Του Γ.Γ
Ολα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν …. όσο αφορά την εθελοδουλία του αστικού πολιτικού προσωπικού που ασκεί την κυβερνητική εξουσία.
Ασυναίσθητα, διαβάζοντας ένα δημοσίευμα που υπήρχε στον “Ριζοσπάστη” σαν σήμερα 14 Μάη 1947 αναρωτήθηκα τι λεξιλόγιο θα χρησιμοποιούσαν οι τότε συντάκτες του οργάνου της Κ.Ε του ΚΚΕ, αν ήταν να σχολιάσουν ένα παρόμοιο γεγονός, όπως αυτό που συνέβη προχτές με την ανιστόρητη λεκτική αλητεία του πρώην γενικού διευθυντή του ΣΕΒ, δεξί χέρι του τότε προέδρου του, και στενού συνεργάτη του Στουρνάρα. Αναφερόμαστε, φυσικά, στην άθλια δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Ακη Σκέρτσου με την οποία έβαλε ταφόπλακα στην διεκδίκηση από το ελληνικό κράτος των πολεμικών αποζημιώσεων.
Δώστε βάση. Τέτοια εποχή το 1947 είχαμε πρωθυπουργό τον Δημήτριο Μάξιμο με την κυβέρνησή του να μένει στην ιστορία ως η “Επτακέφαλος Κυβέρνησις”, γιατί συγκροτήθηκε με τη συνεργασία των 7 πολιτικών αρχηγών των κοινοβουλευτικών κομμάτων.
Ενας βουλευτής από τα κόμματα αυτά (Βαμβέσος το όνομα του, ο οποίος είχε εκλεγεί με το Εθνικόν Κόμμα Ελλάδος, του Ναπολέων Ζέρβα) καταθέτει ερώτηση στην βουλή η οποία απευθύνεται στον υπουργό Εξωτερικών Κωνσταντίνο Τσαλδάρη (ήταν επικεφαλής του Λαϊκού Κόμματος). Οπως διαβάζουμε στον “Ρ” η ερώτηση ήταν: “Γιατί πηγαίνει ο ίδιος ο υπουργός στους ξένους πρεσβευτές και επιδίδει τα κυβερνητικά έγγραφα, ενώ σε όλες τις χώρες του κόσμου συμβαίνει το αντίθετο: Ο υπουργός δκλ. των Εξωτερικών καλεί τους ξένους πρεσβευτές στο υπουργείο”.
Το όργανο της Κ.Ε του ΚΚΕ δεν περίμενε την σχετική κοινοβουλευτική συζήτηση για να πάρει απάντηση. Την είχε έτοιμη: “ΓΙΑΤΙ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΔΟΥΛΟΙ“. Υποθέτουμε κάποια ανάλογη απάντηση θα έδινε και στο τωρινό ρεσιτάλ εθελοδουλίας της κυβέρνησης και του Σκέρτσου.
0 Comments