονη πολιτική δραστηριότητα που έβγαλε τον άντρα της πρόεδρο, κουλούντρισε τους πυρηνικούς μουλάδες τουIραν και γέμισε με τζιπάρες το Ισλαμικό Κράτος, στηρίχτηκε καθόλου σεξιστικά από γυναίκες σαν την Μαντόνα που υποσχέθηκε μια ανακουφιστική “π–α” ,αν κερδίσει γυναίκα τον Οίκο ως εκδικητική… ανακούφιση ανδρών.

-Οι Λατίνοι και Ισπανόφωνοι σαν τους Κουβανούς που ακούνε Κάστρο και πετρώνουν και πλούτισαν ως ενδιάμεσο χρώμα, μπορεί και να θέλανε τείχος για να ελέγχουν τις Κερκόπορτες.

-Η Γιούπι Γκόλντενμπεργκ έχει παίξει σε ταινία την προπονήτρια ομάδα μπάσκετ. Αν στην ταινία ήταν άσπρη, μπορεί να ψήφιζε Χίλαρι ο κόσμος του ωραίου και ψηλού και θεαματικού έγχρωμου ΝΒΑ.

-Το σπίτι του Τραμπ κάνει τις Βερσαλίες την εποχή της Αντουανέτας να ντρέπονται. Οπότε αγνά τα αισθήματα του ως αυτοδημιούργητου που καταδέχεται να ζήσει στο φτωχομπινεδιάρικο άσπρο σπίτι.

Η κορυφαία στιγμή είναι, μάρτυς μου ο δημοσιογραφικός Θεός αν δεν το δείτε κι ως σοβαρή ανάλυση γραμμένο ,το γεγονός ότι η αντισυστημική (; χιχιχι) αμερικάνικη ψήφος είναι και κρυφή ως “δικαίωση” δύο δημοφιλών ελληνικών ρητών:

α. Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε-γέλασε.

β. Για όλα φταίνε οι γκόμενες, οι πρώην κι οι επόμενες. Που σημαίνει ότι:

α. Ο σφριγηλός εβδομηντάρης που θα φέρει το ρηγκανισμό – θατσερισμό στον 21ο αιώνα, έχει ως πρώτη κυρία μια Σλοβένα από μητέρα και Αυστριακή από πατέρα. Πάρ’ τα Αυστροουγγαρία τα Βαλκάνια σου, να ‘χεις!! Άσε που είναι κι ο ίδιος γερμανικής καταγωγής και λέει ότι είναι σουηδικής. Ινδιάνος κανείς made in USA?

β. Άμα καλείς στη σκηνή της νίκης μαζί με την νυν σύζυγο και την πρώην, δίνεις άλλη σημασία στο “φταίνε” κατά το νέο δόγμα του τραμπισμού. Αναβιβάζεις έτσι τις γυναίκες στο επίπεδο του χρήσιμου χαρεμιού δυτικού τύπου, κι αφήνεις τη Χίλαρι να την υποβαστάζει ο σύζυγος που την άντεξε.

Θα  μπορούσα να γράφω μέχρι το τέλος της θητείας του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, που τώρα κατά τη Λεπέν και τους χρυσαυγίτες θα είναι καλύτερος δια των εθνικισμών των αστικών κρατών ο καπιταλισμός. Προσοχή μη φτάσουμε να λέμε και “διεθνιστικός καπιταλισμός.”!  Όμως βαριέμαι. Αφόρητα. Τα πολεμικά παιχνιδάκια που παίζονται στην περιοχή  μας είναι πολύ επικίνδυνα για να αγνοήσω ότι το ΝΑΤΟ (που περιπολεί στο Αιγαίο) είναι από τους πρώτους που έστειλε συγχαρητήρια στον Ντόναλντ. Προσωπικώς με ενοχλεί, εκτός των άλλων, γιατί το μικρό του όνομα, κατέστρεψε την αγάπη μου για τον Ντόναλντ Ντακ που εχθρευόταν τον Σκρουτζ Μακ Ντακ….

Το μόνο που παρακαλάω είναι να μην ανακαλυφθεί στα μέζεα του Τραμπ  (κατά βουλευτικόν Ζουράρι, όρχεις), η αγάπη του για την ελληνική γλώσσα, επειδή στην ουρανίου χρώματος Λαμποργκίνι του η πινακίδα (στην Αμερική την φτιάχνεις όπως θέλεις) γράφει Diabolos. Ούτε devil, ούτε satan-σατανάς.

Αλλά ξέρω ότι  η καπιταλιστική αριστερά των ΗΠΑ, με τη βοήθεια της ευρωπαϊκής ψεκασμένης εθνοκουλτούρας μπορεί να αντιτείνει ότι και  η Χίλαρι κράτησε τη δασεία στο όνομα της από το φως το ιλαρόν (h-ίλαρι, εξ ού και το hilarious).

Ανάμεσα στα δύο αυτά καλά και συμφέροντα, παίζεται φαίνεται και το ελληνικό παιχνίδι “επιλογής” πλανητάρχη. Με επίσκεψη Ομπάμα παραμονές Πολυτεχνείου και εντολή για …ξανάνοιγμα του φακέλου 17Ν.

Λιάνα Κανέλλη – “Ατέχνως”