“Οι συναγωνιστές εκπαιδευτικοί πρέπει να ξέρουν πως κι εμείς οι φυλακισμένοι δεν μείναμε με σταυρωμένα χέρια μπροστά στο μεγάλο πρόβλημα της πνευματικής καλλιέργειας και αναμόρφωσης του λαού μας. 
Βέβαια οι μεταδεκεμβριανοί Κυβερνήτες του τόπου μας μας έριξαν στις φυλακές με την κρυφή ελπίδα να μας εξοντώσουν πνευματικά και σωματικά. 

Ήθελαν να μας φέρουν σε συγχρονισμό με τους λογής-λογής κακοποιούς, να μάθουμε κι εμείς τις συνήθειές τους και έτσι να εκφυλιστούμε και να γίνουμε ανίκανοι και ανάξιοι για το μεγάλο αγώνα του λαού μας.
Μα εμείς από την πρώτη στιγμή, που περάσαμε το κατώφλι της φυλακής, πήραμε την απόφαση, όχι μόνο να βγούμε γεροί σωματικά, μα και ακμαίοι ψυχικά και προπάντων μορφωμένοι εγκυκλοπαιδικά και κοινωνικά και έτσι να φανούμε αντάξιοι του λαού μας και των συναγωνιστών μας. 

Και αντίς οι ποινικοί να αφομοιώσουν εμάς, κατορθώσαμε εμείς να διαφωτίσουμε, να σώσουμε τους περισσότερους ποινικούς από τις κακές τους συνήθειες στις οποίες του εξωθούσαν οι ίδιες οι φυλακές και να τους κάνουμε συνειδητούς οπαδούς και εργάτες του αγώνα μας“.

Μιχάλης Παπαμαύρος – Μέσα στα μπουντρούμια της Αίγινας 1946

Ενας μεγάλος παιδαγωγός, αγωνιστής της Εθνικής αντίστασης και από τους πρωτεργάτες της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και του δημοτικισμού πεθαίνει σαν σήμερα στις 26/04/1963. Ο Μιχάλης Παπαμαύρος.

Η ανταμοιβή του, όπως και χιλιάδων άλλων αγωνιστών, για την επιλογή του να στρατευθεί μέσα από τις γραμμές του λαϊκού κινήματος, και να πολεμήσει τον ξένο κατακτητή και τους συνεργάτες τους, ήταν να υποστεί επανειλημμένα διωγμούς, φυλακίσεις και εξορίες.

Πολύ περισσότερα γ’ αυτόν τον αγωνιστή διαβάστε εδώ.