Του Γ. Γ.
Δεν καταλάβαμε την ανάγκη που αισθάνθηκε σήμερα ο Μανώλης Κοττάκης, να επαναλάβει την πτυχή του βιογραφικού του, η οποία αναφέρεται στις “μάχες που έχει δώσει εναντίον του κομμουνισμού”.
Οι αναγνώστες της εφημερίδας, την οποία διευθύνει, της “ΕΣΤΙΑΣ”, γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο αντικομμουνισμός είναι απαραίτητο “προσόν” για να έχει κάποιος επιτελική θέση σ’ αυτό το έντυπο.
Για τον κ. Κοττάκη, όμως, θα μιλήσουμε όμως στην συνέχεια.
Με αφορμή, λοιπόν, την στάση που κράτησαν οι Ελληνες ευρωβουλευτές κατά την διάρκεια της συζήτησης “για την έκδοση ψηφίσματος του Ευρωκοινοβουλίου για την εξίσωση ναζισμού – κομμουνισμού” η “Εστία” παραχωρεί το πρωτοσέλιδο της στον”επίτιμο δικηγόρο Αλέξανδρο Πηνιώτη ο οποίος καταθέτει στοιχεία από εκθέσεις για τα θύματα του ναζισμού και του κομμουνισμού στην Σοβιετική Ενωση, στην κομμουνιστική Κίνα και αλλού. Ο αριθμός των θυμάτων ανέρχεται κατ’ αυτές κοντά στα 100 εκατομμύρια ανθρώπους, εκ των οποίων 200.000 ιερείς”.
Για το σχετικό ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου, θα προσπαθήσω να βρω χρόνο και να αναφερθώ αναλυτικά.
Προσέξτε τώρα μια καραμπινάτη δημοσιογραφική αλητεία της “Εστίας”. Ενώ ο “ξύλινος” τίτλος της φυλλάδας μιλάει για “100 εκατομμύρια θύματα του κομμουνισμού” στο κείμενο που παραθέτει, κάνει αναφορά ότι αναφέρετε σε “στοιχεία από εκθέσεις” τα οποία ισχυρίζονται ότι τα 100.000.000 αυτά άτομα είναι “θύματα του ναζισμού και του κομμουνισμού στην Σοβιετική Ενωση, στην κομμουνιστική Κίνα και αλλού”.
Αν αυτό δεν είναι μνημείο δημοσιογραφικής αλητείας τότε τι είναι;
Προσθέτει δηλαδή τα 20.εκατομμύρια Σοβιετικών πολιτών που έχασαν την ζωή τους πολεμώντας τους ναζί, με όσους ανθρώπους σκοτώθηκαν στην Κινέζικη επανάσταση του 1949, και ποιος ξέρει τι άλλες περιπτώσεις -μόνο το πρωτοσέλιδο της “Εστίας” έχουμε διαβάσει- και παρουσιάζει ένα νούμερο “100 εκατ. ανθρώπων” θυμάτων του κομμουνισμού!!!
Σήμερα η “Εστία” μας θύμισε τις “καλύτερες μέρες της”.
Την εποχή δηλαδή λίγο μετά την απελευθέρωση από την Γερμανική κατοχή, που ο Μανώλης Γλέζοςέγραφε στον “Ρίζο της Δευτέρας” γι’ αυτή την φυλλάδα:
«Η κυράτσα του φασισμού σε ένα τελευταίο της σημείωμα, διεστραβλώνοντας γκαιμπελικώτατα τα γεγονότα, νομίζει ότι βρήκε το “σημείο” για να χύσει το αντικομμουνιστικό της δηλητήριο».
Ποιο εύστοχη και πιο επίκαιρη τοποθέτηση απ’ αυτή που είχε κάνει ο ήρωας της Εθνικής μας Αντίστασης, για το σημερινό πρωτοσέλιδο της φυλλάδας του Κωττάκη, δεν θα μπορούσε να υπάρξει.
Και εδώ για να μην επαναλαμβάνουμε πράγματα που ήδη έχουμε γράψει θα προτείναμε στους αναγνώστες μας να διαβάσουν τα παρακάτω κείμενα που αφορούν τον διευθυντή της φυλλάδας “Εστία”.
Ο ανιστόρητος (;) Μ. Κοττάκης και η παραίνεση του προς το ΚΚΕ
“Ξεχνάει” και διαστρεβλώνει την πρόσφατη ιστορία μας ο Μ. Κοττάκης
Το αστικό κράτος και οι πυλώνες του (Με αφορμή ένα άρθρο του Μανώλη Κοττάκη για την αστυνομία)
Διαβάζοντας το άρθρο αυτό του “Βαθέος Κόκκινου”, για τα αχαλίνωτα αντικομμουνιστικά ξεράσματα της βρικολακιασμένης φυλλάδας που διευθύνει ο αξιότιμος κ. Κοττάκης, το μόνο που μου ήρθε αμέσως στο νου ήταν το εξής. -Όχι απλώς αλητεία! Εδώ υπάρχει κάτι ακόμη χειρότερο από μια συνήθη “δημοσιογραφική αλητεία”: Η φυλλάδα “Εστία” και ο διευθυντής της, ο Μανόλης Κοττάκης είναι ο ίδιος ο φασισμός κι ο αντικομμουνισμός προσωποποιημένος. Είναι σκέτα μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά!
Παρατήρησα επιπλέον ότι στον “Ημεροδρόμο” της 29ης Σεπτεμβρίου 2019 ο γνωστός κ. Νίκος Μπογιόπουλος κάνει πράγματι “με τα κρεμμυδάκια” τη φασιστοφυλλαδα “Εστία” και όλες τις γκεμπελικές πηγές προέλευσης των εμετικών αντικομμουνιστικών δημοσιευμάτων της. Και μπράβο του, θα έλεγε κάποιος, έτσι αυθόρμητα!
Το ζήτημα όμως είναι ότι ο κ. Μπογιόπουλος αναφέρεται αποκλειστικά στις ευθύνες του χουντοφασίστα εκδότη της φυλλάδας αυτής (κάποιου κ. Φιλιππάκη που εκδίδει ταυτόχρονα κάτι μαύρες φασιστοφυλλάδες και κάτι κίτρινες φυλλάδες κουτσομπολιού και πορνό, κατά τα γραφόμενα του Μπογιόπουλου). Δεν γράφει ούτε λέξη για τον τέως συνεργάτη του στον Real fm, το αποδεδειγμένα πλέον διαβόητο διαστρεβλωτή της ιστορικής αλήθειας και βαμμένο μέχρι το μεδούλι αντικομουνιστή και φασίστα, αξιότιμον κ. Μανόλη Κοττάκη. Ούτε λέξη!
Έτσι εύλογα μου δημιουργήθηκε η απορία: Γιατί άραγε ενεργεί έτσι ο “ντούρος κομμουνιστής” κ. Μπογιόπουλος; Γιατί, ενώ χτυπάει τον Φιλιππάκη, αφήνει τον Κοττάκη στο απυρόβλητο;
Το κλειδί του μυστηρίου βρισκόταν στη λαθεμένη εντύπωση που είχα ότι αυτοί οι δύο κύριοι (Μπογιόπουλος και Κοττάκης) ήταν … “τέως” συνεργάτες, της μακρινής εκείνης εποχής δηλαδή κατά την οποία ακόμα και ο κ. Κοττάκης παρίστανε τον …καραμανλικό μεν, “αντιμνημονιακό” δε, σχολιαστή της επικαιρότητας, πριν αναλάβει την “Εστία” του ταγματασφαλίτικου αντικομμουνιστικού βούρκου…
Την απορία μου, λοιπόν,αυτή για την παράδοξη -φαινομενικά- σιωπή του Μπογιόπουλου, την έλυσα τελικά στις 3 του Οκτώβρη 2019, διαβάζοντας τυχαία στην εφημερίδα “Το Ποντίκι”, μια διαφήμιση για το νέο, το φετινό, το πιο φρέσκο-φρέσκο πρόγραμμα του ραδιοσταθμού Real fm. Όπως φαίνεται από αυτή τη διαφήμιση, ο “κομμουνιστής” κ. …Μπογιόπουλος και ο ξεσαλωμένος φασίστας διευθυντής του αντικομμουνιστικού οχετού της “ΕΣΤΙΑΣ”, ο ανεκδιήγητος… κ. Κοττάκης παραμένουν και φέτος δυο πολύ …καλοί συνεργάτες στο πρόγραμμα αυτού του ραδιοφώνου με κοινή δίωρη καθημερινή εκπομπή!! Όπως τότε, στα “αντιμνημονιακά χρόνια” του Real!!! Τότε που η εξαπάτηση του λαού σχετικά με το ποιόν ορισμένων αστικών κομμάτων και ορισμένων ηγετικών τους “προσωπικοτήτων” πήγε …σύννεφο μέσα από τον εν λόγω ραδιοσταθμό.
Φαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα ότι ο γνωστός κ.Χατζηνικολάου έχει στήσει έτσι το πρόγραμμα του REAL, εδώ και σχεδόν δέκα χρόνια, που να κερδίζει “ακροαματικότητα” από τις -προσυνεννοημένες- πλην όμως “ζωντανές” και ηχηρές πολιτικές “κόντρες”, δηλαδή από τους στημένους “καυγάδες στον αέρα” ενός …ασυμβίβαστου “κομμουνιστή” με έναν κατάμαυρο …φασίστα, με έναν δηλαδή …άσπονδο-θανάσιμο εχθρό της ιδεολογίας του, πλην όμως σταθερότατο καθημερινό …συνεργάτη του! Ε, ρε γλέντια! Σκέτο πολιτικό …καρναβάλι!!
Τα πάντα, επομένως, τίθενται στην υπηρεσία του θεάματος-ακροάματος! Την ξέρει, ομολογουμένως, πολύ καλά αυτή τη συνταγή ο κ. Χατζηνικολάου και -όπως φαίνεται- οι δυο αυτοί άσπονδοι μέχρι …θανάτου καθημερινοί… συνεργάτες-συμπαρουσιαστές του απογευματινού “πολιτικού προγράμματος του REAL”, αυτοί οι δυο τόσο “σκληροί κι ανυποχώρητοι …ιδεολόγοι”, αυτοί που λογικά τους χωρίζει το …χάος, έχουν όπως φαίνεται και οι δυο τους ένα λίαν ικανοποιητικό …κίνητρο για να συμμετέχουν στο πολιτικό …σόου του “Real”! Πόσο αποτιμάται το κίνητρο αυτό, δεν πρόκειται να το μάθουμε, και από την πολιτική άποψη από την εμείς κρίνουμε πρόσωπα και στάσεις ζωής, το “Ηow much, boys?” διόλου δεν μας ενδιαφέρει.
Οι λέξεις “υποκρισία” και “ντροπή”, εμείς (οι τελείως άσημοι και ανάξιοι λόγου περιθωριακοί κομμουνιστές κι αριστεροί του παλιού καιρού) το ξέρουμε καλά ότι προ πολλού εξέλιπαν οριστικά από σύμπασα την “αγία οικογένεια” της “διακεκριμένης” (αστικής και ρεβιζιονιστικής!) δημοσιο…γραφίας.